Κερδίσαμε ή χάσαμε;

Παράλληλα με την αντιλαϊκή επίθεση, απογειώνεται η προσπάθεια της κυβέρνησης να εξαπατήσει το λαό, για να αποδεχτεί παλιά και νέα μέτρα. Σύμφωνα με το κυβερνητικό επιτελείο, οι παρεμβάσεις που καταλήχθηκαν στο Γιούρογκρουπ σε αφορολόγητο και Ασφαλιστικό είναι «δημοσιονομικά ουδέτερες» και δεν θα επιβαρύνουν τα λαϊκά στρώματα, επειδή  θα υπάρξει παράλληλη νομοθέτηση «αντισταθμιστικών» μέτρων. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απάτη.
Καταρχάς, από την όλη συζήτηση αποκρύπτεται το γεγονός ότι τις αμέσως επόμενες μέρες θα νομοθετηθούν από την κυβέρνηση μια σειρά από μέτρα άμεσης εφαρμογής, πρόσθετα σε αυτά που προέβλεπε η πρώτη «αξιολόγηση» και προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της τωρινής διαπραγμάτευσης.
Σε ό,τι αφορά αυτά καθαυτά τα μέτρα για μετά το 2018, η απόφαση του Γιούρογκρουπ προβλέπει να νομοθετηθούν άμεσα η παραπέρα καρατόμηση του αφορολόγητου ορίου και η μείωση της κρατικής δαπάνης για το Ασφαλιστικό από 1/1/2019. Το ύψος και το εύρος αυτών των μέτρων θα καταληχθούν στις διαπραγματεύσεις με τα τεχνικά κλιμάκια, τα οποία από την ερχόμενη βδομάδα ξανάρχονται στην Ελλάδα. Δηλαδή, ο λογαριασμός που θα κληθεί να πληρώσει πάλι ο λαός, είναι ακόμα άγνωστος.
Αυτό είναι το ένα σκέλος της συμφωνίας, που προβλέπει ότι τα παραπάνω μέτρα θα εφαρμοστούν «βρέξει - χιονίσει» από 1/1/2019, αν και η μείωση του αφορολόγητου συζητιέται να ξεκινήσει νωρίτερα. Η κυβέρνηση, όμως, ισχυρίζεται ότι για κάθε ευρώ που θα χάνει η λαϊκή οικογένεια από την αύξηση των άμεσων φόρων και τη μείωση των συντάξεων, θα αναπληρώνεται με «αντισταθμιστικά» μέτρα όπως η μείωση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης, η μείωση του ΕΝΦΙΑ και άλλα.
Πέρα από το γεγονός ότι τέτοιες παρεμβάσεις δεν μπορούν να αντισταθμίσουν τις τεράστιες απώλειες που είχαν τα λαϊκά στρώματα όλα τα προηγούμενα χρόνια, ούτε καν τις συνέπειες των μέτρων που τώρα δρομολογούνται, η εφαρμογή τους είναι πέρα για πέρα «στον αέρα», καθώς προϋποθέτει να πιάνονται κάθε φορά οι δημοσιονομικοί στόχοι που θα συμφωνηθούν ανάμεσα στην κυβέρνηση και το κουαρτέτο για μετά το 2018, δηλαδή να πιαστούν οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα, πράγμα που σημαίνει να «στεγνώσει» κυριολεκτικά ο λαός! Επίσης, η επιλογή των «αντισταθμιστικών» θα γίνεται σε συνεννόηση με τους «θεσμούς» και κατά προτίμηση θα αφορά «αναπτυξιακές» παρεμβάσεις, όπως οι μειώσεις στη φορολογία του κεφαλαίου και στις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές.
Στην καλύτερη περίπτωση, τα λαϊκά στρώματα θα πρέπει να παρακαλάνε να αποδώσει η αντιλαϊκή πολιτική, για να εφαρμοστεί έστω και μια ελάχιστη (και πιθανότατα προσωρινή) μείωση του ΦΠΑ, ή του ΕΝΦΙΑ. Να γιατί χρειάζεται να δοθεί τώρα αποφασιστική και οργανωμένη απάντηση στα μέτρα και στην κοροϊδία της κυβέρνησης.

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ)

Προηγούμενο άρθρο

Προ των πυλών οι νέες μειώσεις στις συντάξεις

Επόμενο άρθρο

Κερδισμένοι και χαμένοι...