Περί διαπραγμάτευσης...

«Το πρόγραμμα το ευρωπαϊκό τελειώνει 31 Δεκεμβρίου. Σκοπός είναι και η τελευταία εκταμίευση να γίνει πριν τις 31 Δεκεμβρίου. Αν για τεχνικούς λόγους, κάποιες διαδικασίες δεν μπορούν να ολοκληρωθούν, αυτό μπορεί να παραταθεί» Β. Βενιζέλος 27/11

Με αφορμή τα παζάρια μεταξύ συγκυβέρνησης και τρόικας στήνεται για πολλοστή φορά το γνωστό γαϊτανάκι: Θα επιστρέψει η τρόικα στην Αθήνα; Θα προλάβουμε τις προθεσμίες για την επίτευξη νέας συμφωνίας; Με ποιον θα τα καταφέρουμε ως χώρα; Με την τωρινή συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, που παίζει το χαρτί της «υπευθυνότητας» και της «εμπειρίας»; ‘Η με τους επίδοξους διαχειριστές της ς διακυβέρνησης, τον ΣΥΡΙΖΑ και τους προαλειφόμενους συμμάχους του, που θα κάνουν «πραγματική διαπραγμάτευση» και δε θα είναι «καρπαζοεισπράχτορες», όπως κατηγορούν την τωρινή κυβέρνηση;Πίσω από τα ερωτήματα σε πρώτο πληθυντικό («θα προλάβουμε;», «θα τα καταφέρουμε;») κρύβεται ο πυρήνας της επιχείρησης αποπροσανατολισμού του λαού: Επιδιώκεται να συσκοτιστεί η ταξική ουσία των παζαριών, να κρυφτούν τα πραγματικά προαπαιτούμενα που προδιαγράφουν τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής ανεξάρτητα από το διαχειριστή της διακυβέρνησης.

Τα παζάρια της κυβέρνησης γίνονται για λογαριασμό του εγχώριου κεφαλαίου, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του. Γι’ αυτό ακριβώς, ανεξαρτήτως της έκβασής τους, τα παζάρια με την τρόικα έχουν ένα σταθερό προαπαιτούμενο: Τη διατήρηση του πυρήνα των αντιλαϊκών μέτρων της προηγούμενης φάσης και την ενίσχυσή τους με νέες αντεργατικές αναδιαρθρώσεις, ως απαραίτητη προϋπόθεση για τη στήριξη της περίφημης ανάκαμψης. Εκεί ακριβώς αποσκοπούν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη: Το παραπέρα χτύπημα σε εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ο περιορισμός της συνδικαλιστικής δράσης, το άνοιγμα πεδίων κερδοφορίας για το κεφάλαιο (π.χ. Ενέργεια), η περαιτέρω εμπορευματοποίηση σε Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία.

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση τσακώνονται για το ποιος από τους δύο μπορεί να βάλει «τέλος στα μνημόνια», κρύβοντας ότι τα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα διαρκείας ταυτίζονται με την ΕΕ, την αναγνώριση του χρέους, τον  αντιλαϊκό και προς όφελος των οικονομικά ισχυρών δρόμο ανάπτυξης, στα οποία ορκίζονται και οι μεν και οι δε. Η αποπροσανατολιστική συζήτηση για το «τέλος των μνημονίων» αφήνει στο σκοτάδι τα μνημόνια διαρκείας που έχει θεσμοθετήσει η ΕΕ για όλα τα κράτη - μέλη της με τους μηχανισμούς της «ενισχυμένης οικονομικής διακυβέρνησης», του «Ευρωπαϊκού Εξαμήνου» κ.τ.λ..

Αποδεικνύεται ότι η λύση για το λαό δε βρίσκεται στις διαπραγματεύσεις των κυβερνήσεων που αποδέχονται το χρέος και τα μνημόνια διαρκείας της ΕΕ, αλλά στην πάλη για οριστική απαλλαγή από τα δεσμά της ΕΕ, του χρέους και των μονοπωλίων..

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη «ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ»)

Προηγούμενο άρθρο

 Μέτρα-ολοκαύτωμα προωθούν κυβέρνηση και τρόικα στο Ασφαλιστικό

Επόμενο άρθρο

Ελπιδοφόρο γεγονός!