Παραμύθια

Τα παραμύθια της «δίκαιης καπιταλιστικής ανάπτυξης για όλους» σε νέα έκδοση παρουσίασε την Τετάρτη ο πρωθυπουργός, λέγοντας πως «η δική μας πολιτική είναι πολύ σαφής: Βάζω σε τάξη τα δημόσια οικονομικά, έχω υψηλότερη ανάπτυξη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, μειώνω την ανεργία, δημιουργώ πλεονάσματα μόνιμα και δομικά, και από αυτά τα πλεονάσματα επιστρέφω ένα μερίδιο πίσω στην κοινωνία». Η κυβέρνηση επιχειρεί έτσι - ενόψει και των χιλιοαναγγελμένων ανακοινώσεων στη ΔΕΘ - να ξαναπουλήσει τον μύθο ότι «για να επιστρέφεται κάτι στην κοινωνία» πρέπει η κερδοφορία του κεφαλαίου να εκτοξεύεται, τα ταμεία του αστικού κράτους να είναι φίσκα και οι αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις να πηγαίνουν «τρένο», με την κυβέρνηση «να πατάει γκάζι» όπως έλεγε ο Κυρ. Μητσοτάκης.

Βεβαίως, το ακριβώς αντίθετο δείχνει η πικρή πείρα του λαού, απ' όπου κι αν το πιάσει κανείς.

Τα «γεμάτα ταμεία» του κεφαλαίου σημαίνουν ματωμένα πλεονάσματα, που μόνο το πρώτο εξάμηνο του χρόνου έχουν ξεπεράσει τα 4,5 δισ., αλλά και νέα σκληρή επίθεση σε εργαζόμενους και επαγγελματίες, οι οποίοι φορτώνονται και νέα φορολογικά βάρη. Χαρακτηριστικά είναι τα πρώτα στοιχεία που βγαίνουν αυτές τις μέρες για τις φορολογικές δηλώσεις: Ενας στους τρεις φορολογούμενους - 490.659 συνολικά - θα κληθεί να πληρώσει επιπλέον φόρους, με το συνολικό ποσό να φτάνει τα 737 εκατ. ευρώ ή 1.500 ευρώ κατά μέσο όρο παραπάνω σε σχέση με πέρυσι. «Η οικονομία πηγαίνει καλύτερα» λοιπόν επειδή ξεζουμίζονται κι άλλο τα λαϊκά νοικοκυριά, επειδή π.χ. συνεχίζεται και φέτος η αθλιότητα της «προκαταβολής φόρου», που γονατίζει αυτοαπασχολούμενους και μικρούς επαγγελματίες, την ώρα που επιχειρηματικοί όμιλοι, εφοπλιστές, τράπεζες απολαμβάνουν και νέες φοροαπαλλαγές «και με τη βούλα».

Την ίδια ώρα το «γκάζι» στις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις που λέει ο πρωθυπουργός σημαίνει:

Οι εργαζόμενοι να δουλεύουν ήλιο με ήλιο για την πολεμική οικονομία και τα κέρδη του κεφαλαίου, όπως προβλέπει το κατάπτυστο νομοσχέδιο για τη 13ωρη δουλειά, με τις «πρακτικές της ΕΕ» ανά χείρας.

Ο λαός να ξεσπιτώνεται με ακόμα πιο fast track διαδικασίες, όπως ακριβώς προβλέπουν οι σχετικές διατάξεις στον Κώδικα που ψήφισε την Τετάρτη η κυβέρνηση, κατ' απαίτηση των τραπεζών.

Σημαίνει αντί ο λαός να απολαμβάνει κοινωνικά αγαθά, π.χ. το νερό, να πληρώνει για πανάκριβα εμπορεύματα, όπως ακριβώς κάνει η κυβέρνηση με το «εθνικό σχέδιο για τα ύδατα» και τις Οδηγίες της ΕΕ, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε εκτόξευση του κόστους για ύδρευση και άρδευση, για να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας στο κεφάλαιο και για να σημειώνουν «ρεκόρ» οι μετοχές των εταιρειών ύδρευσης.

«Ανάπτυξη» και «ευημερία» των κερδών του κεφαλαίου σημαίνει ο λαός να πληρώνει ένα μηνιάτικο στους εφοπλιστές και ένα στους ξενοδόχους μόνο για μερικές μέρες ανάπαυσης και διακοπών, να βλέπει τον μισθό να τελειώνει στις 18 του μήνα για να σπάνε το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο τα κέρδη των σουπερμαρκετάδων, και οι τιμές ρεύματος να πηγαίνουν από άλμα σε άλμα, όπως ξανά αυτές τις μέρες.

Πουθενά δεν συναντιούνται λοιπόν οι λαϊκές ανάγκες με τα κέρδη του κεφαλαίου και τις «προτεραιότητες» του αστικού κράτους και της ΕΕ, όσο κι αν η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιποί, παλεύουν να κάνουν το μαύρο άσπρο. Για να κερδίσει ο λαός χρειάζεται παντού να αμφισβητήσει τα κέρδη του κεφαλαίου και τη στρατηγική που τα υπηρετεί, να βάλει μπροστά τις δικές του ανάγκες, και αυτή η αλήθεια επιβεβαιώνεται καθημερινά. Με οργάνωση παντού, στα σωματεία, στις γειτονιές, στις σχολές, έχει τη δύναμη να ανοίξει τον δρόμο για να ικανοποιηθούν οι δικές του ανάγκες.

Προηγούμενο άρθρο

Εχθρικό με συνέχεια

Επόμενο άρθρο

Το νερό νεράκι;