Δύσκολες ώρες για τον ...μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό του κόσμου. Ο διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων που επιχειρούν στον Κόλπο γράφει τη μια έκθεση μετά την άλλη για τις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις σε βάρος του Ιράν που δεν μπορούν να προκαλέσουν άλλη καταστροφή, ούτε να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση. Οπότε, δεν έχει νόημα ... Περισσότερα
Κοντα ποδάρια...
από Η Άλλη Άποψη
«Οσο δημοσιονομικό χώρο κερδίζουμε τόσο θα έχουμε περιθώριο να δίνουμε», λέει η κυβέρνηση, προσπαθώντας να καλλιεργήσει κάλπικες προσδοκίες στον λαό, ενόψει και του «δύσκολου χειμώνα». Ομως δεν χρειάζεται καμιά «μαγική σφαίρα» για να διαπιστώσει κανείς ότι το ψέμα της έχει κοντά ποδάρια. Μπορεί απλά να δει τα στοιχεία της εκτέλεσης του προϋπολογισμού για το πρώτο 7μηνο που παρουσιάστηκαν μόλις προχτές, για να καταλάβει τι εννοούν. Για παράδειγμα, με την ακρίβεια να τσακίζει κόκαλα, η κυβέρνηση όχι μόνο δεν άγγιξε τους πιο άδικους έμμεσους φόρους στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, αλλά τα έσοδα από τον ΦΠΑ εκτοξεύτηκαν την ίδια περίοδο στα 11,9 δισ. ευρώ, 1,1 δισ. πάνω και από τους στόχους! Την ώρα που τα λαϊκά στρώματα έκοβαν κι από τα στοιχειώδη για να βάλουν λίγα λίτρα βενζίνη στο ρεζερβουάρ, τα έσοδα των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, που η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα φυλάνε σαν κόρη οφθαλμού, έφτασαν κοντά στα 4 δισ.
Την ίδια περίοδο που πάνω από 17.500 σπίτια έβγαιναν στο σφυρί και ένα στα τρία «ρυθμισμένα» στεγαστικά δάνεια «κοκκίνιζε» εκ νέου, το κράτος έσφιγγε παραπέρα τη θηλιά, με τα έσοδα από τον ΕΝΦΙΑ που θα «καταργούνταν» να φτάνουν το 1,9 δισ.! Και βέβαια, την ώρα που με αφορμή τις πολυδιαφημισμένες αυξήσεις - «ψίχουλα» στον κατώτατο μισθό ακούγονταν διάφορες κυβερνητικές παρόλες περί δήθεν «αύξησης του διαθέσιμου εισοδήματος», το κράτος τα έπαιρνε τρίδιπλα «από την άλλη τσέπη», με τους φόρους εισοδήματος να φτάνουν τα 8,5 δισ., 1 δισ. πάνω και από τους στόχους, για να τροφοδοτεί με την υπεραπόδοση της φοροληστείας με νέο χρήμα, προνόμια και φοροαπαλλαγές το κεφάλαιο. Καμία αναμονή λοιπόν για τον λαό: Οργάνωση και αντεπίθεση για τις σύγχρονες ανάγκες του και όχι κάλπικες προσδοκίες από σημερινούς και επίδοξους «σωτήρες».