Νοσταλγώντας το παρελθόν

Είκοσι και πλέον χρόνια μετά από την ανατροπή του σοσιαλισμού στις πρώην χώρες της ΕΣΣΔ, η καπιταλιστική παλινόρθρωση (και όσα αυτή έφερε μαζί της), δημιουργεί ένα μέτρο σύγκρισης αλλά και ένα αυξανόμενο κύμα «νοσταλγίας» για τις πρωτόγνωρες κατακτήσεις που γνώρισαν οι λαοί του πρώτου εργατικού κράτους στον κόσμο.

Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από αλλεπάλληλες έρευνες και δημοσκοπήσεις, με πιο πρόσφατη αυτή που δημοσίευσε, πριν λίγες μέρες στον ιστότοπο της, η αμερικανική εταιρεία δημοσκοπήσεων «Gallup».

Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε σε 11 χώρες της πρώην ΕΣΣΔ με το ερώτημα «κατά πόσο η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης ωφέλησε ή έβλαψε τη χώρα σας».

Η επεξεργασία των στοιχείων ανέδειξε ότι στην πλειοψηφία των χωρών, η πλειοψηφία των κατοίκων πιστεύει ότι η διάλυση της ΕΣΣΔ έβλαψε τα συμφέροντα της χώρας τους.

Αναλυτικότερα, μόνο σε τρεις από τις 11 χώρες;, το Καζακστάν, το Αζερμπαϊτζάν και το Τουρκμενστάν οι κάτοικοι απαντούν πως βλέπουν οφέλη παρά ζημία στη διάλυση. Αντίθετα οι πολίτες της Αρμενίας, του Κιργιστάν, της Ουκρανίας, της Ρωσίας και του Τατζικιστάν, απάντησαν πως βλέπουν αρνητικά τη διάλυση, σε ποσοστά 66%, 61%, 56%, 55% και 52%. Ακόμη υψηλότερα είναι τα θετικά ποσοστά στη Μολδαβία, και τη Λευκορωσία, ενώ διχασμένοι εμφανίζονται οι πολίτες της Γεωργίας.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία με βάση την ηλικία των ερωτηθέντων: Το 33% όσων είναι είναι κάτω των 30 ετών, δηλαδή ουσιαστικά δεν γνώρισαν το σοσιαλισμό, θεωρούν πως ήταν αρνητική η διάλυση της ΕΣΣΔ, ενώ λιγότεροι (30%) είναι οι συνομήλικοί τους που απάντησε θετικά. Όσο δε μεγαλώνει η ηλικία του ερωτηθέντα τόσο μεγαλώνει η πιθανότητα να απαντήσει υπέρ της ΕΣΣΔ, με χαρακτηριστικό ότι στις ηλικίες άνω των 65, η θετική άποψη για την Σοβιετική Ένωσης εκτοξεύεται στο 76%!

 «Οι αριθμοί που προέκυψαν από τη μελέτη, προδίδουν πως η ελευθερία που νόμιζαν οι λαοί πως θα έχουν μετά τη πτώση της Σοβιετικής Ένωσης δεν επετεύχθη ποτέ», σημειώνεται ως συμπέρασμα στη δημοσκόπηση. Επιπλέον μόλις τo 30% των κατοίκων των 11 πρώην δημοκρατιών, πιστεύουν ότι οι μελλοντικές γενιές θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν τα οφέλη της αυτής της «ανεξαρτησίας», σε αντίθεση με το 18% που δεν προβλέπουν μια τέτοια ευκαιρία. Η μεγάλη πλειοψηφία αποφεύγει να απαντήσει, προφανώς γιατί η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, συγκρούεται με την καθημερινή εμπειρία μία ζωής χωρίς δικαιώματα και αξιοπρέπεια...

Προηγούμενο άρθρο

Για τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της Ε.Ε

Επόμενο άρθρο

Για τη χρονιά που φεύγει