Πίσω από το πέπλο

Πίσω από το πέπλο της ευρωατλαντικής προπαγάνδας, που οργιάζει ξανά στη χώρα μας από το περασμένο Σάββατο, για να ξεπλύνει τη βρώμικη επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, δεν μπορεί να κρυφτεί η μεγάλη εικόνα, που «φωνάζει» την ανάγκη να ξεσηκωθεί ο λαός: Ο πόλεμος στο Ιράν είναι σοβαρή και ραγδαία κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης που μαίνεται παντού στον κόσμο, στη σκιά της αντιπαράθεσης ΗΠΑ - Κίνας για την πρωτοκαθεδρία και μπορεί να εξελιχθεί σε θρυαλλίδα γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου πολύ πιο πέρα από τη Μέση Ανατολή, όπου καίει ήδη η φωτιά του.

Καμιά σύγκριση δεν υπάρχει με ό,τι έχουμε δει έως τώρα στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή. Γιατί οι ανταγωνισμοί στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα δεν έχουν προηγούμενο. Ολα συμβαίνουν κυριολεκτικά πάνω σε τεντωμένο σκοινί, καθώς οι ΗΠΑ επιχειρούν με νύχια και με δόντια να υπερασπιστούν την πρωτοκαθεδρία τους απέναντι στην Κίνα που την απειλεί.

Μαζί με τους συμμάχους τους σπέρνουν φωτιά και σίδερο: Επεμβαίνουν ωμά στη Βενεζουέλα, απειλούν τη Γροιλανδία και τον Καναδά, στραγγαλίζουν και εκβιάζουν την Κούβα, αυξάνουν τις στρατιωτικές δυνάμεις στον Ινδο-Ειρηνικό, μετατρέπουν τη Γάζα σε αμερικανο-ισραηλινό προτεκτοράτο. Σχεδιάζουν τον ζωτικό τους χώρο πάνω στον παγκόσμιο χάρτη με όπλα και απειλές για το μεγάλο ξεκαθάρισμα, στον ανταγωνισμό με την Κίνα και το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό στρατόπεδο.

Κρίκος αυτής της ιμπεριαλιστικής αλυσίδας είναι και η απρόκλητη επίθεση στο Ιράν, που καμιά σχέση δεν έχει με τα προσχήματα των ΑμερικανοΝΑΤΟικών. Αυτά άλλωστε έχουν καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος σε όλες τις προηγούμενες εγκληματικές επεμβάσεις στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλαβία και πιο πρόσφατα στη Βενεζουέλα.

Πίσω από τα αναμασήματα για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν κρύβεται ο διακηρυγμένος στόχος των ΗΠΑ και των συμμάχων τους να πλήξουν αποφασιστικά έναν από τους σημαντικότερους «στρατηγικούς εταίρους» της Κίνας στον Κόλπο, βασικό προμηθευτή της με πετρέλαιο και κόμβο στον χερσαίο «δρόμο του μεταξιού», αλλά και σύμμαχο της Ρωσίας στην περιοχή.

Το ίδιο επεδίωξαν με την επέμβαση στον Λίβανο για την εξουδετέρωση της Χεζμπολάχ, το ίδιο προσπάθησαν και τον περασμένο Ιούνη με τον πόλεμο κατά του Ιράν, που κατέστρεψε υποτίθεται τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του.

Πάνω σ' αυτό το έδαφος, οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, που ευθυγραμμίζονται με τα αμερικανοΝΑΤΟικά προσχήματα είναι τεράστιες, είτε στηρίζουν με τα μπούνια την επίθεση στο Ιράν, είτε καλλιεργούν εφησυχασμό για «περιφερειακή σύγκρουση» που θα εκτονωθεί, είτε καλούν την ΕΕ να αναλάβει ρόλο ειρηνοποιού (!)

Η πολιτική της εμπλοκής στα ευρωατλαντικά σχέδια - με τους ανταγωνισμούς και τις αντιφάσεις στις σχέσεις ΗΠΑ και ΕΕ - σπρώχνει τη χώρα στο πολεμικό ναρκοπέδιο, για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, που «κάνει παιχνίδι» στο μοίρασμα της ιμπεριαλιστικής λείας με θύμα και θύτη τον λαό.

Τώρα είναι η ώρα της πιο πλατιάς, της πιο μαζικής και αποφασιστικής κινητοποίησης των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας! Η βάση της Σούδας και οι άλλες αμερικανοΝΑΤΟικές υποδομές σε όλη τη χώρα, η φρεγάτα που συμμετέχει στην πολεμική αποστολή της ΕΕ στην Ερυθρά, η συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία, η συμμετοχή του Πολεμικού Ναυτικού στις ευρωατλαντικές αποστολές στη Μεσόγειο, η στρατηγική σχέση με το Ισραήλ είναι κρίκοι εμπλοκής της Ελλάδας στον πόλεμο και αντιποίνων από τα κράτη που στοχοποιεί το ΝΑΤΟ.

Οι προειδοποιήσεις του Ιράν ότι οι ΝΑΤΟικές υποδομές σε όλες τις «σύμμαχες» χώρες αποτελούν στόχο, πρέπει να σημάνουν συναγερμό, όπως και οι αποκαλύψεις των Βρετανών ότι έχουν ήδη στοχοποιηθεί οι βάσεις τους στην Κύπρο.

Μπροστά στον κίνδυνο γενίκευσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου και την εμπλοκή της χώρας που βαθαίνει, μεγαλώνει η ευθύνη και η ανάγκη να βγουν στο προσκήνιο οι λαοί και με την πάλη τους να σφραγίσουν τις εξελίξεις. Η χτεσινή άμεση απάντηση των συνδικάτων στη χώρα μας δείχνει τον δρόμο!

Διέξοδο από τον κόσμο που φλέγεται μπορεί και πρέπει να δώσει ο λαός, απαιτώντας εδώ και τώρα να κλείσουν η βάση της Σούδας και όλες οι ΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν η φρεγάτα και η συστοιχία από τη Μέση Ανατολή, κανένας Ελληνας φαντάρων εκτός συνόρων της χώρας. Κι αυτός ο αγώνας να φτάσει ως το τέλος, δυναμώνοντας τη σύγκρουση με το καπιταλιστικό τέρας που γεννάει τον πόλεμο, τους ανταγωνισμούς και την εκμετάλλευση, μέχρι να ανατραπεί!

Αναδημοσίευση από τη στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη», Δευτέρα 2 Μάρτη 2026

Προηγούμενο άρθρο

Τρύπια δεκάρα

Επόμενο άρθρο

Άθλια η στάση της ελληνικής κυβέρνησης στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ