Ομοιότητες...

Στην Ισπανία, το 13% των κρουσμάτων COVID-19 σχετίζονται με χώρους δουλειάς, οι περισσότεροι από τον κλάδο των φρούτων και των λαχανικών. Η εποχικότητα της εργασίας, ο μεγάλος αριθμός των εργαζομένων που συγκεντρώνεται σε κλειστές συνήθως εγκαταστάσεις με ανεπαρκείς χώρους, η μεγάλη διασπορά του εργατικού δυναμικού, που προέρχεται από πολλές απομακρυσμένες περιοχές και χρειάζεται να μετακινηθεί από και προς τον χώρο δουλειάς, η απασχόληση πολλών μεταναστών εργατών, που διαβιούν σε υποβαθμισμένα περιβάλλοντα, η εντατικότητα της εργασίας, που καθιστά «βαρίδι» και καθυστέρηση τα όποια μέτρα προστασίας, είναι μερικοί από τους παράγοντες που τραβούν τον ιό σαν τον μαγνήτη και καθιστούν αναγκαίο να ενισχύονται και να τηρούντα με ευλάβεια τα μέτρα από την εργοδοσία, για να θωρακίζονται οι εργαζόμενοι από την πανδημία.

Οπως δείχνει όμως το μεγάλο ποσοστό των κρουσμάτων, τα μέτρα προστασίας είναι το πιο μεγάλο αστείο στους χώρους επεξεργασίας τροφίμων κι αυτό φαίνεται στη διασπορά της νόσου και σε άλλους παρόμοιους χώρους, στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Αντί γι' αυτό, οργιάζουν οι υποδείξεις κράτους και εργοδοσίας στους εργαζόμενους για την ατομική ευθύνη, οι έλεγχοι είναι ανύπαρκτοι και μόνο εκ των υστέρων επιβάλλονται μέτρα, ενώ και οι απειλές δίνουν και παίρνουν αν κάποιος εργαζόμενος βρεθεί θετικός και χρειαστεί να διακοπεί, ή έστω να διαταραχθεί, η παραγωγή. Οποιαδήποτε ομοιότητα με την Ελλάδα, μόνο συμπτωματική δεν είναι...

Προηγούμενο άρθρο

Κάθε χρόνο το Σεπτέμβρη / Σαν ανοίγουν τα σχολεία

Επόμενο άρθρο

Ευαισθησίες...