ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Η συζήτηση, όπως ήταν αναμενόμενο, επεκτάθηκε και σε πλευρές της επικαιρότητας για αποτρόπαια περιστατικά βίας κατά των γυναικών.Ωστόσο, η αντιπαράθεση ανάμεσα στους εκπροσώπους της κυβέρνησης και των άλλων αστικών κομμάτων, κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ, άφησαν στο περιθώριο τις κοινωνικές αιτίες της πολύμορφης βίας κατά των γυναικών και τις ευθύνες όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων για την έλλειψη ακόμα και στοιχειωδών προϋποθέσεων για την πρόληψη και την αντιμετώπιση του φαινομένου.Προσπέρασαν όλοι τους την ανάγκη για ένα πλέγμα δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών που να παρέχουν την απαραίτητη επιστημονική και κοινωνική στήριξη σε όσες γυναίκες βρίσκονται αντιμέτωπες με τη βία, ώστε να μπορούν να καταγγείλουν τους δράστες αλλά και να απεγκλωβιστούν οι ίδιες και τα παιδιά τους από παθογόνες και κακοποιητικές σχέσεις.Είναι χαρακτηριστικό ότι σε σημεία της έκθεσης για τη βία, όπως και στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή, επισημάνθηκε ως ένας σημαντικός παράγοντας που εμποδίζει τις γυναίκες να καταγγέλλουν περιστατικά βίας και να απεγκλωβιστούν από μια βίαιη - παθογόνα σχέση η οικονομική τους εξάρτηση από τον δράστη, κατά κανόνα σύζυγο ή σύντροφο.

Η κυβέρνηση όμως «πανηγυρίζει» προκλητικά για την εργασιακή ένταξη γυναικών θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας σε θέσεις απασχόλησης χαμηλά αμειβόμενες και με ημερομηνία λήξης, μέσω προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, στα οποία βέβαια παραπέμφθηκαν μόνο 42 κακοποιημένες γυναίκες από το Δίκτυο Δομών σε έναν σχεδόν χρόνο.

Ακόμα και όταν μια γυναίκα κάνει το βήμα, οι απαραίτητες υπηρεσίες για τη στήριξή της είναι λιγοστές και υποστελεχωμένες. Το δίκτυο των δομών της Γενικής Γραμματείας (Συμβουλευτικά Κέντρα, Ξενώνες Φιλοξενίας, Γραμμή SOS) χρηματοδοτούνται από κοινοτικά κονδύλια, μέσω του ΕΣΠΑ, τα οποία έχουν ημερομηνία λήξης το 2023.

Στο φόντο αυτό, οι εκπρόσωποι της σημερινής και της προηγούμενης κυβέρνησης διαγωνίστηκαν στο ποιος εξασφάλισε πιο έγκαιρα τη συνέχιση της χρηματοδότησης και ποιος ευθύνεται για κενά που υπήρξαν στη μισθοδοσία του προσωπικού και στις συνεδρίες των γυναικών.

Αντιλήψεις, στάσεις και συμπεριφορές που εκφράζουν - συχνά με ακραίο και τραγικό τρόπο - την υποβάθμιση της προσωπικότητας της γυναίκας, την αντιμετώπισή της ως σεξουαλικού αντικειμένου ή «κτήματος» του συζύγου ή συντρόφου, έχουν διαμορφωθεί ιστορικά - κοινωνικά και οι ρίζες τους απλώνονται σε βάθος χιλιάδων χρόνων.

Ο απόηχος των εκμεταλλευτικών κοινωνιών του παρελθόντος φτάνει μέχρι τις μέρες μας, αναχρονιστικές και αντιδραστικές συμπεριφορές αναπαράγονται με νέο τρόπο στο έδαφος των καπιταλιστικών σχέσεων, ενώ νέες μορφές ανισοτιμίας και ανισότητας πυροδοτούνται.

Την ίδια στιγμή, η επίθεση που ξεδιπλώνεται από όλες τις κυβερνήσεις και τις διακρατικές τους ενώσεις, όπως η ΕΕ, σε κάθε πτυχή της ζωής των λαϊκών στρωμάτων, σε συνδυασμό με τη συνείδηση που διαμορφώνεται στη «ζούγκλα» της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, στα «πρότυπα» της επιβολής και του ανελέητου ανταγωνισμού, η «αξία» της «ατομικής επιτυχίας», δημιουργούν εύφορο έδαφος για τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας, ανάμεσα σε αυτά και για το φαινόμενο της βίας σε βάρος των γυναικών.

Η εξασφάλιση μιας ζωής με δικαιώματα, απαλλαγμένης από την απειλή της βίας, τον κίνδυνο της κακοποίησης, τα φαινόμενα της παρενόχλησης, για κάθε γυναίκα, μπορεί να γίνει πράξη κάτω από συγκεκριμένες οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις, εξασφαλίζοντας τις σύγχρονες ανάγκες της γυναίκας στη δουλειά, στην κοινωνική προστασία της μητρότητας και στήριξης της οικογένειας, στη στέγαση, στον ελεύθερο χρόνο, στη μόρφωση, στον πολιτισμό.

Προηγούμενο άρθρο

Είναι επικίνδυνοι!

Επόμενο άρθρο

Αφαίμαξη