Που βρίσκεται η διέξοδος;

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας

Η απαίτηση να αποσυρθεί εδώ και τώρα το σχέδιο - έκτρωμα της κυβέρνησης για το κοινωνικο-ασφαλιστικό, να καταργηθούν οι προηγούμενοι αντιασφαλιστικοί νόμοι των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και να κατοχυρωθεί το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν Υγεία - Πρόνοια, σε αξιοπρεπείς συντάξεις για όλους, αγκαλιάζει διαρκώς νέες λαϊκές δυνάμεις.Αυτό απέδειξαν η μαζικότατη πανελλαδική γενική απεργία της 4ης Φλεβάρη και οι κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν, με δεκάδες χιλιάδες εργατοϋπαλλήλους, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες να μετέχουν σε αυτές.

Πάνω σ’αυτή την κοινωνική βάση και ενώ οι πολλοί αναζητούν πολιτική διέξοδο, ξαναβλέπουν να αναβιώνει ένας «καυγάς» ανάμεσα στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τη ΝΔ, ππου μας θυμίζει τους αντίστοιχους των προηγούμενων δεκαετιών μεταξύ Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι  ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, φυσικά με ΠΑΣΟΚ - ΑΝΕΛ - Ποτάμι, ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο στη Βουλή. Τα αντιλαϊκά του μέτρα υλοποιεί τώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, συνεχίζοντας το έργο που άφησαν ανολοκλήρωτο οι προκάτοχοί της. Αγκαλιά στηρίζουν την ΕΕ, το ΔΝΤ, το κεφάλαιο, το σάπιο κράτος τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή τις διογκούμενες κινητοποιήσεις ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησής του, επιλέγει να επιτεθεί στον εύκολο (γι’ αυτόν) αντίπαλο, τη ΝΔ και τα άλλα κόμματα, την πολιτική των οποίων συνεχίζει. Προσπαθεί, μάλιστα, συκοφαντικά να συνδέσει τις λαϊκές κινητοποιήσεις, όπως αυτή των αγροτών, με αντιθέσεις σχετικά με το μοίρασμα της πίτας του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου ανάμεσα σε επιχειρηματικούς ομίλους. Η κριτική που ασκεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ στη ΝΔ μοιάζει πολύ με αυτήν που ασκούσε παλιότερα η ΝΔ στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτή η κόντρα του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ, αλλά και τα άλλα κόμματα με παρόμοι πολιτικό προσανατολισμό, δεν τους εμποδίζει στις αλλεπάλληλες εκκλήσεις για συναίνεση και συνεννόηση πάνω σε μείζονα για τη στρατηγική του κεφαλαίου ζητήματα.

Ολο αυτό το πανηγύρι, ή ο διαγωνισμός για το ποιος είναι ικανότερος διαχειριστής, πρέπει να εμπεδώσει στο λαό, στους εργαζόμενους, στους μικρομεσαίους αγρότες που βγαίνουν στο δρόμο ότι δεν έχουν τίποτα να ελπίζουν από κυβερνητικές εναλλαγές ανάμεσα σε κόμματα που υπηρετούν τους ίδιους στρατηγικούς στόχους. Που δουλεύουν για λογαριασμό του κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων. Οτι πρέπει να τους γυρίσουν την πλάτη, να σταθούν απέναντί τους, να παλέψουν για να βάλουν εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική που τους τσακίζει, για την προοπτική της ανατροπής της.

Τώρα που χρεοκοπούν ο ένας μετά τον άλλον οι «σωτήρες» και οι «εραστές»  του ευρωμονόδρομου, πρέπει τα λαϊκά στρώματα να πάρουν την κατάσταση στα δικά τους χέρια. Να συμμετέχουν μαζικά στα σωματεία και τους συλλόγους τους και να καθορίσουν οι ίδιοι τα αιτήματα και τη συνέχεια της πάλης τους. Να απαιτήσουν εδώ και τώρα την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου - λαιμητόμου και να πληρώσουν το κράτος και το μεγάλο κεφάλαιο. Να απαιτήσουν την ανάκτηση των απωλειών των προηγούμενων χρόνων και να ανοίξουν με την πάλη τους το δρόμο της λαϊκής αντεπίθεσης.

(Δημοσιεύτηκε στην έντυπη ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ)

Προηγούμενο άρθρο

Κυβερνητικός αντιπερισπασμός

Επόμενο άρθρο

Κατρακυλούν (και) οι μισθοί