Προαπαιτούμενα

Εδώ και μέρες εξελίσσεται μια επιχείρηση εφησυχασμού για το ενδεχόμενο να υπάρξει και στη χώρα μας ένας σεισμός με καταστροφικές συνέπειες, όπως στην Τουρκία. Το βασικό επιχείρημα είναι ότι στην Ελλάδα οι σεισμοί γίνονται συνήθως στη θάλασσα και άρα είναι λιγότερο καταστροφικοί, ότι τα κτίρια είναι σε καλύτερη κατάσταση συγκριτικά με την Τουρκία και ότι έχει προηγηθεί προσεισμικός έλεγχος σε πολλά από αυτά. Βλέποντας βέβαια κανείς τους κατοίκους στη Βρίσα της Λέσβου, στο Δαμάσι της Λάρισας και στο Αρκαλοχώρι του Ηρακλείου να ζουν ακόμα σε ...μετασεισμικές συνθήκες, εξαιτίας της μεγάλης καταστροφής από τους πιο πρόσφατους (και συγκριτικά πολύ μικρότερους) σεισμούς, καταλαβαίνει ότι όλα αυτά είναι για λαϊκή κατανάλωση και μόνο.

Αλλωστε, αν κάτι επιβεβαιώνει η τραγωδία στην Τουρκία, είναι ότι τα ...προαπαιτούμενα της καταστροφής είναι ίδια σε κάθε κράτος, με οποιαδήποτε κυβέρνηση, ανεξάρτητα από το μέγεθος των πληγών που μετράνε κάθε φορά οι λαοί: Από τη μια η επιλεκτική ανικανότητα του κράτους να προστατεύσει με μέτρα πρόληψης τον λαό από φυσικές καταστροφές, στην προκειμένη περίπτωση με ολοκληρωμένη αντισεισμική προστασία. Κι από την άλλη, η ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού όταν γίνει το κακό, που αφήνει τους πληγέντες στη μοίρα τους, ειδικά τις κρίσιμες πρώτες ώρες, όπου οι ανάγκες είναι τεράστιες.

Στην Τουρκία, στην Ελλάδα και παντού, ο κοινός παρονομαστής είναι το αντιλαϊκό κράτος, που θυσιάζει τις λαϊκές ανάγκες, ακόμα και τις πιο στοιχειώδεις, στον βωμό της κερδοφορίας και της πολιτικής του κόστους - οφέλους για το κεφάλαιο. Αυτό το κράτος πρέπει να βάλουν στο στόχαστρο της πάλης και της αλληλεγγύης τους οι λαοί για να υπερασπιστούν την ίδια τους τη ζωή!

(Η ΦΩΤΟ από τα ΝΕΑ 11/2 είναι ενδεικτική της κατάστασης που υπάρχει στη χώρα μας)

Προηγούμενο άρθρο

Κληρονομιά

Επόμενο άρθρο

Εικόνες...