Τα κέρδη...κοστίζουν ζωές!

Το γεγονός ότι η συλλογική ανοσία από τον αναγκαίο εμβολιασμό «δεν θα επιτευχθεί πριν περάσουν αρκετοί μήνες», ενώ «το ΕΣΥ θα συνεχίζει να πιέζεται», επισημαίνεται ανοιχτά πλέον και στις επίσημες ενημερώσεις για την πανδημία. Μετά τη Δυτική Αττική και τους δύο μήνες lockdown, ανακοινώνεται ότι σε μια σειρά από εργατικούς - λαϊκούς δήμους της Αθήνας και του Πειραιά «το επιδημιολογικό φορτίο δείχνει να επιμένει», επιβεβαιώνοντας ότι οι εργαζόμενοι παραμένουν πολλαπλά εκτεθειμένοι. Ενώ καταγράφεται μείωση 50% στις εισαγωγές ασθενών με κορονοϊό στα νοσοκομεία, η πληρότητα στις ΜΕΘ παραμένει πολύ μεγάλη, στη Θεσσαλονίκη ξεπερνά το 90%. Κι όμως... η κυβέρνηση τα παραπέμπει όλα ξανά στην «ατομική ευθύνη», ακριβώς γιατί η πραγματική θωράκιση του δημόσιου συστήματος Υγείας και τα μέτρα προστασίας του λαού από την πανδημία λογίζονται ως «κόστος» για το κεφάλαιο και το κράτος του.

Τα κυβερνητικά στελέχη προσπερνούν τις τεράστιες ελλείψεις μόνιμων υγειονομικών στα δημόσια νοσοκομεία, επαναλαμβάνοντας μονότονα τα ίδια νούμερα προσλήψεων συμβασιούχων που παρουσίαζαν και το καλοκαίρι, όταν μιλούσαν για «έτοιμο και θωρακισμένο ΕΣΥ», σαν να μη μεσολάβησαν από τότε το δεύτερο κύμα της πανδημίας και η εκρηκτική κατάσταση που διαμόρφωσε στα νοσοκομεία. Αναμασούν ότι «το πρωτεύον είναι η ατομική τήρηση των μέτρων προστασίας», την ώρα που με ευθύνη κυβέρνησης και εργοδοσίας οι μεγάλοι χώροι δουλειάς μετατρέπονται σε εστίες υπερμετάδοσης, την ώρα που δεν έχει παρθεί κανένα μέτρο για την ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, για να μην ξαναγίνουν υγειονομικές βόμβες με την παραμικρή χαλάρωση του lockdown. Παίζουν αντίστοιχα την κολοκυθιά με την ημερομηνία ανοίγματος των σχολείων, την ώρα που η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα για την ασφαλή επαναλειτουργία τους και για να μην οδηγηθούν σε νέο κλείσιμο. Οι εργαζόμενοι και ο λαός έχουν πλέον συσσωρευμένη πείρα. Ενώ ο τραγικός απολογισμός του δεύτερου κύματος μεγαλώνει καθημερινά και όλα τα δεδομένα «φωνάζουν» από τώρα για το τρίτο κύμα, απάντηση μπορεί να δώσει μόνο η ενίσχυση της πάλης για την προστασία της ζωής και της υγείας τους, απέναντι στην πολιτική που τις υποτάσσει στη στήριξη των κερδών του κεφαλαίου.

Προηγούμενο άρθρο

Για το άνοιγμα των σχολείων

Επόμενο άρθρο

Τα παραμύθια...