Σκυτάλη

Εκατοντάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας βγαίνουν στους δρόμους μεγαλουπόλεων της Ευρώπης. Οι εργατικοί - λαϊκοί αγώνες σε Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο, Ισπανία, Πορτογαλία, εκπέμπουν αισιόδοξα μηνύματα και προκαλούν το μένος, την καταστολή και τη συκοφαντία του αστικού κράτους και των μηχανισμών του, φανερών και κρυφών.

Όλα τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις για την Παιδεία, τη στέγη, την ακρίβεια, τα μέτρα λιτότητας κ.ά. συγκλίνουν κάτω από τη μεγάλη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις συνέπειες της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας σε κάθε πτυχή της ζωής του λαού, στη σκιά μιας νέας οικονομικής κρίσης που κυοφορείται.

Ο ενεργειακός πόλεμος φέρνει παγωνιά και ακρίβεια παντού. Οι κρατικές επιδοτήσεις για τη στήριξη της καπιταλιστικής οικονομίας που χωλαίνει αυξάνουν τα ελλείμματα και τα χρέη, οδηγούν σε νέες περικοπές δαπανών ακόμα και για στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες.

Στον λαό, που βλέπει το εισόδημα και τη ζωή του να κατρακυλούν και την ανασφάλεια να μεγαλώνει, προσπαθούν ξεδιάντροπα να καλλιεργήσουν κουλτούρα πολέμου για να τον σύρουν στα ιμπεριαλιστικά σφαγεία, όπου δεν βλέπει πουθενά το δικό του συμφέρον.

Οι «λύσεις» για τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα που υπόσχονταν οι διάφοροι «μεσσίες» της αστικής πολιτικής (κεντρώοι, σοσιαλδημοκράτες, νεοφιλελεύθεροι, ακροδεξιοί) αποδείχθηκαν αέρας κοπανιστός. Τα αδιέξοδα για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα μεγαλώνουν, καθώς βαθαίνουν σε όλη την Ευρώπη η εκμετάλλευση και η εμπλοκή στον πόλεμο.

Αυτό είναι το κοινωνικό - ταξικό υπόβαθρο των κινητοποιήσεων που ξεσπάνε στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με μεγάλη μαζικότητα. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, σχεδόν 1 εκατ. συμμετείχε το Σάββατο σε πάνω από 140 συγκεντρώσεις όπου καλούσαν συνδικάτα, μαθητικά και φοιτητικά συμβούλια, φορείς του κινήματος.

Η αστική τάξη, το κράτος και τα κόμματά της, χωρίς καμία συστολή, δείχνουν τα αντανακλαστικά τους στην υπεράσπιση της αντιλαϊκής «σταθερότητας». Οι δυνάμεις καταστολής, στρατιωτικοποιημένες και εκπαιδευμένες γι' αυτές τις στιγμές, εξασκούν στην πράξη τα ...όρια της αστικής δημοκρατίας, χτυπώντας με μένος τις λαϊκές συγκεντρώσεις.

Ένας τεράστιος μηχανισμός συκοφαντίας και προβοκάτσιας προσπαθεί να σπιλώσει τους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές, να ανακόψει την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και να στρώσει το έδαφος στην ακόμα μεγαλύτερη καταστολή. Κόμματα της αντιπολίτευσης αναλαμβάνουν αναβαθμισμένους ρόλους για να θωρακίζεται η «σταθερότητα» της αστικής τάξης και να κλείνει κάθε χαραμάδα ριζοσπαστικοποίησης.

Εκφράζοντας και ενδοαστικές διαφορές, άλλες πολιτικές δυνάμεις υπερθεματίζουν στο «νόμος και τάξη» και άλλες συστήνονται ως παλιές καραβάνες στη χειραγώγηση και ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας. Όλες όμως κουνάνε το δάχτυλο στον λαό και στη νεολαία να περιμένουν τις επόμενες εκλογές. Καθησυχάζουν ότι «ο Μακρόν φεύγει», την ώρα που το σύστημα αναμορφώνεται για να χωνέψει τη λαϊκή οργή.

Ο εργατικός - λαϊκός αναβρασμός μεγαλώνει και στην Ελλάδα. Το δείχνει η δυναμική που αποκτά η μεγάλη διεθνιστική κινητοποίηση στα λιμάνια, ενάντια στον πόλεμο, και σε εκατοντάδες άλλους χώρους δουλειάς, στις 30 Οκτώβρη. Το δείχνουν οι αγωνιστικές διαθέσεις εργαζομένων και σωματείων, που προσπερνούν τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και συμπαρατάσσονται στο μεγάλο απεργιακό μέτωπο της 25ης Νοέμβρη.

Το δείχνουν οι πολλές κλαδικές και άλλες κινητοποιήσεις που οργανώνονται τις επόμενες μέρες για την ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς, τη φορολογία, την υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις, τα μέτρα υγείας και ασφάλειας.

Το δείχνει και το μεγάλο αγωνιστικό ραντεβού που δίνουν αύριο Τετάρτη μαθητές, φοιτητές, γονείς και εκπαιδευτικοί, μαζί με κλάδους των εργαζομένων που κατεβαίνουν σε απεργία και άλλα σωματεία που στηρίζουν τον αγώνα τους για το χάλι της Εκπαίδευσης, την ακρίβεια που πλήττει τις οικογένειές τους, το πρόβλημα της φοιτητικής στέγης που στερεί από τους νέους τις σπουδές, τον πόλεμο που τα σκεπάζει όλα σαν ομπρέλα.

Αύριο, λαός και νεολαία στην Αθήνα και σε 50 ακόμα πόλεις παίρνουν τη σκυτάλη από τους εργαζόμενους, τους φοιτητές και τους μαθητές της Γαλλίας και των άλλων ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Για να ακουστεί δυνατά το σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους»! Να αποτελέσουν τα συλλαλητήρια σταθμό κλιμάκωσης και μαζική παρέμβαση του λαού στις εξελίξεις.

• Το άρθρο αναδημοσιεύεται από την στήλη «Η Άποψή μας» του «Ριζοσπάστη» της Τρίτης 20 Οκτώβρη 2026

Επόμενο άρθρο

«ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΧΕΣΗ» ΕΛΛΑΔΑΣ και ΙΣΡΑΗΛ