Ομοιότητες…

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Παρά τις προσπάθειες να υψώνουν του τόνους μεταξύ τους, για να φανούν διαφορετικοί, πολλά είναι αυτά που επί της ουσίας τους ενώνουν πολιτικά. Κάνουμε λόγο για την κυβέρνηση και την…βολική αντιπολίτευση στη χώρα μας που παρά την προεκλογική περίοδο που διάγουμε δεν μπορεί να κρύψει τις ομοιότητες της πολιτικής τους

Ας πάρουμε ως παράδειγμα τα όσα συνέβησαν από το πέρασμα Μητσοτάκη και Τσίπρα από τη ΔΕΘ και την ομιλία Ανδρουλάκη στην Κρήτη.

Είναι τόσες οι ομοιότητες ακόμα και στα επιμέρους, που κατηγορεί ο ένας τον άλλον ότι κλέβει από το πρόγραμμά του!

Ολοι τους διαβεβαιώνουν ότι είναι «κοστολογημένα» ακόμα και τα ελάχιστα που παρουσιάζουν ως ανταπόδοση τάχα στα λαϊκά στρώματα, για να μην κινδυνέψει η δημοσιονομική «ευστάθεια» και «μπει ξανά η χώρα σε περιπέτειες». Να θυμίσουμε ότι μαζί ψήφισαν τα μνημόνια στο παρελθόν για να «μας σώσουν»…

Στην πραγματικότητα, οι εξαγγελίες τους είναι συνέχεια της ίδιας άγριας πολιτικής: Σταθερότητα για το κεφάλαιο και τα υπερκέρδη του, που πληρώνει με θυσίες ο λαός, σε ανάπτυξη και κρίση της οικονομίας.

Ολοι τους συμφωνούν ότι για να υπάρξει «μέρισμα» (ψίχουλα δηλαδή) για τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους βιοπαλαιστές αγρότες και ΕΒΕ, τη νεολαία, θα πρέπει πρώτα να μεγαλώσει η πίτα της (καπιταλιστικής) ανάπτυξης. Αυτό υπηρετεί το «κυρίως πιάτο» όσων εξαγγέλλουν αυτές τις μέρες, που περιλαμβάνει νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, επενδυτικά προγράμματα και «μεταρρυθμίσεις που πρέπει να επιταχυνθούν». Η πίτα μεγαλώνει για τους καπιταλιστικούς ομίλους από την εφαρμογή των 600 και πλέον αντιλαϊκών προαπαιτούμενων, από τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα συνεχίσει να πληρώνει ο λαός, από τη μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση ζωτικών για τον λαό υποδομών και υπηρεσιών, από τη χρηματοδότηση της πολεμικής οικονομίας και το βάθεμα της πολεμικής εμπλοκής. Όμως έχει αποδειχθεί ότι αυτά οδηγούν με «μαθηματική ακρίβεια» σε ένταση της εκμετάλλευσης, δηλαδή σε σχετική και απόλυτη χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων και του λαού.

Δεν υπάρχει όμως καπιταλιστική ανάπτυξη όπου να κερδίζουν όλοι. Διαφορετικά τα ταξικά συμφέροντα σε κάθε κοινωνία. Ομολογούν ξεδιάντροπα ότι ζητούμενο είναι η «κοινωνική συνοχή». Να αποσπάσουν δηλαδή συναίνεση ή τουλάχιστον ανοχή στους στόχους και στις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου, μπροστά στα δύσκολα που φέρνουν η πολεμική κλιμάκωση και ο κίνδυνος μιας νέας καπιταλιστικής κρίσης.Τα «κοστολογημένα» μέτρα που ανακοινώνουν έχουν και αυτόν τον σκοπό: Να κατευνάσουν έστω και προσωρινά τις αντιδράσεις για τα αδιέξοδα της αντιλαϊκής πολιτικής. Να ανανεώσουν αυταπάτες και κάλπικες προσδοκίες, να ανατάξουν συμμαχίες ή να οικοδομήσουν νέες με λαϊκά στρώματα που χτυπήθηκαν περισσότερο τα προηγούμενα χρόνια...

Ούτε φυσικά  είναι επιλογή του λαού η συμμετοχή στα βρώμικα σχέδια και τους πολέμους των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Για να πάρει έστω και μια ανάσα, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, δυναμώνοντας τη σύγκρουση με την πολιτική, τα κόμματα και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες του. Η χώρα μας παίρνει μέρος ενεργά στις δύο ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις που κλιμακώνονται, είναι εξακριβωμένα στόχος αντιποίνων και σχεδιάζει την ενεργότερη εμπλοκή της. Τσιμουδιά δεν βγάζουν γι' αυτά ΝΔ, κόμμα Τσίπρα, ΠΑΣΟΚ και οι άλλοι! Πουθενά στην αντιπαράθεση για τη ΔΕΘ δεν υπάρχουν η «Ασπίδα του Αχιλλέα», τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα, η πλήρης ενσωμάτωση των Ενόπλων Δυνάμεων στα πολεμικά προτάγματα του ΝΑΤΟ με την «Ατζέντα 2030».

Οσο ξεδιπλώνουν τα προγράμματα και τις στρατηγικές τους, τόσο περισσότερο επιβεβαιώνεται ότι τίποτα δεν έχει να περιμένει ο λαός. Η πολιτική τους δοκιμάστηκε σε όλες τις εκδοχές τα προηγούμενα χρόνια και χρεοκόπησε.

Ένα πράγμα δεν έχει δοκιμαστεί: Η δύναμη της οργανωμένης πάλης, που αμφισβητεί τους κοστολογημένους και στρωμένους με αίμα μονόδρομους του κεφαλαίου, στα ναρκοπέδια της οικονομικής σταθερότητας, της εκμετάλλευσης, της ανάπτυξης για το κέρδος, των ανταγωνισμών και των πολέμων.

Το συγκλονιστικό παράδειγμα στο συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, με σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», είναι μονόδρομος, αν θέλουμε πραγματικά ν’ αλλάξουμε ζωή!

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

 πρώτη δημοσίευση στη ψηφιακή εφημερίδα InVeria

Προηγούμενο άρθρο

Εκβιάζουν τους ανέργους

Επόμενο άρθρο

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Κερκόπορτα ανυπολόγιστων κινδύνων για τον λαό και τη χώρα