Στη Βουλή το αντιδραστικό πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας

Αργά το βράδυ της Πέμπτης κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας με τίτλο «Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξεις». Η συζήτησή του είναι προγραμματισμένο να αρχίσει τη Δευτέρα στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, ενώ η συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια θα γίνουν την επόμενη βδομάδα.

Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο καταδικασμένο ήδη στη συνείδηση του κόσμου της Εκπαίδευσης, που η κυβέρνηση με θράσος το έδωσε για διαβούλευση μέσα στην περίοδο της καραντίνας, προκαλώντας δικαιολογημένες αντιδράσεις εκπαιδευτικών, γονιών, μαθητών και φοιτητών για τον αντιδραστικό του χαρακτήρα, αλλά και για τον τρόπο που προωθήθηκε.

Η κυβέρνηση δεν κατάφερε να πιάσει το λαό «στον ύπνο της πανδημίας», όπως υπολόγιζε, γι' αυτό και κάτω από τις έντονες αντιδράσεις και πιέσεις αναγκάστηκε να υπαναχωρήσει σε κάποιες από τις διατάξεις που είχε περιλάβει αρχικά (αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, ηλικιακό όριο για την εγγραφή στα ημερήσια ΕΠΑΛ κ.ά.). Ωστόσο ο αντιδραστικός του χαρακτήρας παραμένει στο ακέραιο.

Με το νομοσχέδιο, το Λύκειο μετατρέπεται σε μια εξεταστική αρένα, καθώς επανέρχεται η «τράπεζα θεμάτων» στις εξετάσεις προαγωγής και απόλυσης σε όλες τις τάξεις, μέτρο που η πείρα έχει δείξει ότι αυξάνει την παραπαιδεία, διογκώνει τους ταξικούς φραγμούς, καθιστά το Λύκειο ακόμα πιο σκληρό και ανταγωνιστικό.

Το Λύκειο παραμένει ένα σχολείο αποστεωμένο και απομακρυσμένο από τη γενική παιδεία (κάτι που δεν μπορεί να θεραπευθεί από το «κόντρα μάθημα» που εισάγει η κυβέρνηση για τη Γ' Λυκείου), προσανατολισμένο ακόμα περισσότερο στις εξετάσεις και την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση.

Η επίθεση στο περιεχόμενο του σχολείου εντείνεται με το νομοσχέδιο και για τις άλλες βαθμίδες του σχολείου, αφού εισάγονται πιλοτικά τα Αγγλικά από το νηπιαγωγείο (όταν τα παιδιά δεν έχουν αρχίσει ακόμα να επεξεργάζονται τα στοιχεία της μητρικής τους γλώσσας), ενώ εισάγονται σε όλες τις τάξεις τα λεγόμενα «εργαστήρια δεξιοτήτων» (ανάμεσά τους φιγουράρει και η «επιχειρηματικότητα»), εντείνοντας την αποσπασματικότητα στη μόρφωση.

Ακόμα, με το νομοσχέδιο ανοίγει ο δρόμος για τη λεγόμενη «αξιολόγηση» στις σχολικές μονάδες, που δεν είναι τίποτε άλλο από ένα εργαλείο μόνιμου ελέγχου της προσαρμογής των σχολείων στις εκάστοτε αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις που προωθούνται και εντείνει την ταξική διαφοροποίηση, την κατηγοριοποίηση σχολείων, μαθητών και εκπαιδευτικών.

Ειδικά για τους εκπαιδευτικούς, το νομοσχέδιο διατηρεί και την επίμαχη διάταξη για διετή αποκλεισμό των αναπληρωτών από τους πίνακες διορισμού όταν αυτοί αδυνατούν να αναλάβουν υπηρεσία (χρηματοδοτώντας την από την τσέπη τους πάντα) μια χρονιά σε κάποια περιοχή. Κι αυτό η κυβέρνηση το παρουσιάζει ως μέτρο για την καλύτερη στελέχωση των σχολείων, όταν είναι γνωστά η ομηρία δεκάδων χιλιάδων αναπληρωτών, πάνω από δέκα χρόνια τώρα, και οι μηδενικοί διορισμοί που απογυμνώνουν τα σχολεία από τους αναγκαίους εκπαιδευτικούς.

Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει ακόμα διατάξεις για την Ανώτατη Εκπαίδευση, με σαφή στόχο την ενίσχυση της ιδιωτικοοικονομικής λειτουργίας των ιδρυμάτων, αφού διευκολύνει την ίδρυση ξενόγλωσσων προπτυχιακών προγραμμάτων με δίδακτρα, θερινών προγραμμάτων με δίδακτρα και γενικότερα τίτλων σπουδών με τη μορφή προϊόντος που τα ΑΕΙ θα μπορούν να εμπορεύονται. Παράλληλα, θέτει νέα φίλτρα και κόφτες στις μετεγγραφές, δυσχεραίνοντας ακόμα περισσότερο το δικαίωμα των παιδιών των λαϊκών οικογενειών στις σπουδές.

Προηγούμενο άρθρο

Πολύ σχολαστικά...

Επόμενο άρθρο

Κλειδί νέων αντεργατικών ανατροπών και έντασης της εκμετάλλευσης