Τα παθήματα να γίνουν επιτέλους μαθήματα!

Του Αλέκου Χατζηκώστα *

Μέρες που είναι και τιμάμε τα πενήντα δύο χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, καλό θάναι να βγάζουμε ορισμένα συμπεράσματα και για το σήμερα ώστε «τα παθήματα να γίνονται μαθήματα».

Κάνουμε λόγο για τα συνθήματα που δέσποζαν στην πύλη του Πολυτεχνείου «Έξω οι ΗΠΑ - Εξω το ΝΑΤΟ» και που είναι επίκαιρα όσο ποτέ. Ας σκεφτούμε όχι μόνο τον ρόλο τους στην επιβολή αλλά και διατήρηση της επτάχρονης δικτατορίας αλλά και σε κάποια άλλα γενικότερα σημερινά ζητήματα:

-Προστάτεψαν το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η τότε ΕΟΚ (σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση) τον ελληνικό λαό, το 1967, όταν επιβλήθηκε η χούντα; Ισα - ίσα, στήριξαν ή ανέχθηκαν την επιβολή της!

-Προστάτεψαν οι δήθεν "σύμμαχοι" την Κύπρο, όταν η Τουρκία, όντας μέλος του ΝΑΤΟ, εισέβαλε και κατέλαβε το 37% των εδαφών της; Ισα - ίσα, το έγκλημα αυτό σε βάρος του κυπριακού λαού πραγματοποιήθηκε με τις ευλογίες του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Οι ίδιοι σήμερα προωθούν διχοτομικά σχέδια, επικυρώνοντας την τουρκική κατοχή στα κυπριακά εδάφη, στηρίζουν ένα άλλο κράτος - κατακτητή, το Ισραήλ, ενάντια στην Παλαιστίνη.

-Προστατεύουν σήμερα το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ τον ελληνικό λαό; Ισα - ίσα, εμπλέκουν βαθύτερα τον λαό μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, με την αποστολή στρατιωτικού προσωπικού έξω από τα σύνορα, όπου χρειαστούν τα "εθνικά" συμφέροντα του κεφαλαίου. Θυσιάζουν τους μισθούς, την Παιδεία, την Υγεία, τις ανάγκες της νεολαίας στο όνομα των "ΝΑΤΟικών υποχρεώσεων" και των υπέρογκων πολεμικών δαπανών για αυτές. Παράλληλα "ταΐζουν" την τουρκική προκλητικότητα, δεν αναγνωρίζουν σύνορα στο Αιγαίο, παζαρεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας, προκειμένου να τραβήξουν την Τουρκία μακριά από την "αγκαλιά" της Ρωσίας και να προωθηθούν κερδοφόρες επενδύσεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Δρομολογούνται αρνητικές εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό, με τη σφραγίδα των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Ο στόχος για τη διατήρηση της συνοχής του ΝΑΤΟ δίνει αέρα στα πανιά των απαράδεκτων τουρκικών διεκδικήσεων σε βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, και στα σχέδια για «συνεκμετάλλευση» στο Αιγαίο και την Ανατ. Μεσόγειο.

Λύση για τον λαό δεν υπάρχει - στο ζήτημα αυτό- όσο ο φυσικός πλούτος, τα μέσα παραγωγής και το δίκτυο διανομής της Ενέργειας βρίσκονται στα χέρια των εγχώριων και ξένων μονοπωλιακών ομίλων, όσο η τιμή της παίζεται στο χρηματιστήριο που θεσμοθέτησαν η σημερινή και η προηγούμενη κυβέρνηση, βάσει των Οδηγιών της ΕΕ.

Γενικότερα θα λέγαμε με βάση και τη πείρα τόσων δεκαετιών ότι καμία εμπιστοσύνη δεν πρέπει να δείξει ο λαός στην κυβέρνηση που λειτουργεί ως σημαιοφόρος των ευρωατλαντικών ενεργειακών σχεδιασμών και στα άλλα κόμματα που της παρέχουν στήριξη, καθώς και στο ρόλο του «καλού παιδιού» απέναντι στις επιδιώξεις και τους σχεδιασμούς ΝΑΤΟ-Ε.Ε στην ευρύτερη περιοχή. Ούτε η ειρήνη, ούτε η ασφάλεια, ούτε η ανεξαρτησία και η ευημερία του λαού μας εξασφαλίζονται στο πλαίσιο αυτό, το αντίθετο μάλιστα!

* Δημοσιογράφος-συγγραφέας

Προηγούμενο άρθρο

Εργολαβίες

Επόμενο άρθρο

107 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ