Με ποιανού...τις πλάτες;

Μορφή χιονοστιβάδας έχουν πάρει οι καταγγελίες για τις συνθήκες διαβίωσης των παιδιών σε ιδιωτική δομή προστασίας, που λειτουργεί κάτω από τον τίτλο της ΜΚΟ. Λίγες μέρες πριν, ένα άλλο περιστατικό, αυτήν τη φορά στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», είχε επίσης συγκλονίσει για την αγριότητά του, σε χώρο που φιλοξενούνται παιδιά με εισαγγελική εντολή. Τα δυο αυτά περιστατικά ένα πράγμα επιβεβαιώνουν: Την πλήρη απουσία ολοκληρωμένης κρατικής στήριξης και προστασίας στα παιδιά, είτε είναι εγκαταλελειμμένα, είτε κακοποιημένα. Η πολιτική όλων των κυβερνήσεων σ' αυτόν τον τόσο ευαίσθητο τομέα της Πρόνοιας είναι εγκληματική. Το κράτος εμφανίζεται απλά να «εποπτεύει» τους διάφορους επιτήδειους, που με την ταμπέλα της φιλανθρωπίας κάνουν μπίζνες με τα παιδιά, έχοντας ελεύθερο το έδαφος λόγω της απουσίας κρατικών δομών. Κι όταν το καπάκι ανοίξει και τα στόματα μιλήσουν, η κυβέρνηση και το κράτος εμφανίζονται ως αθώοι του αίματος και άμοιροι ευθυνών, ενώ οι ευθύνες είναι ολόδικές τους.

Με ποιανού τις πλάτες γιγαντώθηκαν ΜΚΟ που μονοπωλούν σήμερα την «προστασία» των παιδιών; Ποιος φταίει που τα νοσοκομεία μετατρέπονται σε ακατάλληλους χώρους φιλοξενίας παιδιών από κακοποιητικό περιβάλλον, χωρίς προσωπικό και χωρίς καμιά προοπτική να καταλήξουν σε κάποια άλλη κρατική δομή, κατάλληλη για τη διαβίωσή τους; Ποιος ευθύνεται για τη διαχρονική υποχρηματοδότηση της Πρόνοιας, που «παίρνει μπάλα» και χιλιάδες ανυπεράσπιστα παιδιά; Ας μην παριστάνει λοιπόν η κυβέρνηση ότι «πέφτει από τα σύννεφα» με τις καταγγελίες των τελευταίων ημερών, τις οποίες μάλιστα αξιοποιεί για να ανακατέψει την τράπουλα των ΜΚΟ και να ξαναμοιράσει την πίτα της κρατικής στήριξης σ' αυτές. Τα παιδιά έχουν ανάγκη από σύγχρονες δομές προστασίας, με αποκλειστική ευθύνη του κράτους και όχι να τα στοιβάζουν στα νοσοκομεία ή να τα παραδίδουν στα χέρια κάθε τυχάρπαστης ΜΚΟ.

Προηγούμενο άρθρο

Πολεμικές δαπάνες

Επόμενο άρθρο

Από μια τρίχα...