Τι είναι αυτό που ενίσχυσε τη Χρυσή Αυγή;

Τι είναι αυτό που ενίσχυσε τη Χρυσή Αυγή; Ενα σωρό απαντήσεις θα διαβάσει και θα ακούσει κανείς στις πλούσιες καθημερινές αναλύσεις σε τηλεοράσεις και εφημερίδες, τάχα με την αγωνία «να ξορκιστεί το κακό». Σε κάθε εκδοχή όμως των αναλύσεών τους αυτό που προβάλλεται είναι ότι η εμφάνιση και η ενίσχυση ενός φασιστικού μορφώματος είναι κάτι το «ξένο» για τη «σύγχρονη αστική δημοκρατία», που για να θωρακιστεί ακόμα περισσότερο απέναντι σε τέτοια φαινόμενα χρειάζεται να αντιμετωπιστεί ο «λαϊκισμός», να καλλιεργηθεί κλίμα «συνεννόησης» στην κοινωνία.

Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική και επιβεβαιώνει όσα έχουν και ιστορικά αποδειχθεί. Οτι ο φασισμός αναπτύσσεται μέσα στους κόλπους της σημερινής κοινωνίας με τη στήριξη του αστικού κράτους και των επιχειρηματικών ομίλων, ως μια δύναμη μαχητικής αντιμετώπισης του εργατικού κινήματος, ακόμα και ως εναλλακτική δύναμη διακυβέρνησης, συμμετέχοντας - στηρίζοντας αστικές κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις ή έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε ανοιχτά δικτατορικές μορφές της αστικής εξουσίας, ειδικά σε περιόδους κρίσεων και πολέμων. Ετσι ανέβηκαν οι πολιτικοί πρόγονοι των σημερινών ναζί στην εξουσία, οι Μεταξάδες, οι Χίτλερ, οι Μουσολίνιδες και οι Φράνκο.

Ετσι κόμματα φασιστοειδών και ακροδεξιών συμμετέχουν και στηρίζουν κυβερνήσεις σε μια σειρά κράτη της «δημοκρατικής» κατά τ' άλλα ΕΕ. Ετσι και οι ντόπιοι φασίστες της ΧΑ είχαν την προηγούμενη περίοδο άμεση ή έμμεση στήριξη, την ανοχή αστικών κομμάτων, οικονομικών παραγόντων του κεφαλαίου, ΜΜΕ, τμημάτων του σκληρού κρατικού μηχανισμού. Ετσι ανδρώθηκαν, έτσι δυνάμωσαν, έτσι από περιθωριακή συμμορία φτιάχτηκαν σε κόμμα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Αυτό είναι που επιβεβαιώθηκε περίτρανα από όλη την «υπόθεση Χρυσή Αυγή». Βεβαία, τα φασιστοειδή έχουν και άλλες «χρήσεις».

Ετσι και σήμερα, που κάτω και από την πίεση του εργατικού - λαϊκού κινήματος, κάτω από τη λαϊκή κατακραυγή και καταδίκη, τα μαντρόσκυλα μαζεύονται και λουφάζουν, αξιοποιούνται σαν «μπαμπούλες» για να φαντάζουν οι «φιλελεύθερες» και «σοσιαλδημοκρατικές» εκδοχές του συστήματος ως το μικρότερο κακό, για να καλείται ο λαός να στοιχηθεί, να συναινέσει πίσω από αντιλαϊκά καλέσματα του κεφαλαίου. Το σύνθημα «Εσπασε η βιτρίνα του καπιταλισμού, βρώμισε ο τόπος με μπόχα φασισμού», που ακούστηκε δυνατά στις συγκεντρώσεις καταδίκης της ΧΑ, συμπυκνώνει τη γνήσια εργατική - λαϊκή απάντηση στις παραπάνω μεθοδεύσεις.

Προηγούμενο άρθρο

Με φιλόδοξα σχέδια

Επόμενο άρθρο

Ποιος έχει συμφέρον να μένουν στο σκοτάδι οι πραγματικοί ένοχοι;