Πολυδαίδαλο δίκτυο

Η χτεσινή δήλωση του πρωθυπουργού ότι «δεν ήξερε» για τις παρακολουθήσεις και ο καβγάς που συνεχίζεται με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ δεν μπορούν να κρύψουν τις ευθύνες της ΕΕ, και όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων, για τη διαμόρφωση ενός επικίνδυνου και σκοτεινού θεσμικού πλαισίου που στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας» διαμορφώνει και νομιμοποιεί ένα πολυδαίδαλο δίκτυο παρακολουθήσεων, με χιλιάδες «στόχους» και πολλαπλάσια κρούσματα σε βάρος των λαϊκών ελευθεριών.

Κυβερνήσεις, κρατικός μηχανισμός, εγχώριες και διεθνείς μυστικές υπηρεσίες, ιδιωτικά μεγαθήρια και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα διαπλέκονται, συναλλάσσονται και ανταγωνίζονται στη συλλογή πληροφοριών.

Το νομικό έδαφος διαμορφώνουν οι ευρωπαϊκές Οδηγίες και κατευθύνσεις, η εθνική νομοθεσία και διάφορες διακρατικές συμφωνίες που αφορούν από την ανταλλαγή πληροφοριών για λόγους «ασφαλείας» μέχρι την «καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος».

Οι τηλεπικοινωνίες και το διαδίκτυο είναι βασικές πηγές άντλησης πληροφοριών. Η τεχνολογία παρακολούθησης εξελίσσεται και αναβαθμίζεται ολοένα και περισσότερο, προσφέροντας σήμερα ανεξάντλητες δυνατότητες καταγραφής και επεξεργασίας δεδομένων σε μαζική κλίμακα.

Σ' αυτά τα νέα δεδομένα προσαρμόζεται κάθε φορά το θεσμικό πλαίσιο, που γίνεται πιο αντιδραστικό και επικίνδυνο σε βάρος του λαού, με «φερετζέ» τις διάφορες «ανεξάρτητες αρχές εποπτείας» και διακηρύξεις για όρους και περιορισμούς, χωρίς καμία ουσία.

Ειδικά τα τελευταία χρόνια, με την όξυνση της «αντιτρομοκρατικής εκστρατείας» από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, και την κλιμάκωση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, το δίκτυο των παρακολουθήσεων και της συλλογής - αξιολόγησης πληροφοριών έχει περάσει σε άλλη «πίστα».

Με ερμηνείες - λάστιχο περί «καταπολέμησης του ριζοσπαστισμού» και «θωράκισης της εθνικής ασφάλειας», κανείς δεν εξαιρείται από τους εν δυνάμει στόχους παρακολούθησης των κρατικών και μη υπηρεσιών, που δικτυώνονται επίσημα και «ανεπίσημα» με τους αντίστοιχους άλλων κρατών.

Ηδη από το 2020 λειτουργεί στο πλαίσιο της Interpol ειδική μονάδα για τις «νόμιμες συνακροάσεις» - υποκλοπές, αξιοποιώντας σύγχρονα τεχνολογικά μέσα που αντιστοιχούν στην «εποχή του 5G». Εντατικά συζητιέται επίσης ένα νέο πακέτο μέτρων για την αστυνομική συνεργασία στην ΕΕ, το οποίο θα επιτρέπει τη γρηγορότερη και ευκολότερη ανταλλαγή δεδομένων ανάμεσα σε αστυνομικές αρχές διαφορετικών κρατών.

Πίσω στη χώρα μας, οι «διαβεβαιώσεις» του πρωθυπουργού ότι θα επανεξετάσει το πλαίσιο εποπτείας της ΕΥΠ και των παρακολουθήσεων αποτελούν «στάχτη στα μάτια» και μόνο ανησυχία μπορούν να προκαλούν στον λαό, που βλέπει κάθε τέτοιο σκάνδαλο να μετατρέπεται σε «ευκαιρία» για ακόμα χειρότερα μέτρα σε βάρος του και σε βάρος στοιχειωδών ελευθεριών του.

Δεν ξεχνάμε άλλωστε ότι και στο παρελθόν υπήρξαν ανάλογα σκάνδαλα και αποκαλύψεις για υποκλοπές, που «έδειχναν» μάλιστα συγκεκριμένα κέντρα. Ούτε έφτασε «το μαχαίρι στο κόκαλο», όμως, ούτε άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, αφού το ίδιο το σύστημα γίνεται πιο επιθετικό και επικίνδυνο για τον λαό, άρα και τα μέσα που χρησιμοποιεί σε βάρος του.

Ολα αυτά δεν είναι άγνωστα στη ΝΔ, στον ΣΥΡΙΖΑ, στο ΠΑΣΟΚ και στα άλλα αστικά κόμματα, που έχουν συνδιαμορφώσει και με την ψήφο τους σε Βουλή και Ευρωβουλή το σημερινό θεσμικό πλαίσιο για τις παρακολουθήσεις. Καθένας απ' αυτούς άλλωστε έχει να επιδείξει ως κυβέρνηση αύξηση του αριθμού των «νόμιμων επισυνδέσεων», όπως αποδεικνύουν και τα - σε κάθε περίπτωση υποτιμημένα - στατιστικά της ΑΔΑΕΕ.

Η σύγκλισή τους επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι συνεχίζουν από κοινού να αγνοούν επιδεικτικά τις καταγγελίες του ΚΚΕ για υποκλοπές στο τηλεφωνικό κέντρο της έδρας της ΚΕ από το 2016, και ενώ έχουν επαναληφθεί κι άλλες φορές από τότε, χωρίς μέχρι σήμερα να υπάρξει μια απάντηση από τους αρμόδιους φορείς, είτε με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είτε με κυβέρνηση ΝΔ.

Γι' αυτό ο λαός δεν πρέπει να πέσει στην παγίδα της αντιπαράθεσης για το πόσο «νόμιμα», «δημοκρατικά» και «θεσμικά» θα συνεχίσουν να μπαίνουν στο στόχαστρο τα δικαιώματα και οι ελευθερίες του από το κράτος που τον αντιμετωπίζει σαν εχθρό, ανεξαρτήτως κυβέρνησης.

Μαζί με την πλήρη διαλεύκανση των σκανδάλων που βγαίνουν στην επιφάνεια κάθε φορά που το καπάκι του υπονόμου ανοίγει, θα πρέπει να δυναμώσει την πάλη του για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών του, κόντρα στη «νομιμότητα» της καταστολής, του αυταρχισμού, των παρακολουθήσεων. Κόντρα στην ίδια τη δικτατορία του κεφαλαίου.

Προηγούμενο άρθρο

Σε άλλη «πίστα»

Επόμενο άρθρο

Τι δεν καταλαβαίνεις;