Από συνέντευξη του κομμουνιστή δήμαρχου Πάτρας  Κ. Πελετίδη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τη δημοσιογράφο Μ. Δεληθανάση

Τελικά είστε υπέρ ή κατά της απλής αναλογικής;

Απ: Εμείς είμαστε υπέρ της απλής αναλογικής, διότι λύνει θέματα δημοκρατικής λειτουργίας. Όμως, τη χρησιμοποιούν για να ικανοποιήσουν όσους κάνουν κουμάντο στην οικονομία. Όταν λένε ότι πρέπει να αναζητήσουμε επιπλέον πόρους, από που θα τους αναζητήσουμε; Αφού τα χρήματα που συγκεντρώνονται, δεν επιστρέφουν στους δήμους. Πως θα λειτουργήσουν οι δήμοι; Θα λειτουργήσουν με επιπλέον φόρους..

Από 1η Μαΐου οι δήμοι καλούνται, όπως το Δημόσιο και οι τράπεζες, να εφαρμόζουν αναγκαστικά μέτρα σε όποιον χρωστά πάνω από 500 ευρώ. Αναγκαστικά μέτρα είναι και οι πλειστηριασμοί. Τι θα κάνουν, λοιπόν, οι δήμοι από την 1η Μαΐου;

Εμείς, στο δημοτικό μας συμβούλιο, θα αποφασίσουμε να απαλλάξουμε όσους χρωστούν και είναι χαμηλού εισοδήματος. Σε άλλους θα αναστείλουμε την πληρωμή και σε άλλους θα κάνουμε διευκολύνσεις με πάρα πολλές δόσεις.

Όμως το θέμα αυτό δεν μπήκε στη συζήτηση. Ό,τι ακουμπά τον λαό και σε λίγες ημέρες θα το έχει μπροστά του, δεν ακουμπά το συνέδριο μας.

Δεν μας φοβίζει η απλή αναλογική. Εμείς απευθυνόμαστε στους δημότες και τους λέμε «πάρτε το κουμάντο στα χέρια σας. Ελάτε στο προσκήνιο». Διότι τότε το δημοτικό συμβούλιο θα παίρνει αποφάσεις επ' ωφελείας τους. Εμείς θα αγωνισθούμε με τον λαό, για τα δικαιώματά του.

 Με τις μειώσεις των τελών, δεν μειώθηκαν τα έσοδα του δήμου;

Απ: Ναι, αλλά αυτό που μέχρι σήμερα καταφέρνουμε και κάνουμε είναι να μειώνουμε πάρα πολύ τα έξοδα. Ως δήμαρχος δεν έχω οδηγό, δεν κάνω καμία κατανάλωση στο δήμο, δεν μου πληρώνει ο δήμος βενζίνη. Δεν επιβαρύνω. Το ίδιο κάνει όλη η δημοτική αρχή. Είμαστε εργάτες. Είμαστε οι τελευταίοι σε δικαιώματα και πρώτοι σε υποχρεώσεις. Αλλάξαμε την αντίληψη για το πώς πρέπει να λειτουργεί ένας δήμος.

Κάνουμε έργα μόνοι μας. Για παράδειγμα, επιδιορθώσαμε παραλιακό δρόμο, σε σύντομο χρονικό διάστημα, με τους εργαζόμενους μας και πολύ μικρό κόστος. Τυπικά είμαστε παράνομοι. Αλλά γιατί πρέπει να κάνουμε δημοπρασία για να οικοδομήσουμε έναν δρόμο; Ας έρθουν να μας κυνηγήσουν..

Δεν μπορούμε να φτιάξουμε παιδικούς σταθμούς μόνοι μας σε έξι μήνες, αντί για τρία χρόνια; Πολλοί συνάδελφοι μάς κοροϊδεύουν στα συνέδρια. Όμως, η ίδια η ιστορία αποδεικνύει ότι αυτό που λέμε είναι δυνατόν να γίνει. Και θέτω το ερώτημα: Ποιος κερδίζει από τη νομοθετική ρύθμιση που ορίζει ότι πρέπει να κάνω τρία χρόνια για ένα έργο;

Εξοικονομούμε πόρους απ' όπου μπορούμε. Κάνουμε το ένα ευρώ να αξίζει για 10 ευρώ. Κάνουμε αγώνα για να πιάνουν τόπο τα λίγα χρήματα που έχουμε. Και κάνουμε μια οριακή παρέμβαση. Δεν αλλάζουμε τα πράγματα. Ό,τι ισχύει σε όλη την Ελλάδα, ισχύει και στην πόλη μας. Η φτώχεια περισσεύει. Αλλά δίνουμε και την ψυχή μας, για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε.

Εάν θέλουμε να κάνουμε συζήτηση για οριστική λύση, οριστική λύση είναι να αλλάξουμε αφεντικό στην οικονομία. Να γίνει αφέντης αυτός που ιδρώνει καθημερινά και είναι ο εργαζόμενος. Αυτός που κτίζει τη χώρα. Και έχουμε τρόπο να παράγουμε πολλά πράγματα. Όμως δεν τα παράγουμε, διότι η παραγωγή γίνεται εκεί που συμφέρει το κεφάλαιο και όχι εκεί που συμφέρει τον λαό.

Είναι κάτι δύσκολο, δεν είναι ορατό σήμερα, αλλά είναι μονόδρομος για να υπάρξει ανάταση στο λαό μας. Έτσι θα έρθει το χαμόγελο στον κόσμο.

 

 

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.