Πόσο «κοστίζει» η ζωή του εργάτη;

Εντατικοποίηση, ατέλειωτες ώρες δουλειάς, γενίκευση της εργολαβοποίησης, διαρκής πίεση από την εργοδοσία για αύξηση της παραγωγικότητας. Μέτρα υγείας και ασφάλειας που θεωρούνται «κόστος», ελλείψεις σε μέσα και προσωπικό στην Επιθεώρηση Εργασίας που λειτουργούν ως «πράσινο φως» για την εργοδοτική ασυδοσία.

Τα παραπάνω είναι μερικά από όσα έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε «αρένες θανάτου», με τους εργαζόμενους να ξεκινούν από το σπίτι για το μεροκάματο και να μην ξέρουν αν θα επιστρέψουν όρθιοι και αρτιμελείς.

Είναι όλα αυτά που την ίδια στιγμή αποτελούν εργαλεία θωράκισης της κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους, επιβεβαιώνοντας στην πράξη το σύνθημα «Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας».

Τα στοιχεία σοκάρουν: Σύμφωνα με την Επιθεώρηση Εργασίας (Εκθεση Απολογισμού), το 2023 αναγγέλθηκαν σχεδόν 15.000 εργατικά «ατυχήματα» (για την ακρίβεια 14.920), σημειώνοντας νέο ρεκόρ, από το 2000, το πρώτο έτος που έγινε ολοκληρωμένη καταγραφή.

Από το σύνολο των εργατικών «ατυχημάτων» το 2023, τα 108 ήταν θανατηφόρα. Μιλάμε δηλαδή για έναν νεκρό εργάτη ανά τρεις εργάσιμες μέρες περίπου, χωρίς σ' αυτά τα στοιχεία να περιλαμβάνονται τα εργατικά «ατυχήματα» στα ορυχεία και στον κλάδο των ναυτεργατών.

Σύμφωνα δε με τη Eurostat, στη χώρα μας καταγράφεται μόλις το 30% - 40% των εργατικών «ατυχημάτων». Συνεπώς για κάθε εργατικό «ατύχημα» που καταγράφεται, υπάρχουν τουλάχιστον άλλα δύο που παραμένουν στα «αζήτητα», ενώ την ίδια στιγμή δεν καταγράφονται καν οι επαγγελματικές ασθένειες και όσα περιστατικά σχετίζονται με αυτές.

Συστηματική είναι και η απαξίωση της Επιθεώρησης Εργασίας, με την υπονόμευση του έργου των εργαζομένων σε αυτήν να αποτελεί κοινό στοιχείο της πολιτικής της ΕΕ και όλων των αστικών κομμάτων που κυβερνούν ή έχουν κυβερνήσει.

Η απαξίωση εκφράζεται με τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό, εξοπλισμό και αναγκαίες υλικοτεχνικές υποδομές.

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έχει μετατρέψει το πρώην Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) σε «Ανεξάρτητη Αρχή», σε μια προσπάθεια να μην λογοδοτεί πουθενά για πράξεις ή παραλείψεις, να μένει στο απυρόβλητο η πολιτική που εφαρμόζει.

Χαρακτηριστικό της κατεύθυνσης που δίνει η κυβέρνηση για τους ελέγχους στους χώρους δουλειάς, είναι ότι για πρώτη φορά σε Εκθεση Πεπραγμένων (2023) αναφέρεται ότι δεν διερευνήθηκαν ως προς τα αίτιά τους περίπου το 48% των εργατικών «ατυχημάτων», γιατί έχουν «παθολογική ή τροχαία αιτιολογία»! Με αυτήν τη «λογική», τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» που οφείλονται σε παθολογικά αίτια δεν είναι εργατικά και δεν διερευνώνται!

Σε ό,τι αφορά το προσωπικό της Επιθεώρησης: Το 2000 υπηρετούσαν περίπου 440 επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας, ενώ σήμερα μετά βίας φτάνουν τους 243, με μέσο όρο ηλικίας μάλιστα τα 55 περίπου έτη.

Σύμφωνα δε με τα στοιχεία του συστήματος «Εργάνη», το 2023 υπήρχαν, μαζί με τα παραρτήματά τους, τουλάχιστον 348.582 επιχειρήσεις, ενώ οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ήταν τουλάχιστον 2.419.220. Αυτό σημαίνει ότι στον καθέναν από τους 243 επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας αναλογούν να ελέγξει 1.434 επιχειρήσεις και 9.995 εργαζόμενους!

Προηγούμενο άρθρο

Βαρβαρότητα

Επόμενο άρθρο

Η σωστή πλευρά