Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Εικόνες πρωτόγνωρες! Χιλιάδες τρακτέρ παρατεταγμένα σχηματίζουν ουρές χιλιομέτρων σε ολόκληρη τη χώρα.Σηματοδοτούν τον πανελλαδικό ξεσηκωμό των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων, τον μεγάλο αγώνα που δίνουν για την επιβίωσή τους, κόντρα στην ΚΑΠ της ΕΕ, στην πολιτική της κυβέρνησης που τους διώχνει από την παραγωγή, που τους οδηγεί στη φτώχεια και στο ξεκλήρισμα.

Οι βιοπαλαιστές παραγωγοί δίνουν εκεί τη μάχη για να υπερασπιστούν το εισόδημά τους, που συρρικνώνεται από το υπέρογκο κόστος παραγωγής, τις χαμηλές τιμές που επιβάλλουν στα προϊόντα τους οι βιομήχανοι και οι μεγαλέμποροι, αλλά και τις απανωτές καταστροφές στην παραγωγή τους εξαιτίας της ανυπαρξίας υποδομών και ουσιαστικών μέτρων προστασίας.

Στο επίκεντρο θέτουν δίκαια, ζωτικής σημασίας αιτήματα που αφορούν τις άμεσες πληρωμές των ενισχύσεων και αποζημιώσεων που δικαιούνται από το 2024, και τα διαχρονικά τους αιτήματα να είναι συνδεδεμένες οι επιδοτήσεις με την πραγματική παραγωγή, κατώτατες τιμές που θα καλύπτουν το μεγάλο κόστος παραγωγής, προστασία της παραγωγής και του ζωικού κεφαλαίου από καιρικά φαινόμενα και ζωονόσους.

Με κάθε τρόπο επιχειρεί η κυβέρνηση να υπονομεύσει τον δίκαιο αγώνα των βιοπαλαιστών. Και μέσω της καταστολής και του «κοινωνικού αυτοματισμού», συνεπικουρούμενη από φιλικά της ΜΜΕ .

Την ώρα που η οργή των αγροτών απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης δικαιολογημένα φουντώνει στα μπλόκα, στελέχη του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς, «σωτήρες» που κάνουν το rebranding τους αλλά και ακροδεξιοί δημαγωγοί που ψαρεύουν στα θολά νερά της λαϊκής αγανάκτησης, χτυπούν τους αγρότες στην πλάτη και υπόσχονται «λύσεις» στα τεράστια προβλήματα που απειλούν την επιβίωσή τους.

Στα μπλόκα του αγώνα όμως οι αγρότες κάνουν το δικό τους «ταμείο», που βγάζει ένα αποτέλεσμα: Οτι όλα τα προηγούμενα χρόνια οι υποσχέσεις του ΠΑΣΟΚ και των άλλων κομμάτων για «μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά» και για τα «χρυσά κουτάλια» με τα οποία θα έτρωγαν τάχα οι αγρότες, τη μια με τους συνεταιρισμούς, την άλλη με τα «θαφτικά» και την παράλλη με τις επιδοτήσεις, αποδείχθηκαν ψεύτικες.

Η Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ, που όλοι μαζί στηρίζουν, οδηγεί σε συγκέντρωση της γης και της παραγωγής σε ολοένα και λιγότερα χέρια. Μείωσε το εισόδημα των μικρών αγροτοκτηνοτρόφων και αύξησε το κόστος παραγωγής. Οδήγησε σε ξεκλήρισμα πάνω από 800.000 μικρά και μεσαία αγροτικά νοικοκυριά. Συρρίκνωσε παραδοσιακές καλλιέργειες και βιομηχανικούς κλάδους με πρώτη ύλη από την αγροτική παραγωγή, όπως είναι η ζάχαρη, ο καπνός, η κλωστοϋφαντουργία. Ενισχύθηκε παράλληλα η κυριαρχία των μονοπωλιακών ομίλων, ιδιαίτερα στην κτηνοτροφική παραγωγή, στη συγκέντρωση των αγροτικών προϊόντων, στην παραγωγή και εμπορία των τροφίμων. Χιλιάδες αγροτοκτηνοτρόφοι καταχρεώθηκαν στις τράπεζες για να ενταχθούν στα Προγράμματα Αγροτικής Ανάπτυξης και, τελικά, παρά την εξαντλητική εργασία τους, βρέθηκαν σε δεινή θέση, να απειλούνται με κατασχέσεις στην περιουσία τους.

Υπενθυμίζουμε ορισμένα ενδεικτικά από «τα έργα και τις ημέρες» του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, είτε στη διακυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, τα οποία δεν είναι μόνο πειστήρια της πρoσήλωσής τους στην αντιλαϊκή πολιτική. Κυρίως είναι πλευρές μιας πολιτικής που τα αποτελέσματά της πληρώνουν σήμερα οι αγρότες.

-Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα αυτές της περιόδου Σημίτη, δηλαδή μετά το 1996, που ήρθαν αντιμέτωπες με μαζικές αγροτικές κινητοποιήσεις με τη μορφή των μπλόκων, ως αποτέλεσμα των αρνητικών επιπτώσεων από την εφαρμογή της ΚΑΠ, που τότε άρχισαν να γίνονται αντιληπτές από τη συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών, έμειναν στην Ιστορία για τον τρόπο με τον οποίο επιχειρούσαν κάθε φορά να καταστείλουν τον αγροτικό ξεσηκωμό. Το μενού της κρατικής καταστολής διέθετε τα πάντα, από συκοφαντίες, εκβιασμούς, «αγροτοδικεία» μέχρι και γκανγκστερικού τύπου επιθέσεις δολιοφθοράς, όπως αυτή του 1997, γνωστή και ως «επιχείρηση βουλκανιζατέρ», όταν τα ΜΑΤ προχώρησαν στο ξεφούσκωμα των λάστιχων των τρακτέρ που είχαν καταλάβει την Εθνική Οδό.

-Το ΠΑΣΟΚ υπερψήφισε και τα τρία μνημόνια, που περιλάμβαναν μέτρα όπως η κατάργηση της επιστροφής του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο, η φορολόγηση των αγροτών από το πρώτο ευρώ, που δεν ίσχυσε ύστερα από τις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις του 2016, η αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης στα 67, των ασφαλιστικών εισφορών κ.ά. Ολα αυτά τα ψήφισε και η ΝΔ, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση τότε.

-Ο σημερινός κανονισμός του ΕΛΓΑ, που δεν αναγνωρίζει και δεν αποζημιώνει το σύνολο των καταστροφών, υπάρχει από το 2011 και διατηρείται μέχρι σήμερα με όποιον πέρασε από το κυβερνητικό τιμόνι.

Τα παραμύθια τους έχουν χρεοκοπήσει πανηγυρικά. Οι βιοπαλαιστές αγρότες δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από επίδοξους «σωτήρες», έξω από τους συλλογικούς αγώνες. Η μαχητική διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων τους, μέσα από τους Αγροτικούς Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες, την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, η συμμαχία τους με τους εργαζόμενους και τους βιοπαλαιστές της πόλης, είναι το όπλο τους για να καταφέρουν να ζήσουν καλύτερα.

Αυτός είναι λοιπόν ο δρόμος που δίνει διέξοδο, και όχι η αναμονή για «λύσεις από τα πάνω». Το μέλλον είναι στην κατεύθυνση της σύγκρουσης με τα μονοπώλια και το κράτος τους, τις κυβερνήσεις και την πολιτική του κέρδους, την ΕΕ και τα κόμματα που τη στηρίζουν. Είναι η προοπτική της πάλης για την ανατροπή του κοινωνικού και οικονομικού συστήματος που δεν επιτρέπει στους αγρότες, όπως και στους εργαζόμενους, να απολαμβάνουν τον κόπο της δουλειάς τους.

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

πρώτη δημοσίευση εφημερίδα ΒΕΡΟΙΑ