Που πάνε οι πολιτικές εξελίξεις;

Στον «αστερισμό» της προεδρολογίας και της εκλογολογίας κινείται το αστικό πολιτικό σκηνικό, εκλύοντας ισχυρές δόσεις κινδυνολογίας στο λαό, την ίδια ώρα που στο παρασκήνιο προχωράνε ακάθεκτα οι σχεδιασμοί για νέα αντιλαϊκά μέτρα. Αντιφατικές είναι οι πληροφορίες που πηγάζουν από κυβερνητικούς κύκλους, καθώς κάποιοι υποστηρίζουν ότι δίνεται μάχη για την εξεύρεση των «180» που απαιτούνται για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ), κάποιοι άλλοι όμως διατείνονται ότι καμία τέτοια προσπάθεια δεν γίνεται, αφού είναι μάταιη, και πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός που θα κληθεί απ’ το νέο χρόνο να υπογράψει τη νέα συμφωνία με την τρόικα.

Αυτό που  έντεχνα περνάει στο σκοτάδι είναι ότι το νέο κύμα της επίθεσης στο Ασφαλιστικό, στα εργασιακά, στο φορολογικό, δε θα ανακοπεί από τη διαδικασία της προεδρικής εκλογής και από το ενδεχόμενο νέων εκλογών. Αυτό επιβεβαιώνει και η απόφαση του Γιούρογκρουπ της περασμένης Δευτέρας. Από αυτήν τη σκοπιά, η επίσπευση της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και οι ενδεχόμενες εκλογές εντάσσονται στο σχεδιασμό για κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, μιας και τα μέτρα που συζητιούνται είναι στρατηγικής σημασίας για το κεφάλαιο και αποτελούν κρίκους στη μακριά αλυσίδα της ανάπτυξης προς όφελος των μονοπωλίων, που ξεκινά πολύ πριν την κρίση και βεβαίως θα συνεχιστεί και στην ανάκαμψη. Δεν πρόκειται, λοιπόν, να ανακοπεί αυτή η πολιτική, παρά μόνο αν ο λαός παρέμβει καθοριστικά στις εξελίξεις.

Με την τρομοκρατία και τις ψεύτικες ελπίδες που  επιστρατεύουν οι δύο βασικοί πόλοι του πολιτικού συστήματος, επιχειρούν να κρατήσουν το λαό στη γωνία, θεατή των εξελίξεων, να αποσπάσουν τη λαϊκή συναίνεση στη μία ή την άλλη εκδοχή της κυβερνητικής διαχείρισης. Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση προσπαθούν να κάνουν συνείδηση του λαού τις απαντήσεις που οι ίδιοι θέτουν σαν διλήμματα. Το αν θα υπάρχει, δηλαδή, σταθερότητα ή περιπέτειες, αν θα είναι πραγματική ή κάλπικη η διαπραγμάτευση με τους “δανειστές” μας. Αυτό που εξαφανίζουν από το προσκήνιο είναι η πραγματική ανωμαλία που συνιστά η κλιμακούμενη επίθεση στα λαϊκά συμφέροντα, με μέτρα τα οποία δεν πέφτουν από τον ουρανό, αλλά είναι η συγκροτημένη μακροχρόνια στρατηγική που εκπορεύεται από την ΕΕ στο όνομα της οποίας οι δύο «αντίπαλοι» πίνουν νερό.

Οι εξελίξεις απαιτούν την άμεση λαϊκή παρέμβαση. Για να αποκρουστούν τα όποια αντιλαϊκά μέτρα, για να μην εγκλωβιστεί ο λαός ανάμεσα στους παλιούς και νέους “σωτήρες”. Αν ο λαός μείνει θεατής απλός, όσων θα ξεδιπλωθούν μπροστά στα μάτια του τις επόμενες μέρες, στο τέλος αυτός είναι που θα βγει χαμένος. Με καθαρή ματιά να διαβάσουμε τις εξελίξεις και τις κινήσεις που κάνουν οι δύο πόλοι, που ανταγωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία της διαχείρισης των επιλογών της Κομισιόν, της ΕΕ, της ΕΚΤ, του ΔΝΤ, των οικονομικά ισχυρών. (Δημοσιεύτηκε στην έντυπη "ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ")

Προηγούμενο άρθρο

Κυβέρνηση - ΣΥΡΙΖΑ: Διλήμματα με στόχο τη λαϊκή υποταγή

Επόμενο άρθρο

Τι μας «φταίει» πραγματικά;