Συμπλήρωμα αντιφάσεων

Μεταξύ φαντασιοπληξίας και αντιδραστικότητας κινούνται διάφορες ανορθολογικές προσεγγίσεις που αναπτύσσονται γύρω από την πανδημία. Ομως, όσο γραφικά κι αν ακούγονται ορισμένα από αυτά τα σενάρια, βάζουν το λιθαράκι τους στον αποπροσανατολισμό από τα ουσιαστικά ζητήματα που φανέρωσε η διαχείριση της πανδημίας, όπως είναι η εμπορευματοποίηση των δημόσιων συστημάτων Υγείας, οι ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις που οξύνονται γύρω από αυτές τις εξελίξεις, η επίδρασή της στην εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης.

Βέβαια, ένα συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι όσα διακινούνται οργανωμένα, κυρίως από φασιστικές - σκοταδιστικές δυνάμεις, που αντιδρούν π.χ. στον εμβολιασμό του πληθυσμού, που δείχνουν τη «μάσκα» ως προπομπό της «μπούργκας», που ενοχοποιούν τους μετανάστες κ.ο.κ., δεν αποτελούν «παραφωνία», αλλά συμπλήρωμα της επίσημης κρατικής πολιτικής, των αντιφάσεων που εμφανίζονται όλο και πιο έντονα στη διαχείριση της πανδημίας.

Τα διάφορα επιστημονικά μοντέλα και πρωτόκολλα γίνονται «λάστιχο», άλλα λένε οι επιστήμονες το πρωί και άλλα το βράδυ, δημιουργώντας αμφιβολίες και δυσπιστία. Ενώ μέχρι και μέλη της αρμόδιας επιστημονικής επιτροπής αναπαράγουν αντιεπιστημονικές και ανορθολογικές απόψεις, όπως ότι ...«η θεία κοινωνία δεν κολλάει»! Ολα αυτά γιατί καλούνται να δώσουν τεκμήρια στήριξης ενός σάπιου συστήματος, των αποφάσεων που παίρνουν οι αστικές κυβερνήσεις, όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα, με πιο κραυγαλέο παράδειγμα τον τουρισμό. Πάνω σε τέτοιες αντιφάσεις βρίσκουν έδαφος «νομιμοποίησης» και οι κάθε είδους κομπογιαννίτες, για να διακινούν κι αυτοί τη σαβούρα τους, προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση σε εργατικά - λαϊκά στρώματα.

Προηγούμενο άρθρο

Για τη Γενοκτονία των Ποντίων

Επόμενο άρθρο

Ποια «εμπιστοσύνη», σε ποιους επιστήμονες και γιατί