Μία ακόμα σκιαμαχία αναμένεται σήμερα στη Βουλή ανάμεσα στην κυβέρνηση και στα άλλα αστικά κόμματα, στη συζήτηση για το περιβόητο «κράτος δικαίου». Στη σκιά των σκανδάλων που παράγει με το τσουβάλι η πολιτική της, η κυβέρνηση ανακάλυψε «χρόνιες παθογένειες» του κράτους και υπόσχεται μεταρρυθμίσεις και αλλαγές, την ώρα που η συστημική α... Περισσότερα
Αγωνία από την αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία για αποκατάσταση της εμπιστοσύνης του λαού στους «θεσμούς» του σάπιου αστικού κράτους
από Η Άλλη Άποψη
Την «αγωνία» της για την «κρίση εμπιστοσύνης» του λαού στους περιβόητους «θεσμούς» του σάπιου αστικού κράτους εξέφρασε η αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία κατά τη διάρκεια της σημερινής συζήτησης στη Βουλή για το «κράτος δικαίου», διαφημίζοντας ουσιαστικά στο κεφάλαιο τη συμβολή που μπορεί να έχει εν νέου η ίδια στην επιχείρηση χειραγώγησης και εγκλωβισμού εργατικών - λαϊκών συνειδήσεων σε γνώριμα αντιλαϊκά μονοπάτια.
Χαρακτηριστικά, τόσο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚΝ. Ανδρουλάκης, ο οποίος ήταν και αυτός που κατέθεσε το αίτημα για την προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση στη Βουλή, όσο και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑΣ. Φάμελλοςεπιδόθηκαν σε μία άσφαιρη κριτική στην κυβέρνηση της ΝΔ για τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών, συγκαλύπτοντας την αιτία που τα γεννά.
Με δηλώσεις όπως του Ν. Ανδρουλάκη ότι «η διαφθορά, η αδιαφάνεια και η χειραγώγηση των θεσμών έγιναν καθημερινότητα» επί κυβέρνησης της ΝΔ και του Σ. Φάμελλου για «γαλάζια σκάνδαλα δισεκατομμυρίων» και «βαρύτατη καταπάτηση του κράτους δικαίου στη χώρα», αμφότεροι βολικά απέκρυψαν ότι αυτά τα φαινόμενα είναι σύμφυτα με το σάπιο και βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, το οποίο έχουν υπηρετήσει πιστά τα κόμματά τους ως κυβερνήσεις και αντιπολίτευση.
Το ίδιο σύστημα και το ίδιο αστικό κράτος που αποστολή του είναι να διασφαλίζει τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών θέλουν να υπηρετήσουν ξανά από κυβερνητικές καρέκλες, ζητώντας εκλογές για δήθεν «πολιτική αλλαγή», ενώ η αντιλαϊκή στρατηγική τους σύμπλευση με την ΝΔ βαθαίνει διαρκώς.
Σε αυτό το πλαίσιο εξάλλου, τα γνωστά λιβανιστήρια της «ευρωπαϊκής κανονικότητας», της ΕΕ των λόμπι και της ΚΑΠ που ξεκληρίζει τους αγροτοκτηνοτρόφους έκαναν ειδική μνεία και στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Αναδεικνύοντάς την για ακόμα μια φορά σε «τιμωρό» της διαφθοράς και «θεματοφύλακα» της διαφάνειας, συνέχισαν την προσπάθεια να στήσουν κάλπικες διαχωριστικές γραμμές με την κυβέρνηση, όταν όλη η λυκοσυμμαχία της ΕΕ σπαράσσεται από αμέτρητες υποθέσεις σκανδάλων, φυτώριο για τα οποία είναι η πολιτική της.
Ο Ν. Ανδρουλάκης λέγοντας ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έκανε τη Βουλή «εξοχικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας», καταδίκασε με ζέση την επιθετικότητα της κυβέρνησης απέναντι σε έναν μηχανισμό που ουσιαστικά υπερασπίζεται την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ, όπως το δόγμα «ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων», το οποίο έχουν συνδιαμορφώσει διαχρονικά οι κυβερνήσεις και έχει συναινέσει με την ψήφο του και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ.
Ο Σ. Φάμελλος, από την πλευρά του, κάλεσε την ΕΕ «να αναλάβει άμεσα δράση και να ασκήσει πιέσεις για τον τερματισμό του πολέμου και την επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων», την ίδια ΕΕ που επιταχύνει τη στροφή στην πολεμική οικονομία και προετοιμασία, που πρωτοστατεί στο ιμπεριαλιστικό σφαγείο στην Ουκρανία και επεξεργάζεται σχέδια παραπέρα εμπλοκής στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, μεταξύ άλλων και με την ανάπτυξη ναυτικής αποστολής στα Στενά του Ορμούζ «μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες».
Την ίδια στιγμή ακόμα πιο τραγελαφική ήταν η έκκλησή του στην κυβέρνηση να σταματήσει «να στέκεται ως ο πιο πιστός σύμμαχος του εγκληματία Νετανιάχου», όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν που εμβάθυνε τη στρατιωτική συνεργασία της Ελλάδας με το ισραηλινό κράτος - δολοφόνο.
Οι δύο πρόεδροι επιδόθηκαν και σε ένα διαγκωνισμό για το ποιος θα πουλήσει καλύτερα το παραμύθι ότι η κυβερνητική εναλλαγή θα... φέρει την άνοιξη, ζητώντας και οι δύο την άμεση παραίτηση της κυβέρνησης και τη διενέργεια πρόωρων εκλογών, με τον Ν. Ανδρουλάκη να δηλώνει πως «μονόδρομος για να αναπνεύσει η Ελλάδα είναι να παραιτηθείτε και να πάτε εκλογές».
Προϋπόθεση για να αναπνεύσει ο λαός είναι βέβαια να χάσει το κεφάλαιο, να βάλει με τον αγώνα του στο στόχαστρο το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και το κράτος του, χαράσσοντας πορεία ανατροπής.