Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

1857 Οι εργάτριες στα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις. Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας. Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια 16 ώρες τη μέρα, ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ' τους μισθούς των ανδρών. Αισθανόμενοι την απειλή μιας γενικευμένης εργατικής εξέγερσης, οι εργοστασιάρχες απαντούν με ομαδικές απολύσεις και εξαπολύουν τους «μπράβους», για να τρομοκρατήσουν τις εργάτριες που πρωτοστατούσαν στην απεργία. Παρά την τρομοκρατία, οι διαδηλώσεις εκείνης της μέρας, που βάφτηκαν με αίμα, χαρακτηρίστηκαν από το μέγεθος και τη μαχητικότητά τους. Η Β' διεθνής Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, που συνήλθε στην Κοπεγχάγη το 1910, καθιέρωσε, μετά από πρόταση της επιφανούς προσωπικότητας του διεθνούς εργατικού κινήματος Κλάρας Τσέτκιν, τη μέρα της 8ης Μάρτη σαν Διεθνή Μέρα της Γυναίκας.

8 Μάρτη 2017, οι γυναίκες του καθημερινού μόχθου, χρειάζεται να συνεχίσουν το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης για τις σύγχρονες ανάγκες τους. Βιώνου έναν εργασιακό μεσαίωνα, ζούν το ανελέητο χτύπημα των δικαιωμάτων τους στην εργασία και τη μητρότητα, την εκμηδένιση του ελεύθερου χρόνου τους.

Να μην υποταχθούνε στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Το αγωνιστικό μήνυμα της 8ης Μάρτη δείχνει το μόνο ελπιδοφόρο δρόμο για αυτές και τις οικογένειές τους. 

Προηγούμενο άρθρο

Κάνουν ταμείο...

Επόμενο άρθρο

Το παραμύθι της «μετα-λιτότητας»