Περί «σταθερότητας»

«Η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και στο πεδίο του χρέους είναι πλέον ορατή, γεγονός που θα ανοίξει το δρόμο για την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ. Με αυτόν τον τρόπο, θα εμπεδωθεί οριστικά η σταθερότητα και η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία και θα δημιουργηθούν οι όροι για την ολοκλήρωση του προγράμματος και την έξοδο από την επιτροπεία. Παράλληλα, θα αναδειχθεί ακόμη περισσότερο ο ρόλος της χώρας ως πυλώνα σταθερότητας, ενώ ταυτόχρονα θα ενισχυθεί η γεωπολιτική της σημασία στην ευρύτερη περιοχή μας, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο επικίνδυνων πολεμικών συγκρούσεων και διακρατικών διενέξεων». Αυτά, ανάμεσα σε άλλα, σημειώνει η απόφαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ για την τελευταία απόφαση του Γιούρογκρουπ.

Η κυβέρνηση παίζει το χαρτί της γεωπολιτικής σταθερότητας για να «πουλήσει» την αντιλαϊκή της συμφωνία στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, που θα μετρήσουν νέες μόνιμες απώλειες σε εισόδημα και δικαιώματα, για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Την ίδια ώρα, με το άλλο χέρι, ετοιμάζεται να βάλει την υπογραφή της σε νέες συμφωνίες που βαθαίνουν την εμπλοκή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις πολεμικές επιχειρήσεις, στο όνομα ξανά της «σταθερότητας» και της γεωπολιτικής αναβάθμισης της χώρας, που σ' αυτή την περίπτωση ταυτίζεται με νέους, μεγαλύτερους κινδύνους για τον ελληνικό και τους άλλους λαούς της περιοχής, όπως δείχνουν και οι τελευταίες εξελίξεις στη Συρία. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, και στη μια και στην άλλη εκδοχή της, ο λαός παίρνει μια καλή γεύση για το τι σημαίνει «σταθερότητα» και για λογαριασμό ποιανού την επιδιώκει η κυβέρνηση.

Προηγούμενο άρθρο

Στον απόηχο του δημοψηφίσματος

Επόμενο άρθρο

Ποιος παίζει με τη φωτιά;