Μπροστά στην κάλπη, να δούμε και τι μας περιμένει…

Πολλές φορές έχουμε τονίσει την ανάγκη να διαβάζουμε «πίσω από τις λέξεις» των όσων υπόσχονται οι  διάφοροι   συνδυασμοί, να  μην   «βλέπουμε με τα μάτια των αντιπάλων μας», να ψηφίζουμε με τη σκέψη όχι μόνο στο σήμερα αλλά κυρίως στο αύριο. Λίγες ώρες πριν την κάλπη και κυβέρνηση-αξιωματική αντιπολίτευση «τσακώνονται»  για το ποιος από τους δύο με την πολιτική του εκφράζει τη «Νέα Ελλάδα». Το έργο της πόλωσης, της ψεύτικης αντιπαράθεσης, των εκβιαστικών διλημμάτων, των ψηλών τόνων μεταξύ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ το έχει ξαναδεί ο λαός μας. Για δεκαετίες είχαμε τις τιτανομαχίες ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Το σκότος και το φώς, η συντήρηση και η πρόοδος και όλα τα σχετικά. Που κατέληξαν; ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στην ίδια κυβέρνηση. Ποιος θα το πίστευε τότε;

Αλήθεια, για ποια «Νέα Ελλάδα» μπορούν να μιλάνε, όταν και οι δύο υπόσχονται συνέχιση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης εντός της Ευρωζώνης και της ΕΕ; Αυτός είναι ο δρόμος που εξασφάλισε μεγάλα κέρδη για τους μεγαλοεπιχειρηματίες και υποχώρηση δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους πολύ πριν από την κρίση. Αυτός ο δρόμος έφερε την κρίση που την πλήρωσαν οι εργαζόμενοι. Η έξοδος από την κρίση στο πλαίσιο αυτού του δρόμου σημαίνει νέα κέρδη για το κεφάλαιο και ταυτόχρονα καμιά ελπίδα για τους εργαζόμενους να ανακάμψουν τα εισοδήματα και τα δικαιώματά τους.Απ’ όπου κι αν την πιάσεις τη «Νέα Ελλάδα», που προπαγανδίζουν, είναι η Ελλάδα των επιχειρηματικών ομίλων, της κρίσης και πολιτικής εξόδου σε όφελός τους. Η «Νέα Ελλάδα» τους αφορά τους καπιταλιστές. Δεν αφορά όλους τους Έλληνες, όπως διατείνονται. Η «νέα» Ελλάδα τους είναι τόσο καπιταλιστική όσο και η «παλιά».

Νέα Ελλάδα μπορεί να υπάρξει μόνο με το λαό αφέντη στον τόπο του, ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει. Νέα Ελλάδα σημαίνει ότι η νέα βάρδια της εργατικής τάξης θα μπορεί να βαδίζει σε δρόμους χωρίς εκμετάλλευση. Η Νέα Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ένα σύνθημα για την αρπαγή ψήφων, αλλά ένα σχέδιο για την ανατροπή του σάπιου και την εγκατάσταση του μόνου νέου, του δρόμου μιας νέας κοινωνικής οργάνωσης, με τους εργαζόμενους να έχουν την εξουσία, αποδεσμευμένη από την ΕΕ και κάθε ιμπεριαλιστική συμμαχία.

Μπροστά στην κάλπη ας σκεφτούμε την «επόμενη μέρα». Παρόντα θα είναι τα προβλήματα και θα οξύνονται. Πέρα από τους ψηφισμένους αντιλαϊκούς - αντεργατικούς νόμους και μέτρα που βρήκαν την ευκαιρία να τα κλειδώσουν «στα γρήγορα» με την ευκαιρία της καπιταλιστικής κρίσης και με δεδομένες τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, έφτασαν τη ζωή μας σε αυτά τα επίπεδα της ανεργίας, της φτώχειας και της εξαθλίωσης, να δούμε πίσω από τα συνθήματα, «τι σου ‘χουν για μετά». Και τα τρία, με τα οποία περικυκλώνει το λαό προεκλογικά ο ένας ευρωλάγνος πόλος - «κοινωνική συνοχή», «σταθερότητα» και «ανταγωνιστικότητα» - αλλά και τα συνθήματα του άλλου πόλου ότι «στις 25 του Μάη ψηφίζουμε στις 26 φεύγουν», δεν έχουν να κάνουν με τη ζωή μας, με τη ζωή των εργαζομένων και της φαμίλιας τους, εκεί που την έφτασαν. Το τι «σου ‘χουν για …μετά», δηλαδή η πολιτική της αντιλαϊκής βαρβαρότητας έρχεται να περάσει δια πυρός και σιδήρου τα λαϊκά δικαιώματα και για τα επόμενα χρόνια, είτε με μνημόνια και δανειακές συμβάσεις είτε χωρίς αυτά, όπως καταγράφηκε στις πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου Οικονομικών της Ευρωζώνης (Γιούρογκρουπ) και έρχονται στη συνέχεια στην ελληνική Βουλή με βαρύγδουπους τίτλους.

Οι ψηφοφόροι θα πρέπει να σκεφτούν βαθύτερα. Να μην  σκεφτούν μόνο ποιοι θα φύγουν, αλλά και τι θα μείνει. Να σκεφτούν τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του, που δεν κατεβαίνει αυτοπροσώπως στις εκλογές, αλλά μέσα από πολλά πρόσωπα και πολλά κόμματα. Είτε βγει πρώτη η ΝΔ είτε βγει πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ, την επόμενη ημέρα θα είναι εδώ η ΕΕ και τα μνημόνια διαρκείας. Θα είναι εδώ οι απαιτήσεις των βιομηχάνων και των εφοπλιστών. Θα είναι εδώ ο στόχος της ανταγωνιστικότητας και της ανάκαμψης του κεφαλαίου, γιατί αυτό το στόχο υπηρετούν και οι δύο. Ανεξάρτητα αν ο ένας τη βαφτίζει ανάκαμψη και ο άλλος τη βαφτίζει παραγωγική ανασυγκρότηση. Ας σκεφτούμε λοιπόν βαθύτερα και ας πράξουμε-με την ψήφο μας- ανάλογα

Προηγούμενο άρθρο

Χωρίς φόβο, αυταπάτες και με το βλέμμα στην επόμενη μέρα

Επόμενο άρθρο

Τι θα ψηφίσεις αγρότη;