Και πάλι περί μεταρρυθμίσεων

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Μία από τις πιο πολυχρησιμοποιημένες λέξεις του τελευταίου διαστήματος είναι αυτή της μεταρρύθμισης. Οι πολλοί «δοξάζουν το όνομα» της, αλλά και ελπίζουν ότι εκεί βρίσκεται η σωτηρία μας. Αλλωστε ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με όμορφες λέξεις και ακόμη πιο όμορφες προθέσεις. Και ένα τα χρόνια της Γαλλικής π.χ Επανάστασης η λέξη μεταρρύθμιση ήτα συνδεδεμένη με την πρόοδο, σήμερα η λέξη μεταρρύθμιση κατά τη γνώμη μας είναι συνδεδεμένη με την επιβολή νέων δεινών για τους πολλούς, τα λαϊκά στρώματα και νέων προνομίων για τους λίγους, τους οικονομικά ισχυρούς!Ας δούμε της περιπέτειες της συγκεκριμένης λέξης με βάση τα νέα δεδομένα , της νέας κυβέρνησης, όπως αυτά προκύπτουν από τις επίσημες δηλώσεις ή κινήσεις.

Με βάση και  αυτά  που  δημοσιοποιούνται  στον  Τύπο θα καταλάβει εύκολα κανείς ότι οι περιβόητες μεταρρυθμίσεις αποτελούν πάγιες αξιώσεις του ΣΕΒ και των άλλων τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου. Ιδιωτικοποιήσεις, μεταρρύθμιση ασφαλιστικού συστήματος, αντικατάσταση του ΕΝΦΙΑ με άλλον αντίστοιχο φόρο, φοροκυνηγητό για την είσπραξη αντιλαϊκών φόρων που έχουν επιβληθεί τα τελευταία χρόνια, μείωση κρατικών δαπανών, αλλαγές στον ΦΠΑ κ.ά.

Πώς αποκωδικοποιούνται όλα αυτά; Ποιος θα ωφεληθεί; Τι επιπτώσεις θα έχουν για το λαό;

Ας δούμε μερικά παραδείγματα, όπως τα καταγράφει ο Τύπος.

- «Προβληματισμός επικρατεί ως προς τον ΕΝΦΙΑ, καθώς τα αποτελέσματα που έγιναν πρόσφατα γνωστά έδειξαν ότι απέδωσε 2,650 δισ. ευρώ το 2014. Με τέτοια αποτελέσματα, δύσκολα θα καταργηθεί ο φόρος (...)».

- «Οσον αφορά το Ασφαλιστικό, η περαιτέρω ενοποίηση των ασφαλιστικών Ταμείων βρίσκεται στο τραπέζι όπως και η κατάργηση των πρόωρων συντάξεων (...)».

- «Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να μην πάρει πίσω όσες ιδιωτικοποιήσεις έχουν προχωρήσει και τώρα πρέπει να αποκαλύψει ποιες θα προωθήσει (...) Τι δείχνουν τα παραπάνω;

Η ουσία αυτών των διαρθρωτικού χαρακτήρα παρεμβάσεων, που θα συνοδευτούν από αντιλαϊκά μέτρα, έρχεται να απαντήσει σε ανάγκες ξένες προς τα δικά τους συμφέροντα. Οτι έχουν σαφή στόχο τη στήριξη της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου συνεπώς προϋποθέτουν, το «λιτό βίο» των εργαζομένων. Οι λαϊκές οικογένειες, που εδώ και χρόνια βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο και προσπαθούν να επιβιώσουν, δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα, η διαπραγμάτευση που γίνεται στο όνομά τους δε γίνεται στην πραγματικότητα για λογαριασμό τους. Και κάποια ακόμη δεδομένα: Τα αντιλαϊκά μέτρα, που έχουν παρθεί τα προηγούμενα χρόνια και απορρέουν από τη στρατηγική της ΕΕ και του κεφαλαίου, «μνημονιακά» και μη, θα συνεχίσουν. Η συγκυβέρνηση έχει συμφωνήσει με τους «εταίρους» την επέκταση της αντιλαϊκής πολιτικής, την παράταση των κατευθύνσεων του μνημονίου - δανειακής σύμβασης και διαπραγματεύεται τα μέτρα που πρέπει να παρθούν, τις «μεταρρυθμίσεις» όπως λένε, για να συνεχιστεί η χρηματοδότηση. Η συγκυβέρνηση ετοιμάζει - με δημιουργική σαφήνεια πια - μια νέα λίστα, την εμπλουτισμένη «λίστα Βαρουφάκη», η οποία θα περιλαμβάνει μια σειρά από στοχευμένες αναδιαρθρώσεις για την ανάκαμψη του κεφαλαίου. Η κυβέρνηση προτίθεται να αλλάξει κάποια μέτρα των προηγούμενων κυβερνήσεων στο βαθμό που κρίνονται ως αναποτελεσματικά στη στήριξη αυτού του στόχου. Επομένως το κύριο για το λαό είναι η οργάνωση της πάλης για την ανάκτηση όλων όσα έχει χάσει μέχρι τώρα και η διεκδίκηση της ικανοποίησης των σύγχρονων αναγκών του, το ξήλωμα του αντεργατικού - αντιλαϊκού πλαισίου.

Προηγούμενο άρθρο

«Καλημέρα κόσμε, o Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά, πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.»

Επόμενο άρθρο

Με νταούλια και ζουρνάδες..