Περί ψηφιακής κάρτας…

Γέμισαν τα ΜΜΕ από τις σχετικές διαφημίσεις για την «ψηφιακή κάρτα» που εμφανίζεται ως το φάρμακο για πάσα εργασιακή νόσο…

Όμως τα προπαγανδιστικά παιχνίδια της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, με την περιβόητη "ψηφιακή κάρτα", δεν κράτησαν ούτε 24 ώρες και πάνω απ' όλα δεν μπορούν να κρύψουν την εργασιακή ζούγκλα που επικρατεί στους χώρους δουλειάς. Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη σωματεία στο Εμπόριο και τις τράπεζες καταγγέλλουν ότι εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να δουλέψουν και πέραν του ωραρίου τους, και αφού είχαν "χτυπήσει" την ψηφιακή κάρτα.

Αντίθετα λοιπόν με τα όσα ισχυρίζεται η κυβέρνηση, η ψηφιακή κάρτα εργασίας δεν είναι ούτε ένα απλό εργαλείο καταμέτρησης των ωρών εργασίας, ούτε - πολύ περισσότερο - μέσο ανάσχεσης της αδήλωτης εργασίας και των ακατάσχετων υπερωριών, οι οποίες άλλωστε με βάση τον νόμο Χατζηδάκη πληρώνονται ήδη λιγότερο. Η ψηφιακή κάρτα εργασίας αξιοποιείται για την εφαρμογή της διευθέτησης του εργάσιμου χρόνου και των απλήρωτων υπερωριών, καθώς και για τη διάσπαση του χρόνου εργασίας σε "ενεργό" και "ανενεργό", με βάση τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Με βάση αυτόν τον διαχωρισμό θα δοθεί εκ νέου χτύπημα στον σταθερό χρόνο εργασίας και στο εισόδημα των εργαζομένων.

Το γεγονός ότι την "ψηφιακή κάρτα εργασίας", ως μέρος του νόμου Χατζηδάκη για τα Εργασιακά, τη στήριξαν τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, τους καθιστά συνένοχους στην εργασιακή ζούγκλα, την οποία άλλωστε έχουν συνδιαμορφώσει.

Η σταθερή δουλειά με δικαιώματα και αξιοπρεπείς μισθούς δεν διασφαλίζεται από κυβερνητικούς "σωτήρες", αλλά μέσα από την καθολική οργάνωση των εργαζομένων στα σωματεία τους και στον αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής

Προηγούμενο άρθρο

Μαύρα σύννεφα

Επόμενο άρθρο

ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ: Ανησυχία από την αναζωπύρωση της πανδημίας