Περί χρέους...

Με αφορμή τη λεγόμενη έξοδο στις αγορές, δυνάμωσε το προηγούμενο διάστημα - ξανά - η συζήτηση για το χρέος. Από την πλευρά της κυβέρνησης, υποστηρίζεται ότι τώρα είναι δυνατόν να ανοίξει η διαπραγμάτευση για το χρέος με καλύτερους όρους. Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζεται ότι με την έξοδο στις αγορές, το χρέος διογκώνεται και γίνεται πιο δύσκολη η διαπραγμάτευσή του.

Είναι αναγκαίο να υπενθυμίσουμε ότι το «δημόσιο χρέος» δημιουργήθηκε, εξαιτίας των φοροαπαλλαγών στο κεφάλαιο, των ενισχύσεων με κρατικό χρήμα και των αντίστοιχων αναγκαίων δανεισμών, των ΝΑΤΟικών δαπανών, των επιπτώσεων από τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ.

Είναι χρέος που πληρώνουν ο λαός, η εργατική τάξη, αλλά δεν έχουν καμία ευθύνη γι' αυτό.

Είναι χρέος που δεν πρόκειται να πάψει να υπάρχει είτε μειώνεται, είτε αυξάνεται, στο πλαίσιο του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, της συμμετοχής σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς και διεθνείς χρηματαγορές.

Η συζήτηση για τη ρύθμισή του αφορά ουσιαστικά την ανάγκη μέρος των χρημάτων που κατευθύνονται στην αποπληρωμή του να αξιοποιηθεί στην ενίσχυση του ελληνικού κεφαλαίου, στην αντιμετώπιση των προβλημάτων ρευστότητας (βλέπε: χρηματοδότηση της ανάπτυξης). Γιατί, ρυθμισμένο ή όχι, οι εργαζόμενοι θα το πληρώσουν.

Η μοναδική ρεαλιστική φιλολαϊκή λύση είναι η πρόταση για μονομερή διαγραφή όλου του χρέους, για το οποίο δεν ευθύνεται ο λαός, που μπορεί να επιτευχθεί, αν ο ίδιος σπάσει τα δεσμά της ΕΕ και των μονοπωλίων, δηλαδή με αποδέσμευση από την ΕΕ και κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με βασική προϋπόθεση ο λαός να έχει την εξουσία.

Προηγούμενο άρθρο

Εδώ μας οδήγησαν. Θα τους ξαναψηφίσουμε;

Επόμενο άρθρο

Για τα σενάρια ελάφρυνσης του χρέους