Το νέο

του Αλέκου Χατζηκώστα

Τον πόθο του για το πραγματικά νέο - κόντρα στο παλιό και σάπιο που τον πνίγει - το έχει εμπιστευτεί ο λαός σε πολλών λογιών «σωτήρες» τα τελευταία χρόνια: Σε «αντιμνημονιακούς» που αποδείχτηκαν μνημονιακότεροι των μνημονιακών, σε «αντισυστημικούς» που αποδείχτηκαν «σάρκα από τη σάρκα» του συστήματος, σε «ανεξάρτητους» που αποδείχτηκαν το ίδιο εξαρτημένοι από επιχειρηματικά συμφέροντα και ευρωατλαντικές δεσμεύσεις. Τώρα τελευταία, λυτοί και δεμένοι παλεύουν να τον πείσουν ότι έχει έρθει η ώρα να ψάξει για «οξυγόνο» μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο της ΕΕ και του καπιταλιστικού «δίκαιου», εκεί όπου γρήγορα αποκαλύπτεται πως το μόνο που μπορεί να βρει είναι η μούχλα αντιδραστικών ιδεολογημάτων, μαζί με τους σκελετούς που τα υπερασπίζονται.

Οσο κι αν ψάξει, τίποτα νέο δεν υπάρχει για τον λαό μέσα στα όρια του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, της εκμετάλλευσης, της φτώχειας, των πολέμων, εκεί όπου η ζωή του μπαίνει παντού και πάντα στο ζύγι των κερδών του κεφαλαίου. Το πραγματικά νέο στη ζωή, στα δικαιώματα, στις αξίες μπορεί να το βρει μόνο στην πρόταση του ΚΚΕ, τη μόνη που οδηγεί σε διέξοδο από το σάπιο σύστημα και αποτελεί «πυξίδα» στην καθημερινή δράση ενάντια στο κεφάλαιο, την εξουσία του και τα κάθε είδους «προοδευτικά» ή συντηρητικά στηρίγματά της. Εκεί βρίσκεται το σύγχρονο για τον λαό και τη νεολαία που ασφυκτιούν και προβληματίζονται για το τι να κάνουν

Προηγούμενο άρθρο

Ο ένοχος είναι ίδιος!

Επόμενο άρθρο

Η σαπίλα του ιμπεριαλιστικού κόσμου σε live μετάδοση ενώ δυναμώνουν οι αντιθέσεις στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο