Τα πιο δύσκολα έρχονται... Θα αντιδράσουμε;

του Αλέκου Χατζηκώστα

Η κυβέρνηση μετά και την ψήφιση του νέου Πολυνομοσχεδίου και σε αναμονή για την ψήφιση νέων αντιλαϊκών μέτρων («προαπαιτούμενα» τα ονομάζουν συνεχίζει την προσπάθεια της να καλλιεργήσει ένα κάλπικο κλίμα ευφορίας. Προσπαθεί να πείσει το λαό ότι  «τα δύσκολα τελείωσαν» και μπροστά μας ανοίγεται ένας νέος ελπιδοφόρος δρόμος.
Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική και γι’αυτό και πρέπει να προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα που έρχονται. Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι:
1. Θα πάνε τα πράγματα χειρότερα γιατί τώρα «ωριμάζουν» τα μέτρα που πήραν οι κυβερνήσεις που προηγήθηκαν και πάνω σ’ αυτά έρχονται να «κάτσουν» όσα ψηφίζει η σημερινή κυβέρνηση. Ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση, «κόφτης» μισθών, συντάξεων, δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα, φορολογικά μέτρα που ξετινάζουν το πορτοφόλι της λαϊκής οικογένειας κι άλλα πολλά. Μπροστά είναι τα πιο δύσκολα για όλους τους ασφαλισμένους και συνταξιούχους, αφού μέσα στην επόμενη τετραετία, θα χάσουν πάνω από 8 δισ. ευρώ! Τόσο κοστίζει το «κοστούμι» που τους «έραψε» η κυβέρνηση με την ψήφιση του Ασφαλιστικού. Το ποσό αυτό θα προέλθει απ’ τη μείωση των συντάξεων και των άλλων παροχών, αλλά και από την αύξηση των εισφορών. Τα μέτρα αυτά θα έχουν άμεση αντανάκλαση στο εισόδημά τους που θα μειωθεί κι άλλο.
2. Μπροστά είναι τα δύσκολα και για τους μικρομεσαίους αγρότες, αφού η αύξηση των εισφορών θα είναι εξοντωτική για τους φτωχότερους, συντελώντας στο ξεκλήρισμά τους μια ώρα αρχύτερα. Μπροστά είναι τα δύσκολα για όλους τους φορολογούμενους, αφού τα μέτρα που ψηφίστηκαν μπαίνουν σε εφαρμογή για τα εισοδήματα του 2016, οπότε πλατιά λαϊκά στρώματα θα πληρώσουν ακόμα μεγαλύτερη φορολογία σε ένα χρόνο περίπου από σήμερα. Μπροστά είναι τα δύσκολα και για όσους χρεώθηκαν στις τράπεζες για να αποκτήσουν «κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι τους» και σήμερα, άνεργοι ή με εισόδημα σε κατακόρυφη πτώση, αδυνατούν να ανταποκριθούν στις δανειακές τους υποχρεώσεις.
3. Το ίδιο χειρότερα θα πάνε και τα λεγόμενα «εθνικά μας προβλήματα» μια και η ΝΑΤΟική παρουσία στο Αιγαίο δεν εγγυάται ούτε τα σύνορα, ούτε την ασφάλεια μας, ενώ η περίφημη «πολυδιάστατη εξωτερική μας πολιτική» βάζει πιο βαθειά τη χώρας στα παιχνίδια των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή.
Ο κατάλογος των στοιχείων θα μπορούσε νε επεκταθεί και σε άλλους τομείς όπως της Υγείας, Παιδείας, δημοκρατικών ελευθεριών κ.α. Η κυβέρνηση έχει κάνει τις επιλογές της γι’ αυτό και ακούει μόνο καλά λόγια από το κεφάλαιο ντόπιο και ξένο, την Ε.Ε , τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Και τα λαϊκά στρώματα τι κάνουν; Μεγάλη η απογοήτευση, μεγάλη όμως και η παθητικότητα που δείχνουν. Τώρα που οι αυταπάτες τελειώνουν θα πρέπει να σκεφτούμε επιτέλους αλλιώς. Όσο και αν θέλει κανείς «ατομική σωτηρία» δεν υπάρχει στην καθημερινή κόλαση. «Λύσεις» εντός του συστήματος το ίδιο. Όσο είμαστε «ο καθένας στο καβούκι του» τόσο οι «επάνω» θα μας «βομβαρδίζουν» με νέα μέτρα για τη «σωτηρία» μας. Ήρθε η ώρα να σηκώσουμε το ανάστημα μας. Ν’ αντισταθούμε οργανωμένα, μαζικά σε διάρκεια. Να δημιουργούμε καθημερινά τις προϋποθέσεις για ριζική αλλαγή της πορείας στον τόπο μας. Με το λαό στο οικονομικό-πολιτικό τιμόνι. Διαφορετικά θα μετράμε καθημερινά απώλειες που δεν θα αναπληρώνονται γιατί το «βαρέλι δεν έχει πάτο». (Δημοσιεύτηκε στην εντυπη ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ)

Προηγούμενο άρθρο

Καλό μήνα με μεγαλύτερη ακρίβεια!

Επόμενο άρθρο

«Δούρειος Ιππος» για την άλωση των συνειδήσεων