Κυριακή, 15 Νοε, 2026

ΚΚΕ: Κανένας εφησυχασμός για το επικίνδυνο παζάρι των κυριαρχικών δικαιωμάτων

Ανακοίνωση της Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας για τα 43 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους

Σήμερα στη Βέροια σύσκεψη σωματείων και φορέων

ΚΚΕ: Να ληφθούν τώρα όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μην θρηνήσουμε ξανά θύματα πυροσβέστες

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ: Για την 53η επέτειο του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου

Άδικες οι ρυθμίσεις για την ελληνική ιθαγένεια και την πολιτογράφηση, όπως έχουν διαμορφωθεί με τους διαδοχικούς νόμους όλων των κυβερνήσεων

Το Σχόλιο της Ημέρας

Τα μηνύματα του Πολυτεχνείου ζωντανά και επίκαιρα

Σήμερα 10:48

Του Αλέκου Χατζηκώστα * Για μία ακόμη χρονιά τιμούμε τα 53 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου. Παρά τη συνειδητή και πολύχρονη προσπάθεια να σβηστεί η επέτειος αυτή από τη συλλογική μνήμη, αυτή παραμένει φωτεινή και εμπνέει νέους αλλά και μεγαλύτερους. Τα συνθήματά του για "Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία", "Εξω οι ΗΠΑ, έ... Περισσότερα

«Καλημέρα κόσμε, o Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά, πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.»

Δευ 30 Μαρτίου 2015 08:18 από Η Άλλη Άποψη

Έφυγες τώρα Νίκο ανάβοντας μ’ ένα γαρύφαλλο από φλόγα το κουράγιο του κόσμου,
ανάβοντας την ελπίδα στην καρδιά των λαών, ανάβοντας τους αστερισμούς της ειρήνης στο στερέωμα του κόσμου, πάνω απ’ τις πεδιάδες τις σπαρμένες κόκαλα.
Έπεσες, Νίκο, με τα’ αυτί σου κολλημένο στην καρδιά του κόσμου,
ν’ ακούς τα βήματα της λευτεριάς να βαδίζουν στο μέλλον, ν’ ακούς το μέλλον να ξεδιπλώνει εκατομμύρια κόκκινες σημαίες
πάνω απ’ το γέλιο των παιδιών και των κήπων
[…]
Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.
Μ’ ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία.
Μ’ ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώσει

(Γιάννης Ρίτσος : «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλο»)

30 Μαρτίου 1952: Η ώρα είναι 3 μετά τα μεσάνυχτα, το ημερολόγιο γράφει 30 Μάρτη 1952. Στις φυλακές της Καλλιθέας επικρατεί νεκρική σιγή. Ακούγονται τα βαριά βήματα του δεσμοφύλακα. Φτάνει στο κελί του Νίκου Μπελογιάννη. Το ξεκλειδώνει, τον ξυπνάει. Δίπλα του στέκει, όπως ένα μακάβριο φάντασμα, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλης. Διαβάζει στον Μπελογιάννη την απόφαση να τον οδηγήσουν μαζί με τους συγκρατουμένους του Ν. Καλούμενο, Η. Αργυριάδη και Δ. Μπάτση στην εκτέλεση. Στις 3 και 20 η φάλαγγα βγήκε από τις πόρτες των φυλακών κατευθυνόμενη με δαιμονισμένη ταχύτητα προς το «συνήθη τόπο των εκτελέσεων», το Γουδή.

Το απόσπασμα παρατάσσεται με τα όπλα «επί σκοπόν». Είναι σκοτάδι ακόμα. Οι αρχιδήμιοι στρέφουν τους προβολείς των αυτοκινήτων στα πρόσωπα των μελλοθανάτων. Ώρα 4 και 12 λεπτά. Ακούγονται οι δολοφονικές ομοβροντίες. Το έγκλημα της κυβέρνησης Πλαστήρα ολοκληρώθηκε. Οι εφημερίδες θα γράψουν ότι ο Μπελογιάννης είχε ακούσει ήρεμος μ' ένα πικρό χαμόγελο την καταδίκη του σε θάνατο, αποχαιρέτησε τους συγκρατουμένους του στις φυλακές και μπρος στο εκτελεστικό απόσπασμα αρνήθηκε να του δέσουν τα μάτια. Ζητωκραύγασε για το ΚΚΕ και έπεσε από τις σφαίρες του αποσπάσματος. Ήταν 37 χρόνων.

Έχει διαβαστεί 666 φορές