Ποιοι αδειάζουν τα κρατικά ταμεία, ποιοι τα γεμίζουν και ποιοι είναι οι μπαταχτσήδες

Προχθες στις Βρυξέλλες βρέθηκαν τόσο ο Κ. Μητσοτάκης, όσο και ο Α. Τσίπρας. Ο πρώτος για να πάρει μέρος στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ και ο δεύτερος για την Προπαρασκευαστική Σύνοδο των κομμάτων της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Και οι δύο στήριξαν την επέκταση της ΕΕ «προς ανατολάς», αλλά και τις κυρώσεις στη Ρωσία, αποφάσεις δηλαδή που ρίχνουν κι άλλο λάδι στη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου και αυξάνουν τον λογαριασμό που πληρώνουν οι λαοί. Προφανώς, λοιπόν, το συγκεκριμένο θέμα, αν και πάρα πολύ σοβαρό, δεν προσφέρθηκε για τον δικομματικό προεκλογικό ψευτοκαυγά...

Προχθες, επίσης, δημοσιεύθηκε το πόθεν έσχες των πολιτικών. «Εδώ είμαστε», είπαν, και άρχισαν να μετράνε ο ένας τις καταθέσεις, τα σπίτια και τα δάνεια του άλλου. Ξεχωριστή θέση στην αντιπαράθεση βρήκε ο υψηλός δανεισμός μελών της κυβέρνησης, με τον ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι με τόσα δάνεια η κυβέρνηση είναι «ευάλωτη» (!) και «δεν νομοθετεί για το δημόσιο συμφέρον, αλλά για το συμφέρον των πιστωτών της». Δεν το ξέραμε ότι η ΝΔ κατά βάθος θέλει να ασκήσει πολιτική για το συμφέρον των πολλών, αλλά την εμποδίζουν τα δάνεια της Κεραμέως. Το μάθαμε κι αυτό από τον ΣΥΡΙΖΑ…

Αυτό που δεν ακούσαμε καθόλου σε αυτή την αντιπαράθεση είναι ότι, την ώρα που κάποιοι (ανεξάρτητα αν είναι ή δεν είναι υπουργοί και βουλευτές) χρωστάνε υπέρογκα ποσά και δεν τους ακουμπάει κανείς (συγκεκριμένα, το 0,2% των οφειλετών στην εφορία χρωστάει το 80% των ληξιπρόθεσμων χρεών!), η μεγάλη πλειοψηφία των οφειλετών, άνθρωποι εργατικών-λαϊκών οικογενειών, που χρωστάνε μικροποσά είναι αντιμέτωποι με κυνηγητό, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.

Γιατί δεν το ακούσαμε; Γιατί αυτό ίσχυε και ισχύει και κυβέρνηση ΝΔ και με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και βασίζεται στους νόμους που εναλλάξ έχουν ψηφίσει.

Ακούσαμε πολλά για το «πάρτυ που τελειώνει» και για την κυβέρνηση που «έχει φάει και τα πόμολα». Δεν ακούσαμε, όμως, τίποτα για τα 6,5 δις που έδωσε η Ελλάδα πέρσι για ΝΑΤΟϊκούς σκοπούς, για τα 300 εκατομμύρια που έχουν εισπράξει μέσα σε έναν χρόνο οι Έλληνες εφοπλιστές ως κρατική επιδότηση, για τα 11 δις ευρώ που θα κατευθυνθούν μόνο από τον Αναπτυξιακό Νόμο και το Ταμείο Ανάκαμψης στους επιχειρηματικούς ομίλους της Ενέργειας και όχι μόνο.

Γιατί δεν τα ακούσαμε; Γιατί μεγάλο μέρος από το «πάρτυ» των εξοπλιστικών το ψήφισε και ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση όσον αφορά τις επιδοτήσεις στους εφοπλιστές είναι ότι «καθυστερούν», γιατί όλα τα αστικά κόμματα ορκίζονται στο «Ταμείο Ανάκαμψης» που είναι και το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης, όποια και αν είναι αυτή.

Ακούσαμε πολλά για το ποιοι «αδειάζουν τα δημόσια ταμεία», δεν ακούσαμε, όμως, τίποτα για το ποιοι τα γεμίζουν. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τις εργατικές-λαϊκές οικογένειες, που συνεισφέρουν πάνω από το 95% των άμεσων και έμμεσων φόρων με τα κάθε λογής νομικά πρόσωπα να συνεισφέρουν μόλις το 5%.

Γιατί δεν το ακούσαμε; Και πάλι, γιατί το ίδιο ισχύει εδώ και χρόνια, με όλες τις αστικές κυβερνήσεις.

Τελικά, με τέτοια ταύτιση στα «χοντρά», καμία εντύπωση δεν πρέπει να προκαλεί το… «τοξικό κλίμα» γύρω από διάφορα άλλα ζητήματα. Για κάτι πρέπει να τσακωθούν κι αυτοί...

Προηγούμενο άρθρο

Κυβερνητικές παλινωδίες

Επόμενο άρθρο

«Φωτιά» στα ληξιπρόθεσμα χρέη