Ανδρόνικος Χατζηκωστής, συνταξιούχος φωτορεπόρτερ: «Η φίμωση του Τύπου είναι απαράδεκτη»

Σύντομη συνέντευξη έδωσε – αποκλειστικά στην «ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ» ο συνταξιούχος φωτορεπόρτερ Ανδρόνικος Χατζηκωστής (υπήρξε μέλος του Δ.Σ της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας) με αφορμή τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία. Σ’ αυτή μετέφερε δικές του εμπειρίες από πολεμικά μέτωπα, αλλά και κατέθεσε τις απόψεις του για τον τρόπο που θα πρέπει να δουλεύουν σήμερα οι δημοσιογράφοι καλύπτοντας και τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ποια η δική σας εμπειρία από πολεμικά μέτωπα: «Συμμετείχα ως φωτορεπόρτερ στη Λιβύη. Ήμουν ό μόνος Έλληνας που πήγε για το περιοδικό «ΕΝΑ».Ήταν μία εμπειρία δύσκολη, πρωτόγνωρη για όλους μας.»

Τι πρέπει να προσέχει ο δημοσιογράφος, φωτορεπόρτερ ώστε να αποδίδει σωστά αυτά τα γεγονότα; «Εγώ θα πω τι πρέπει να προσέχει ένας φωτορεπόρτερ ή καμεραμάν. Γιατί ο δημοσιογράφος μπορεί να είναι και πολύ πίσω από τα γεγονότα. Θα πρέπει να προσέχει τα πάντα. Υπάρχουν ελεύθεροι σκοπευτές υπάρχουν νάρκες, υπάρχουν πολλά πράγματα. Πρέπει να προσέχεις, νάσαι τυχερός και να μην σου «κάτσει καμία στραβή». Γιατί εσύ θα είσαι μπροστά να πας να βγάλεις τα γεγονότα. Οι άλλοι που τα γράφουν μπορεί να είναι και πολύ πίσω.»

Μπορείτε να μας μεταφέρετε μία από τις πολλές εμπειρίες σας στην εμπόλεμη κατάσταση ; « Να πω για μία περίπτωση που πήγαμε σ’ ένα σχολείο που υπήρχαν μαθητές όταν πήγαμε εμείς, την προηγούμενη όμως ημέρα είχαν βομβαρδίσει οι αμερικάνοι και βρισκόταν μία από τις βόμβες που έριξαν που δεν είχε σκάσει. Την είχαν «ελεύθερη» μέχρι που πήγαμε, την είδαμε, την φωτογραφίσαμε και έπειτα άρχισαν να βάζουν φρουρά για να προσέχουν, γιατί δεν είχαν προσέξει και αυτοί. Ήταν τόσα πολλά τα χαλάσματα . Ήταν κάτι το ανατριχιαστικό. Ήταν πολύ δύσκολη η αντιμετώπιση, δεν ήξερα τι να κάνω. Κανείς δεν είναι γεννημένος με γνώσεις, πάντα αντιμετωπίζεις νέα πράγματα , κινδύνους που δεν ήξερες από πού να καλυφθείς και τι να κάνεις και πας στην τύχη. Στάθηκα τυχερός και γύρισα μία χαρά.»

Πώς βλέπετε- επιγραμματικά- αυτά που συμβαίνουν στην Ουκρανία; « Η φίμωση του Τύπου είναι απαράδεκτη. Ο καθένας ας λέει αυτά που νομίζει . Αλλά αυτό που βλέπω, ν’ απομονώνουν την μία πλευρά και ακούς μόνο την άλλη, αυτό δεν νομίζω ότι είναι δημοσιογραφία. Για πρώτη φορά πιστεύω- αν δεν κάνω λάθος- το εφάρμοσαν οι αμερικάνοι στον πόλεμο του Κόλπου. Που είχαν δικά τους συνεργεία και αυτοί στέλνανε ό,τι θέλανε. Αυτό δεν μπορείς να πεις ότι κάνω δημοσιογραφία, κάνω ανταπόκριση και ρεπορτάζ. Είναι αυτά που θέλουμε να δείξουμε και τα περνάμε στους άλλους και τα εκμεταλλεύονται ορισμένοι. Αυτό βλέπω τώρα που κάνουν οι περισσότεροι. Υπάρχει και κάποιος εδώ- ονόματα δεν λέμε-ο οποίος έχει μία «άλλη άποψη» (σ.σ προφανώς αναφορά στη στάση της εφημερίδας μας) που τον ακούμε και δεν τον ακούμε. Τον βάζουν και δεν τον βάζουν (σ.σ αναφορά σε ορισμένους δημοσιογράφους σε κανάλια). Αλλά μην τρελαθούμε. Τα περισσότερα κανάλια είναι αυτά που είναι. Επιτελούν ένα σκοπό , είναι τα φερέφωνα ορισμένων . Ο κόσμος δυστυχώς αυτούς ακούει και αυτούς νομίζει ότι λένε την αλήθεια. Δεν είναι έτσι όμως. Τι να κάνουμε;»

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

«Χρυσό βραβείο» των «Best City Awards 2022» στον Δήμο Νάουσας για το Κέντρο Βιομηχανικής Κληρονομιάς Νάουσας ΕΡΙΑ

Επόμενο άρθρο

ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΑΟΥΣΑΣ «ΜΑΡΙΝΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ» :Την Παρασκευή 18 Μαρτίου πραγματοποιούμε παναγροτικο συλλαλητήριο στην Αθήνα.