Περί «ανομίας» στα ΑΕΙ

Τις τελευταίες βδομάδες έχει ξαναφουντώσει η αντιπαράθεση ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για τα λεγόμενα «φαινόμενα ανομίας» και «παραβατικότητας» στα ΑΕΙ. Συζήτηση που ξανάρχισε με αφορμή το στέκι που έφτιαξε ο «Ρουβίκωνας» σε αίθουσα της Φιλοσοφικής Σχολής, συμπεριέλαβε τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Οικονομικό Πανεπιστήμιο με τους τοξικοεξαρτημένους στους χώρους του, από τη διακίνηση που γίνεται στο Πεδίον του Αρεως, και τα αντίστοιχα προβλήματα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Και έφτασε λίγο - πολύ εδώ και δυο βδομάδες να καλύπτεται με πηχυαίους τίτλους στις εφημερίδες και να θεωρείται ότι το μείζον πρόβλημα των ΑΕΙ είναι η... ανομία. Ο λόγος προφανής... Στόχος δεν είναι να αντιμετωπιστούν προβλήματα που ούτως ή άλλως δεν έχουν αντιμετωπιστεί και έξω από τα Ιδρύματα, και μάλιστα σε καλά φυλασσόμενες περιοχές, αλλά να τεθεί το ζήτημα της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου.

Αυτό που μένει σκόπιμα έξω από το «κάδρο» είναι οι ευθύνες που μοιράζονται κυβέρνηση και ΝΔ για το ευρύτερο ζήτημα της διακίνησης ναρκωτικών και της εγκληματικότητας στο κέντρο της Αθήνας και όχι μόνο, που «ακουμπάει» ισχυρά οικονομικά συμφέροντα. Σε τι θα διευκόλυνε για παράδειγμα η κατάργηση του ασύλου την αντιμετώπιση της διακίνησης που στήνεται καθημερινά στον πεζόδρομο της Μασσαλίας και αυτής στο Πεδίον του Αρεως; Μήπως δεν υπάρχουν ολόκληρες περιοχές στην Αττικής που έχουν γίνει άβατες λόγω της διακίνησης ναρκωτικών και όχι μόνο, χωρίς να υπάρχει εκεί ούτε μισό πανεπιστημιακό Τμήμα; Το πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε στα τρία συγκεκριμένα ιδρύματα λόγω του ακαδημαϊκού ασύλου, ούτε βέβαια το πρόβλημα της διακίνησης των ναρκωτικών είναι τέτοιο που μπορεί να το λύσουν τα ιδρύματα.

Μέσα από την όλη συζήτηση, ο αποπροσανατολισμός δίνει και παίρνει. Τα πραγματικά προβλήματα των Ιδρυμάτων και των φοιτητών, που μοχθούν για τις σπουδές και το μέλλον τους, είναι βεβαίως ευρύτερα και πολύ μεγάλα, γιατί απορρέουν από την πολιτική που ακολούθησε η ΝΔ και ακολουθεί τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ανώτατη Εκπαίδευση, την πολιτική της υποχρηματοδότησης και της προσαρμογής των Ιδρυμάτων στις στρατηγικές επιλογές της ΕΕ και του κεφαλαίου. Παρά το γεγονός ότι σε αυτήν την πολιτική συμπλέουν, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ στήνουν έναν καβγά γύρω από το δίπολο «πρόοδος» - «συντήρηση», αφού από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιείται η θέση της ΝΔ για την κατάργηση του ασύλου. Και οι δύο όμως, «πονηρά» ή «ανοιχτά», μέσα στο κουβά της ανομίας και της εγκληματικότητας χώνουν και τις κινητοποιήσεις και τη δράση του φοιτητικού κινήματος. Σε αυτήν την κατεύθυνση, βέβαια, αξιοποιούν και την πρακτική διαφόρων ομάδων που αναπτύσσουν δράση με προβοκατόρικα χαρακτηριστικά. Η στόχευση όμως είναι κοινή, η προώθηση της στρατηγικής του κεφαλαίου στα Ιδρύματα απαιτεί σιγή νεκροταφείου. Γι' αυτό άλλωστε διαγκωνίζονται οι δυο τους στο ποιος υπηρετεί καλύτερα και αποδοτικότερα το δόγμα «νόμος και ταξη» στα πανεπιστημιακά Ιδρύματα. Μάλιστα, η κυβέρνηση επικαλείται το πόρισμα της επιτροπής Παρασκευόπουλου, που προτείνει να συσταθούν επιτροπές για την «αντιμετώπιση των διεκδικητικού χαρακτήρα πρόσκαιρων καταλήψεων χώρων του ΑΕΙ από φοιτητές ή άλλες ομάδες με ή χωρίς φθορές»!

Με άλλα λόγια, στη συζήτηση περί «ανομίας» στα ΑΕΙ η φάβα έχει λάκκο και υπαρκτά φαινόμενα εγκληματικότητας και ναρκωτικών, που ανθούν συνολικά στην κοινωνία, αξιοποιούνται όχι για να αντιμετωπιστούν αλλά για να μπει στο στόχαστρο η αγωνιστική δράση του φοιτητικού - σπουδαστικού κινήματος.

Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση καυχιέται ότι έχει κι αυτή σκοπό να αντιμετωπίζει τους αγώνες των φοιτητών - σπουδαστών, με όποιες μορφές αποφασίζουν συλλογικά, με λογικές ποινικού αδικήματος! «Συνταγές» είτε της κυβέρνησης, είτε της ΝΔ...

Προηγούμενο άρθρο

Μια ακόμα ... «κάθαρση»

Επόμενο άρθρο

«Διάλεξε τι θα χάσεις»...