Το παράδειγμα της Γερμανίας

Η Γερμανία είναι η «ατμομηχανή» της Ε.Ε, διαθέτει την «ισχυρότερη οικονομία» σ’αυτήν  και φυσικά δεν έχει μνημόνια. Έχει όμως το ίδιο σύστημα με τη χώρα μας (καπιταλισμό), διαθέτει εξίσου αντιλαϊκή κυβέρνηση με τη χώρα μας, εφαρμόζει τις ίδιες αντιλαϊκές κατευθύνσεις, «σιδερένιου νόμους της Ε.Ε»  με την Ελλάδα. Μπορεί να βρίσκεται σε ανώτερη κλίμακα από τη χώρα μας (ανήκει στους G8) , αυτό δεν σημαίνει όμως ότι ο λαός της ζει σε «πελάγη ευτυχίας». Και αυτό γιατί εκεί όπως και εδώ το κεφάλαιο δεν κάνει «παραχωρήσεις», ζει και αναπτύσσεται από την εκμετάλλευση των εργαζομένων, ισχύει και εκεί η αύξηση της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης. Τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν το αποδεικνύουν. Στη Γερμανία ως όριο της φτώχειας θεωρούνται τα 940 ευρώ το μήνα, συμπεριλαμβανομένων και των κοινωνικών επιδομάτων. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 12 εκατομμύρια Γερμανοί ζουν περί ή κάτω από τα όρια της φτώχειας. Περίπου 7,5 εκατομμύρια απασχολούνται και αμείβονται από τα λεγόμενα «μίνι τζομπς» με μισθούς πείνας, γύρω στα 400 ευρώ το μήνα. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εργασίας, ο αριθμός των επίσημα ανέργων θα μειωθεί κατά 20.000, σε 2,93 εκατ. Ο αριθμός των πραγματικά ανέργων θα παραμείνει γύρω στα 4 εκατ. Τα αναφέρουμε αυτά για να δείξουμε ότι το σύστημα δεν «εξανθρωπίζεται», αλλά χρειάζεται με την πάλη του λαού να τεθεί στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας». 

Προηγούμενο άρθρο

Περί πολιτικών διεργασιών

Επόμενο άρθρο

Η «Λευκή βδομάδα» και η «δημοσιογραφία» σήμερα…