Κυβέρνηση και προμηθευτές λένε στους καταναλωτές «Διαλέξτε πώς θα χάσετε... »

Από 1.1.2024, λοιπόν, αλλάζει ο τρόπος τιμολόγησης και όχι μόνο δεν θα περιλαμβάνει καμία απολύτως μείωση, αλλά επανέρχεται η ρήτρα αναπροσαρμογής στους λογαριασμούς με την ονομασία «Μηχανισμός Διακύμανσης», όπως αποφάσισε η κυβέρνηση και θεσμοθέτησε υποχρεωτικά για όλους τους προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

Στόχος του νέου συστήματος είναι ξεκάθαρα να βγάλουν οι όμιλοι της Ενέργειας το μέγιστο δυνατό κέρδος από την πώληση της Ενέργειας στα λαϊκά νοικοκυριά και τους επαγγελματίες. Αυτό που έρχεται ουσιαστικά είναι ένα ακόμα επεισόδιο της «απελευθερωμένης» αγοράς Ενέργειας, που έχει οδηγήσει τον λαό στην ενεργειακή φτώχεια. Ετσι, αναμένεται νέα εκτόξευση, που βέβαια δεν αφορά μόνο την κατανάλωση αλλά θα συμπαρασύρει και το κόστος των καυσίμων και των βασικών προϊόντων πρώτης ανάγκης.

Η κυβέρνηση διά στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου, Π. Μαρινάκη, χτες, ουσιαστικά επιβεβαίωσε ότι τα νοικοκυριά θα μπουν στην κρεατομηχανή της «αγοράς» και του «ανταγωνισμού» λέγοντας ότι «γίνεται κάτι, που για πολλά χρόνια λέγαμε, αλλά δεν συνέβαινε, να υπάρχει πραγματική σύγκριση των τιμών η οποία θα οδηγήσει σε έναν αυξημένο ανταγωνισμό, αλλά και σε πτώση τιμών». Η πραγματικότητα είναι ότι αποτελεί επίφαση ελευθερίας επιλογής που όχι μόνο δεν παραπέμπει σε φτηνό ρεύμα, αλλά, αντίθετα σε πανάκριβο ρεύμα, ουσιαστικά «διαλέγοντας πώς θα χάσεις»...

Την περασμένη Παρασκευή, οι προμηθευτές υπέβαλαν στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) τις βασικές παραμέτρους του νέου ειδικού τιμολογίου και αυτό που τώρα απομένει είναι να μπει στη μαθηματική φόρμουλα και η μέση χονδρική τιμή του Δεκέμβρη. Σήμερα, συνεδριάζει η ΡΑΕ προκειμένου να εξετάσει το τι θα γίνει με τις χρεώσεις.

Με βάση το νέο σύστημα, λοιπόν, καθιερώνονται τρεις κατηγορίες με διαφορετικό χρώμα (κίτρινο, μπλε, πορτοκαλί) ανάλογα με το τι θα επιλέξει κάθε νοικοκυριό (αναλυτικά παρακάτω). Η μόνη εκκρεμότητα ήταν το τι θα γίνει με το ...τέταρτο χρώμα, το «πράσινο», εκεί δηλαδή που θα μεταφερθούν όσοι καταναλωτές δεν επιλέξουν ένα από τα υπόλοιπα τρία και αφορά την πλειονότητα των καταναλωτών, αφού σύμφωνα με εκτιμήσεις θα αφορά πάνω από 7 εκατ. παροχές ρεύματος από τις συνολικά 7,5 εκατ., μιας και εξαιρούνται μόνο όσοι έχουν σταθερά τιμολόγια ρεύματος.

Σύμφωνα με όσα ορίζονται στην ΚΥΑ, στο «πράσινο» τιμολόγιο ο προμηθευτής θα δίνει κατά βούληση μία βασική τιμή προμήθειας (τιμή βάσης), η οποία θα πρέπει να μείνει σταθερή για τουλάχιστον έξι μήνες. Δεν διευκρινίζεται τι θα γίνει στη συνέχεια, συνάγεται, ωστόσο, ότι η βασική τιμή μπορεί να αλλάξει, είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω.

Ομως, οι καταναλωτές δεν θα πληρώνουν με βάση την τιμή βάσης, αλλά μία άλλη τελική τιμή χρέωσης, η οποία θα αποτελεί άθροισμα της βασικής τιμής και του μηχανισμού διακύμανσης, δηλαδή της ρήτρας. Η τελική τιμή θα ανακοινώνεται έως την πρώτη μέρα του μήνα κατανάλωσης, ώστε να γνωρίζουν οι καταναλωτές πόσο θα τους κοστίζει το ρεύμα που θα καταναλώσουν, π.χ. τον Γενάρη και κατά τον ίδιο τρόπο για κάθε επόμενο μήνα.

Για παράδειγμα: Εάν η μέση χοντρεμπορική τιμή του προηγούμενου μήνα του μήνα κατανάλωσης (τον Δεκέμβρη) είναι χαμηλότερη του κατώτατου ορίου ασφαλείας που θα θέσει ο προμηθευτής, ή υψηλότερη του ανώτατου ορίου, τότε ο καταναλωτής θα επιβαρύνεται με ρήτρα. Δηλαδή, στην πρώτη περίπτωση ο καταναλωτής θα πληρώνει την οικονομική διαφορά από αυτό που είχε χρεωθεί αρχικά και στη δεύτερη θα χρεώνεται επειδή έχει καταναλώσει περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια σε μείγμα εκτός ΑΠΕ. Μιλάμε για ένα σχήμα μέσω του οποίου σε κάθε περίπτωση, μονά - ζυγά, οι ενεργειακοί όμιλοι θα κερδίζουν και τα σπασμένα θα τα πληρώνουν τα λαϊκά νοικοκυριά.

Να σημειώσουμε, τέλος, ότι ανακοινώθηκαν από τους προμηθευτές οι χρεώσεις για τον Δεκέμβρη, που είναι ιδιαίτερα τσουχτερές. Αλλωστε, ήδη από τον περασμένο μήνα φτάνουν στα νοικοκυριά λογαριασμοί με μεγάλες αυξήσεις, έως και 50%, που προετοιμάζουν για όσα έρχονται από τη νέα χρονιά.

Προηγούμενο άρθρο

Μύθοι για την Ενέργεια

Επόμενο άρθρο

«Νέα Αριστερά» με γνωστά παλιά υλικά στην υπηρεσία της πολιτικής του κεφαλαίου