Πολιτικά σενάρια...

Όσο μεγαλώνουν τα προβλήματα του λαού εξαιτίας της ακολουθούμενης βάρβαρης πολιτικής, όσο μεγαλώνουν οι δυσκολίες από τις κυρίαρχες οικονομικές-πολιτικές δυνάμεις διαχείρισης της κρίσης του συστήματος, τόσο αυξάνονται και τα σενάρια σχετικά με τον διαμορφωνόμενο πολιτικό σκηνικό που θυμίζει «κινούμενη άμμο» . Εάν διαβάσει κανείς για τις διεργασίες που εξελίσσονται σίγουρα δεν θα βγει «σοφότερος».Λένε: η ΝΔ αναζητά στήριξη σε βουλευτές που έφυγαν ή θα φύγουν από τους ΑΝ.ΕΛ. ως μαγιά που μπορεί να συμβάλλει στη «μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη». Γράφουν: σχέδια Σαμαρά για μεγάλη «ευρωπαϊκή παράταξη» με ΠΑΣΟΚ αλλά και τους «58 της κεντροαριστεράς». Ξαναεμφανίζουν τους Κ. Καραμανλή και Γ. Παπανδρέου ως έτοιμους να εμπλακούν άμεσα στο ρευστό πολιτικό σκηνικό, μιλούν για αποσκιρτήσεις από το ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι τους ρίχνει γέφυρες ο ΣΥΡΙΖΑ. Λένε ακόμη: ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ και ανένταχτοι κεντροαριστεροί, διεκδικούνται από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Και μιλούν για επαφές «καραμανλικών - Συριζαίων».

Πολλά λοιπόν τα σενάρια που έχουν δρομολογηθεί (υπαρκτά ή και φανταστικά) έχουν όμως ως κοινό παρανομαστή την αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού στη βάση ενός νέου δίπολου, αυτού μεταξύ Ν.Δ και ΣΥΡΙΖΑ, αναμόρφωση που θα εξασφαλίσει την «πολιτική σταθερότητα» αναγκαία τόσο για την Ελληνική αστική τάξη, όσο και τους «συμμάχους» της στο εξωτερικό που έχουν γεωστρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή.

Το ζήτημα λοιπόν που πρέπει να λυθεί με όλα τα σενάρια (με δεδομένο ότι ο παλιός δικομματισμός ΝΔ-ΠΑΣΟΚ έχει γκρεμιστεί) και τα ενδεχόμενα είναι το ίδιο: Να εξασφαλίζεται η συγκρότηση σταθερών κυβερνήσεων διαχείρισης του συστήματος .Και ταυτόχρονα η μεγάλη πλειοψηφία του λαού, είτε από φόβο, είτε από αυταπάτες, να τις αποδέχεται, να τις στηρίζει, να συμβάλει με την ψήφο του στην εναλλαγή τους.

Στήνονται, λοιπόν, διάφορες παγίδες για το λαό σε νέα σχήματα και κυβερνήσεις «συνεργασίας», όλα φτιαγμένα από τα ίδια παλιά υλικά του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος. Ξαναζωντανεύουν το διπολισμό, μαγειρεύουν τη «νέα κεντροαριστερά», προσπαθούν να δημιουργήσουν νέες εφεδρείες, νέα εναλλακτικά σχήματα διακυβέρνησης, να αναβαπτίσουν στελέχη των αστικών κομμάτων που έχουν άμεση ευθύνη για την αντιλαϊκή επίθεση στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα. Και όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα σκανδαλολογίας, βυζαντινολογίας κ.λπ. Βεβαίως, όλα αυτά δεν αποσκοπούν μόνο στο να αποπροσανατολίσουν και να παγιδέψουν το λαό, εκφράζουν και αντιθέσεις μέσα στο ίδιο το κεφάλαιο και στο πολιτικό του προσωπικό, σχετικά με την πολιτική διαχείρισης της κρίσης και μάλιστα σε συνθήκες που οξύνεται η διαπάλη για τις προοπτικές της Ευρωζώνης κ.λπ.Σε αυτές τις συνθήκες, αυτό που αποτελεί επιτακτική ανάγκη είναι  τα λαϊκά στρώματα να μετακινηθούν και να εγκαταλείψουν τα κόμματα που έχουν κάνει «κουρέλια τα όνειρα τους» και με την μαζική τους πάλη να ανοίξουν τον δρόμο για μια πραγματικά φιλολαϊκή διέξοδο από την κρίση.

Προηγούμενο άρθρο

Ο αυταρχισμός να μην περάσει!

Επόμενο άρθρο

Τελικά δεν έχουμε πολλούς δημόσιους υπάλληλους…