Τελικά φταίει... ο ασθενής!

Με μια προκλητική «ξεπέτα» προσπάθησε ο Αδ. Γεωργιάδης να προσπεράσει την υπόθεση με τον 72χρονο από το Ηράκλειο, που βρήκε τοίχο στην προσπάθεια να ξεκινήσει θεραπεία για τον καρκίνο και απελπισμένος κατέληξε να αυτοκτονήσει. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο υπουργός Υγείας ισχυρίζεται ότι όλα δούλεψαν ρολόι: Το φάρμακο που χρειαζόταν ο καρκινοπαθής ήταν σε έλλειψη «για μερικές μέρες», αλλά τελικά βρέθηκε και πλέον η εισαγωγή του γίνεται κανονικά. Οπότε, ούτε γάτα ούτε ζημιά. Οσο για την εξέταση με το pet scan, ο υπουργός είχε κι εδώ έτοιμη τη δικαιολογία. Οπως δήλωσε, η συγκεκριμένη είναι «μια πολύ βαριά εξέταση» και «δεν υπάρχει σύστημα Υγείας που να έχει πληθώρα pet scan». Κι εδώ, λοιπόν, όλα καλά καμωμένα. Ποιος φταίει λοιπόν για την απελπισία αυτού του ανθρώπου; Μάλλον ο ίδιος ο ασθενής, αν ερμηνεύσουμε τη δήλωση του υπουργού ότι «είχαμε κλείσει ραντεβού για να λάβει τη θεραπεία του στις 4/3. Εκείνος δεν προσήλθε και είχε ειδοποιηθεί και ηλεκτρονικά. Του κλείσαμε νέο ραντεβού για σήμερα όπου τελικά δεν προσήλθε». Κακό του κεφαλιού του δηλαδή...

Ούτε κουβέντα δεν είπε ο υπουργός για το γεγονός ότι επί δύο μήνες ο καρκινοπαθής έψαχνε τη θεραπεία του και δεν την έβρισκε, υποφέροντας από τους πόνους και την απελπισία. Οπως δεν έβρισκε και pet scan για να διαπιστώσει αν υπάρχει διασπορά του καρκίνου και τι άλλη θεραπεία χρειαζόταν. Στενοί συγγενείς του καταγγέλλουν ότι σ' αυτό το διάστημα ο όγκος μεγάλωσε και έγινε ανυπόφορος, ενώ έπρεπε να τρέξει (και να πληρώσει) στον ιδιωτικό τομέα ακόμα και για τα στοιχειώδη. Οι καταγγελίες αυτές δεν είναι άγνωστες ούτε πρωτόγνωρες. Η πλειοψηφία των καρκινοπαθών έχουν να διηγηθούν μια τέτοια ιστορία.

Το απονενοημένο διάβημα αναδεικνύει τελικά την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκεται το δημόσιο σύστημα Υγείας, από την πολιτική της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Κι όσο περισσότερο πασχίζουν να την εξωραΐσουν ο υπουργός και η κυβέρνηση, ενοχοποιώντας ακόμα και τους ίδιους τους άρρωστους, τόσο εκτίθενται για τις εγκληματικές ευθύνες τους στην ταλαιπωρία χιλιάδων ανθρώπων, καρκινοπαθών και μη.

Προηγούμενο άρθρο

Μπάζωμα

Επόμενο άρθρο

Τελικά φταίει... ο ασθενής!