Πρώτες σκέψεις για τον πρώτο γύρο των τοπικών εκλογών

Οι φετινές τοπικές εκλογές, αλλά και οι ευρωεκλογές γίνονται σε πολύ διαφορετικές συνθήκες από αυτές του 2009 και του 2010. Η κύρια διαφορά είναι ότι υπάρχει ένα διαφορετικό πολιτικό σκηνικό, όπως αυτό διαμορφώθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2012, με κύρια χαρακτηριστικά τη σημαντική υποχώρηση των ποσοστών ΝΔ και ιδιαίτερα του ΠΑΣΟΚ, την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε  αξιωματική αντιπολίτευση, την αντικατάσταση της δικομματικής εναλλαγής από κυβερνήσεις συνεργασίας. Στοιχείο του αποτελέσματος ήταν όμως και το εκλογικό αδυνάτισμα του ΚΚΕ με πολλαπλές συνέπειες στο λαϊκό κίνημα.

Το πολιτικό σκηνικό συνεχίζει να είναι κινούμενη άμμος με πολλά ζητήματα ανοιχτά για την επομένη των ευρωεκλογών. Την περίοδο αυτή ταυτόχρονα ενώ τα λαϊκά προβλήματα οξύνθηκαν διαπιστώνουμε ότι ότι το  οι αγώνες που αναπτύχθηκαν δεν μπόρεσαν να δώσουν μεγαλύτερο βάθος και σταθερότητα στο ριζοσπαστισμό, καθώς δεν απέκτησαν τη μαζικότητα και κυρίως την οργάνωση και τον πολιτικό προσανατολισμό που απαιτούν οι συνθήκες.

Να τονίσουμε ακόμη ότι η φθορά των  πρώην «μεγάλων» κομμάτων δεν επεκτείνεται το ίδιο στα τοπικά τους στελέχη που στηρίζουν τη γενική πολιτική γραμμή του συστήματος και βάζουν πλάτες στην υλοποίησή της. Να σημειώσουμε (όπως και αποδείχτηκε πρακτικά) παίζει ρόλο το προσωποκεντρικό σύστημα, αλλά και το γεγονός ότι τα ψηφοδέλτια απαρτίζονται πολλές φορές από υποψηφίους που ανήκουν σε διαφορετικά κόμματα. Επίσης, σημειώναμε προεκλογικά ότι οι τοπικές εκλογές χρησιμοποιούνται ως δοκιμαστήριο για νέα πολιτικά σχήματα, νέα πρόσωπα, «ακομμάτιστα», για σχήματα - αναχώματα.

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρω των τοπικών εκλογών δίνουν απλά ερεθίσματα για τις πρώτες σκέψεις που καταθέτουμε. Χρειάζεται η ολοκλήρωση τους και ο συνδυασμός τους μ’ αυτά των ευρωεκλογών για  να καταλήξουμε σε ουσιαστικά συμπεράσματα.

Το πρώτο χαρακτηριστικό τους, ήταν η αντιστοιχία μεταξύ δημοτικών και περιφερειακών εκλογών. ‘Η να το πούμε διαφορετικά φαίνεται πως μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων ψήφισε με διαφορετικά κριτήρια στις δημοτικές εκλογές απ’ ότι στις περιφερειακές. Η άποψη μας για το ότι δήμοι και περιφέρεια (όπως και η Ε.Ε) είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας, ότι τα λαϊκά προβλήματα έχουν σχέση με τη γενικότερη ακολουθούμενη πολιτική κυβέρνησης και Ε.Ε, δεν «έπιασε» τόπο. Στους δήμους του νομού μας κυριάρχησε η «προσωπική ψήφος», γεγονός στο οποίο συνέβαλε και η ύπαρξη πολυάριθμων συνδυασμών που εμφανίστηκαν ως «ανεξάρτητοι» ενώ ήταν γνωστό ότι σ’αυτά συμμετείχαν προερχόμενοι από Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ αλλά και «Χρυσή Αυγή».

Από την άλλη παρά το γεγονός ότι η ψήφος στην περιφέρεια θεωρείται πιο πολιτική ψήφος και εδώ δεν ήταν το στοιχείο αυτό κυρίαρχο μια και είχαμε το φαινόμενο δύο ψηφοδελτίων που προήλθαν από τη Ν.Δ (που συγκέντρωσαν πάνω από το 50% των ψηφοφόρων) αλλά και δύο που προέρχονταν από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ (Μπόλαρης, Παυλίδου) γεγονός που δεν επέτρεψε την καταγραφή της δύναμης των πολιτικών κομμάτων.

Ιδιαίτερο ανησυχητικό είναι το γεγονός της σταθεροποίησης της νεοναζιστικής «Χρυσής Αυγής» σε ψήφους και ποσοστά (πάνω από τις βουλευτικές στο νομό μας!) γεγονός που απαιτεί μελέτη και κυρίως δράση για τις αιτίες που το γεννούν, αναπαράγουν και θεριεύουν!

Η σύγκρουση των «αντιπάλων» στον β’ γύρο στους δήμους και την περιφέρεια, δίνει περιθώρια στο λαό της περιοχής να ξεφύγει από τη λογική του «μικρότερου κακού» που δεν οδηγεί πουθενά. Σταθερή μας άποψη είναι ότι ο λαός δεν μπορεί να σύρεται στις κάλπες με βάση αποπροσανατολιστικά διλήμματα, εκβιασμούς, την τρομοκρατία και λόγω εκλογικού νόμου για τους δύο γύρους, ο οποίος πρέπει να καταργηθεί. Καλό “βόλι”...

Προηγούμενο άρθρο

Σχετικά με τις ευρωεκλογές

Επόμενο άρθρο

«Κράμερ εναντίον Κράμερ»