Πυρκαγιές...

Με την έξαρση των πυρκαγιών «φουντώνει» και η γνωστή προπαγάνδα περί «ατομικής ευθύνης» και «κλιματικής κρίσης»: Για όλα φταίνε οι «ασυνείδητοι πολίτες», «δεν κάνουμε μπάρμπεκιου στη φύση μέρες υψηλού κινδύνου», «κάποιοι δεν μάζεψαν τα ξερά χόρτα στις αυλές, όπως προβλέπει ο νόμος», «φέτος είναι μια δύσκολη χρονιά, είχαμε άνυδρο χειμώνα» κ.ά. Βέβαια οι αλλαγές στο κλίμα, που κάνουν πιο δύσκολη την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, είναι γνωστές εδώ και χρόνια, ενώ ποτέ δεν έλειψαν οι εμπρησμοί ή οι φωτιές από αμέλεια, με τη δασοκτόνα πολιτική του κράτους να οπλίζει το χέρι των εμπρηστών.

Τι κάνουν όμως η κυβέρνηση και ο κρατικός μηχανισμός; Στο κομμάτι της πρόληψης, απολύτως τίποτα! Και δεν θα μπορούσαν, αφού η πραγματική προστασία των δασών προϋποθέτει άλλο σχέδιο και οργάνωση, που το αστικό κράτος δεν μπορεί να έχει, επειδή αντιμετωπίζει το περιβάλλον ως πηγή κέρδους και την προστασία των δασών ως κόστος. Χωρίς ουσιαστική πρόληψη, όμως, τα δάση είναι απροστάτευτα και οι πυρκαγιές πιο καταστροφικές. Ειδικά αν στην εξίσωση μπουν και οι τεράστιες ελλείψεις σε πυροσβεστικά μέσα και προσωπικό, τα οποία επίσης αντιμετωπίζονται από το κράτος με όρους κόστους - οφέλους. Η πολιτική τους είναι λοιπόν ο πραγματικός εμπρηστής των δασών και της περιουσίας του λαού. Οσο κι αν ψάχνουν άλλοθι στο ...κλίμα, όσο κι αν κυκλοφορούν αξούριστοι για να δείχνουν «μάχιμοι» στις κάμερες, οι ευθύνες τους ούτε κρύβονται, ούτε παραγράφονται.