Κόκκινες... γραμμές

«Η Συμφωνία των Πρεσπών, μη γελιόμαστε, μην κοροϊδεύουμε τον κόσμο, βασίστηκε σε ένα πράγμα: Είχε ως προϋπόθεση την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ (...) Εμείς, λοιπόν, που δώσαμε τη μάχη για να μπει η Βόρεια Μακεδονία και να έχουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών, θα βγούμε και θα πούμε "όχι, η Ελλάδα πρέπει να ασκήσει βέτο;" (...) Οταν, λοιπόν, αύριο θα είμαστε κυβέρνηση, αγαπημένε μου σύντροφε Θοδωρή, και είσαι εσύ υπουργός θα ασκήσεις βέτο στο υπουργικό συμβούλιο για να βγει η χώρα και να πει "βέτο στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ"...;».

Πιο ξεκάθαρος δεν θα μπορούσε να είναι ο Αλ. Τσίπρας απαντώντας την περασμένη Κυριακή σε όσους στον ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν με διάφορους ελιγμούς και φραστικά τερτίπια να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις για την ψήφο του ΣΥΡΙΖΑ στην ένταξη και της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.

Τι είπε; Οτι καλά τα «καλαμπούρια» με τα οποία προσπαθούν να «θολώνουν τα νερά» απέναντι σε έναν κόσμο που ακολουθεί ή ψηφίζει τον ΣΥΡΙΖΑ και προβληματίζεται από τις θέσεις του για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, το ΝΑΤΟ και την ελληνική συμμετοχή, αλλά υπάρχουν και οι «κόκκινες γραμμές». Που δεν είναι άλλες από την εμπλοκή στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, που υπηρετούν με συνέπεια τόσο η Συμφωνία των Πρεσπών - διευρύνοντας το «ευρωατλαντικό αποτύπωμα» στα Βαλκάνια - όσο και η νέα «διεύρυνση» της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας, με την ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας.

Στο διά ταύτα, λοιπόν, από τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ έως την ψήφο στο πολεμικό παραλήρημα του Ευρωκοινοβουλίου, που ζητάει ακόμα περισσότερα όπλα για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, οι ράγες είναι γερά καρφωμένες στον ευρωατλαντικό «μονόδρομο».

Προηγούμενο άρθρο

«Διόρθωση ψήφου»...

Επόμενο άρθρο

«Χαμηλά την μπάλα»…