Κυριακή, 26 Απρ, 2026

Ένοπλος άνοιξε πυρ στο δείπνο των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου παρόντος του Τραμπ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠ/ΚΩΝ Π.Ε. ΗΜΑΘΙΑΣ : Κατάθεση προβλημάτων στο Νομαρχιακό Τμήμα ΑΔΕΔΥ Ημαθίας

Νέα πλήγματα του Ισραήλ στον Λίβανο παρά τη νέα εκεχειρία

ΚΚΕ: Οι συμφωνίες Μητσοτάκη και Μακρόν έχουν πυξίδα τα κέρδη των μονοπωλίων ενώ μπλέκουν βαθύτερα τη χώρα στους πολέμους

O τζόγος είναι σύμπτωμα σήψης και παρακμής της καπιταλιστικής κοινωνίας

Ο Ν. Δένδιας αφήνει ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο συμμετοχής σε στρατιωτική δύναμη στα Στενά του Ορμούζ

Το Σχόλιο της Ημέρας

Για την πρόσβαση των παιδιών στα social media

Σήμερα 10:00

Του Αλέκου Χατζηκωστα * Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και παίρνει διαστάσεις. Η κρίση ψυχικής υγείας στα παιδιά παγκοσμίως επιδεινώνεται και έφθασε σε κρίσιμο σημείο, από την «ανεξέλεγκτη εξάπλωση» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης , σύμφωνα για παράδειγμα με έκθεση της οργάνωσης για τα δικαιώματα των παιδιών «KidsRig... Περισσότερα

Με αφορμή ένα σύνθημα

Τελευταία ενημέρωση 08 Νοε 2016 19:32 από Η Άλλη Άποψη

Η ΦΩΤΟ είναι από πανό μαθητών στη Αλεξάνδρεια, σε σχολικό κτήριο που έχουν πραγματοποιήσει κατάληψη. Μπορεί να ξενίζει .Είναι δυνατόν η μαθητική νεολαία στο 21ο αιώνα να απαιτεί «να μην ζήσουμε σαν δούλοι» ότι ιστορικά η δουλεία έχει καταργηθεί τουλάχιστον στην Ευρώπη εδώ και αιώνες;

Η νέα γενιά έστω και όχι ολοκληρωμένα διαισθάνεται ότι με βάση την ακολουθουμένη πολιτική το μέλλον της είναι εξαιρετικά αβέβαιο. Καταλαβαίνει ότι πρόκειται να ζήσει σε συνθήκες χειρότερες από τους γονείς της. Ότι μια σειρά κοινωνικές κατακτήσεις του 2οου αιώνα έχουν παρθεί πίσω. Το εργασιακό της για παράδειγμα μέλλον θα είναι χωρίς σταθερή δουλειά, με φιλοδώρημα αντί μεροκάματο, χωρίς ασφάλιση, κυριολεκτικά θα ζήσει σε εργασιακό μεσαίωνα.

Και όμως με βάση την ανάπτυξη της επιστήμης και της παραγωγής σήμερα, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες, να έχουμε όλοι δουλειά με αξιοπρεπείς μισθούς, να εργαζόμαστε λιγότερες ώρες, να αυξηθεί ο ελεύθερος χρόνος. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις να ζούμε χωρίς το βραχνά της ανασφάλειας και της ανεργίας, να είμαστε καλυμμένοι από ένα ευρύ σύστημα κοινωνικής φροντίδας. Και όμως ζούμε με αδιάκοπο άγχος, ανασφάλεια και κυνηγάμε τη ζωή από πίσω. Ανεργία, κακοπληρωμένη εργασία, ακριβοπληρωμένες και χαμηλής ποιότητας παροχές υγείας και παιδείας. Η απάντηση στο ερώτημα «τι φταίει και βασανιζόμαστε» βρίσκεται στο γεγονός ότι τον παραγόμενο πλούτο τον αρπάζουν μια χούφτα καπιταλιστές, ότι κριτήριο της παραγωγής δεν είναι η κάλυψη των λαϊκών αναγκών, αλλά η αύξηση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Απέναντι σ’αυτά η μαθητική νεολαία αντιδρά και σωστά κάνει. Το ζήτημα είναι όλοι εμείς τι κάνουμε; Βλέπουμε παθητικά τα παιδιά μας να αντιδρούν ή όλοι μαζί χέρι-χέρι παλεύουμε για ν’ αλλάξει ριζικά η κατάσταση;

Έχει διαβαστεί 439 φορές