Πολιτική - πολιτιστική εκδήλωση για τα 100 χρόνια του ΚΚΕ, με θέμα: «Κόμμα μαχητικό και σύγχρονο, εμπνευστής και πρωτεργάτης στους αγώνες του λαού», πραγματοποίησε η TΟ Ημαθίας το Σάββατο 9 Ιούνη, στην πλατεία Καρατάσου της Νάουσας, με ομιλητή τον Κώστα Παρασκευά, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Η εκδήλωση περιελάμβανε επίσης μουσικό αφηγηματικό αφιέρωμα για τη δράση του Κόμματος στην περιοχή της Ημαθίας, καθώς και έκθεση φωτογραφίας και ντοκουμέντων από την περιοχή. Στο πλαίσιο της εκδήλωσης κυκλοφόρησε έκδοση της Τομεακής Οργάνωσης με θέμα τη δράση του Κόμματος στην περιοχή της Νάουσας.

«Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες, φίλες και φίλοι,

Το ΚΚΕ, γιορτάζοντας φέτος τα 100 χρόνια ζωής και ακατάπαυστης ηρωικής δράσης για τα δικαιώματα του εργαζόμενου λαού, είναι υπερήφανο για την ιστορία του. Αλλά πάνω απ’ όλα είναι περισσότερο από κάθε άλλη φορά βέβαιο και αισιόδοξο, ότι ο αγώνας για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική, όχι μόνο δεν πήγε χαμένος, αλλά θα 'ρθει η ώρα που αυτά τα ιδανικά θα γίνουν πραγματικότητα.

Στην εκατοντάχρονη ηρωική του διαδρομή, το ΚΚΕ πορεύτηκε κόντρα σε "ανέμους - θύελλες που πάντα ξεσπούσαν", αντέχοντας και τραβώντας σαν "ορθόπλωρο καράβι" πάντα μπροστά. Γιατί είχε και έχει κάτι το μοναδικό, κάτι το ξεχωριστό από κάθε άλλο πολιτικό σχηματισμό. Είναι το κόμμα αυτό που δρα ως οργανωμένη πρωτοπορία της εργατικής τάξης, που πρεσβεύει το πραγματικά νέο, το επαναστατικό, την κατάργηση κάθε μορφής εκμετάλλευσης. Είναι η πρωτοπορία της τάξης, που πρέπει να έρθει και θα έρθει στην εξουσία. Γιατί είναι η τάξη που στην εποχή μας κινεί την ατμομηχανή της κοινωνικής εξέλιξης. Είναι ο παραγωγός του πλούτου, τον οποίο καρπώνονται οι εκμεταλλευτές της, οι καπιταλιστές και η εξουσία τους. Αυτοί είναι που πρέπει να ανατραπούν.

Γιατί μόνο έτσι μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την ικανοποίηση του συνόλου των ανθρώπινων αναγκών. Να σταματήσουν οι πόλεμοι, η προσφυγιά, η ανεργία, η φτώχεια και η δυστυχία.

Από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής του ήταν κόμμα μαχητικό, γιατί συσπείρωνε στις γραμμές του τα πιο αγωνιστικά τμήματα της εργατικής τάξης. Ήταν το μοναδικά σύγχρονο, γιατί συγκροτήθηκε με ό,τι πιο νέο και πρωτοπόρο υπήρξε στο επίπεδο των ιδεών. Έγινε ο πολιτικός φορέας που σκοπό του έθεσε την απελευθέρωση της εργατικής τάξης, την ανατροπή του καπιταλισμού, την οικοδόμηση της νέας κοινωνίας, της σοσιαλιστικής. Αυτοί οι στόχοι, αυτά τα μεγάλα ιδανικά, ήταν που το καθιέρωσαν ως την πρωτοπόρα δύναμη στην πάλη για τα δικαιώματα του λαού, που το καθιστούν και σήμερα το μοναδικά νέο κόμμα, γιατί είναι το μόνο που παλεύει για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Το ΚΚΕ τιμά τα 100 χρόνια του, με το μοναδικό τρόπο που αξίζει σε ένα επαναστατικό Κόμμα, βγάζοντας συμπεράσματα και πολύτιμα διδάγματα, μελετώντας την ιστορία του, την ιστορία του εργατικού κινήματος. Γίνεται πιο ικανό στην πάλη για την εκπλήρωση των στόχων του, χωρίς εφησυχασμό, χωρίς καμιά επανάπαυση. Είμαστε υπερήφανοι για την ιστορία που έγραψαν οι πρωτοπόροι μαχητές της τάξης μας. Για το δρόμο που χάραξαν με το αίμα τους και ας μην έφτασαν στο τέλος. Συνεχίζουμε στα βήματά τους μέχρι τη νίκη.

Πατάμε γερά στις βαθιές ρίζες του Κόμματός μας, που είναι "σφηνωμένες" μέσα στην εργατική τάξη, στη φτωχή αγροτιά, στους αυτοαπασχολούμενους. Είναι ποτισμένες με το αίμα των χιλιάδων ηρώων μας.

Οι καταβολές του Κόμματος βρίσκονται πολύ πίσω, πολύ βαθιά, από τη γέννηση ακόμα της εργατικής τάξης και τα πρώτα σκιρτήματα και τους αγώνες του εργατικού κινήματος στη χώρα μας.

Οι καταβολές μας δένονται ταυτόχρονα με τις πιο λαμπρές σελίδες του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, απ’ την ηρωική κομμούνα του Παρισιού, τη μεγάλη Οκτωβριανή Επανάσταση, τις Διεθνείς Ταξιαρχίες της Ισπανίας.

Βρίσκονται και εδώ στη Νάουσα, όπως και σε άλλες περιοχές (Θεσσαλονίκη, Σύρος, Βόλος, Πειραιάς), που σχετικά νωρίς για τα δεδομένα της Ελλάδας, μαζί με την ανάπτυξη των πρώτων βιομηχανικών μονάδων άρχισε να συγκεντρώνεται και η εργατική τάξη. Άρχισαν να μπαίνουν οι βάσεις της οργάνωσης του εργατικού κινήματος.

Απ’ την αρχή αυτής της πάλης, οι πρωτοπόροι αγωνιστές της εργατικής τάξης ξεχώριζαν για τη μαχητικότητα και τις πραγματικά σύγχρονες ιδέες τους. Σε μια εποχή αμέσως μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας απ’ την Οθωμανική κατοχή, που η κοινωνική και πολιτική καθυστέρηση ήταν πολύ βαθιά, έριχναν το σπόρο της κοινωνικής απελευθέρωσης της εργατικής τάξης.

Καθοριστική συμβολή στην οργάνωση της εργατικής τάξης με ταξικό προσανατολισμό, οι πρωτοπόροι τότε σοσιαλιστές εργάτες και διανοούμενοι, Αβραάμ Μπεναρόγια, Αριστοτέλης Σιδέρης, Αλβέρτος Κούριελ, Νίκος Καστρινός.

Απ’ τις πρώτες προσπάθειές τους, συνάντησαν τη σκληρότητα και εχθρότητα της εργοδοσίας. Ιδιαίτερα στα 1918, όταν δήμαρχος Νάουσας ανέλαβε ο βιομήχανος Λανάρας. Ετσι, όταν μια τριμελής διαφωτιστική ομάδα αποτελούμενη από τους Αβραάμ Μπεναρόγια της Φεντερασιόν, το Γρηγόριο Παπανικολάου και Ευάγγελο Ευαγγέλου του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, έφτασαν στη Νάουσα, τους παρακολουθούσε και παρεμπόδιζε την επαφή τους με τους εργάτες του εργοστασίου. Στο εργοστάσιο Λόγγου, οι φύλακες τους απώθησαν βιαίως, με την απειλή όπλων.

Από τα πρώτα βήματα οι πρωτοπόροι εργάτες στη Νάουσα συνδέονται με το ΣΕΚΕ που το 1924 μετονομάσθηκε σε Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Κάτω από καθεστώς εργοδοτικής και κρατικής τρομοκρατίας, οργανωμένοι σε κάθε εργατογειτονιά σε 2-4 άτομα, κατέγραφαν τους εργοστασιακούς εργάτες, μελετούσαν τα προβλήματά τους στους χώρους δουλειάς, αναζητούσαν τρόπους για να συμβάλλουν στην οργάνωση του αγώνα τους.

Οι πρωτοπόροι εργάτες, μέλη του ΣΕΚΕ, δεν το έβαλαν κάτω, δούλεψαν ακούραστα, μεθοδικά, συστηματικά, βάζοντας βάσεις για την ανάπτυξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, την οικοδόμηση του Κόμματος.

Από την αρχή οι οργανώσεις του ΣΕΚΕ και στη συνέχεια του ΚΚΕ, συνδύαζαν τον αγώνα για την οργάνωση της πάλης για τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, με τον αγώνα για τις πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αναπτύσσει διεθνιστική δράση, για την καταγγελία της δολοφονίας των Γερμανών Κομμουνιστών Καρλ Λίμπκνεχτ και Ρόζας Λούξεμπουργκ στα 1921. Αργότερα, στα 1933 για τη σωτηρία του Δημητρόφ.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στα τέλη του 1920 κατέβαλαν ιδιαίτερη προσπάθεια για να τηρηθούν οι κατευθύνσεις της ΚΕ για αποχή ή λευκό κατά το δημοψήφισμα της 3ης του Δεκέμβρη που αφορούσε την επάνοδο του Βασιλιά Κωνσταντίνου και που έγιναν κάτω από καθεστώς αφόρητης τρομοκρατίας.

Ταυτόχρονα, αντιτάσσονται στις ξενοφοβικές προκαταλήψεις και αντιλήψεις σε βάρος των Ελλήνων προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στη Νάουσα μετά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922. Συνέβαλαν στην οργάνωσή τους, μαζί με τους ντόπιους εργάτες, στην ίδρυση των πρώτων εργατικών σωματείων. Πρωτοστατούν στη μεγάλη απεργία των κλωστοϋφαντουργών στα 1924 και κάνουν σημαντικά βήματα στην οργάνωση των βιομηχανικών εργατών. Αυτός ο πρωτοπόρος αγώνας, είχε τη σημασία του στο να γίνονται βήματα στην ανάπτυξη του κινήματος, έφερνε αποτελέσματα, έδινε καρπούς.

Με την πρωτοπόρα δουλειά των μελών του ΣΕΚΕ, μέσα στο 1923, ιδρύονται σωματεία, όπως η Αλληλοβοηθητική Ένωση Παλαιών Πολεμιστών Ναούσης και Περιφέρειας. Το σωματείο Αγωγέων η "Αλληλοβοήθεια", ενώ το Φλεβάρη του 1924 ιδρύεται η Πανεργατική Ένωσις Ναούσης, με την αξιοποίηση της εμπειρίας στελεχών από την "Πανεργατική Ένωση Βόλου" και το Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Η λέξη "πανεργατική" είχε την ιδιαίτερη σημασία της και το συμβολισμό της. Απέβλεπε στην αντιμετώπιση του προβλήματος της πολυδιάσπασης των εργατικών σωματείων και την ένταξη των εργατών σε μια συνδικαλιστική οργάνωση.

Η αστική τάξη ανησυχεί και αντιδρά με όλους τους τρόπους. Με την τρομοκρατία, με τη διάσπαση της εργατικής τάξης, με την ίδρυση και τη στήριξη και δημιουργία εργοδοτικού συνδικαλισμού, με αντικομμουνισμό.

Τα ξημερώματα της Πρωτομαγιάς του 1933, τα στελέχη και μέλη της Κομματικής Οργάνωσης Νάουσας του ΚΚΕ, Ευάγγελος Λίγγος, Δημήτρης Τράιος, Γεώργιος Ρούμενης, Φιλώτας Μαντλέζας, Αντώνιος Δούμας, Γεώργιος Ζαχαράκης κ.ά., σήκωσαν μια τεράστια κόκκινη σημαία, με το σφυροδρέπανο.

Αναφερθήκαμε σε ορισμένες μόνο πλευρές από την πολύ σημαντική συμβολή του Κόμματος στην ανάπτυξη της πάλης της εργατικής τάξης, απ’ τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής του, για να τονίσουμε και να υπογραμμίσουμε ένα συμπέρασμα, ότι τίποτα δεν πήγε χαμένο. Καμία δυσκολία και κανένα εμπόδιο δεν είναι σε θέση να σταματήσει τη δράση των κομμουνιστών. Αυτές οι βάσεις που μπήκαν, αυτά τα θεμέλια, είναι που πάνω τους στηρίχθηκε το μεγάλο κίνημα που αναπτύχθηκε αργότερα, την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και στη συνέχεια. Θεμέλιά του είχαν οικοδομηθεί μέσα στη μακρόχρονη ταξική πάλη, ενάντια στην εκμετάλλευση και την αδικία. Αυτές οι αγωνιστικές παραδόσεις είναι που μας δίνουν δύναμη και αισιοδοξία να συνεχίζουμε σήμερα.

Οι στίχοι του τραγουδιού των ανταρτών του ΔΣΕ: "Μια βραδιά στη Νάουσα με αστροφεγγιά μπήκαν οι αντάρτες κάψαν τα χαρτιά", συμβολίζουν τον ασταμάτητο αγώνα ενάντια στους εκμεταλλευτές και την εξουσία τους. Γι’ αυτό το λόγο ακόμα και σήμερα, τόσα χρόνια μετά, το άκουσμα του προκαλεί τον ενθουσιασμό, ιδιαίτερα των νέων αγωνιστών.

Γιατί οι νέοι εκτιμούν τους ασυμβίβαστους, τους αλύγιστους, τους τολμηρούς. Αυτούς που έκαναν τους εκμεταλλευτές και καταπιεστές του λαού να χάσουν τον ύπνο τους.

Σύντροφοι και φίλοι,

Ο αγώνας αυτός, που είναι δίκαιος και αναγκαίος, δεν είναι ευθύγραμμος, ούτε χωρίς σκαμπανεβάσματα, νίκες αλλά και ήττες.

Αυτά είναι αναπόφευκτα μέσα στην πάλη. Όμως αυτή την πάλη, καμιά δύναμη, κανένα προσωρινό πισωγύρισμα, κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να σταματήσει. Όσοι επιχείρησαν να ισχυριστούν κάτι τέτοιο απλά γελοιοποιήθηκαν απ’ τις ίδιες τις εξελίξεις.

Γιατί ο σάπιος κόσμος ο παλιός, ο καπιταλισμός, δεν είναι, ούτε μπορεί να μείνει αιώνιος, όπως δεν έμεινε αιώνιο κανένα προηγούμενο εκμεταλλευτικό σύστημα. Ούτε ο καπιταλισμός είναι παντοδύναμος, όπως θέλει να φαίνεται. Σήμερα τρέμει και θα έρθει η ώρα που θα κλονισθεί συθέμελα κάτω απ’ τις ίδιες τις αντιθέσεις και τις κρίσεις που είναι αναπόφευκτες.

Εμείς, μια υπόσχεση έχουμε να δώσουμε, ότι θα κάνουμε ό,τι μπορούμε γι΄αυτό το σκοπό χωρίς να λυπηθούμε κόπους και θυσίες.

Σύντροφοι και φίλοι,

Σύγχρονο και επαναστατικό είναι με τη μέθοδο της μαρξιστικής - λενινιστικής ιδεολογίας, να μελετάμε την ιστορία. Με σεβασμό να βλέπεις το παρελθόν, αλλά με ευθύνη και τόλμη να διαμορφώνεις τη σημερινή στρατηγική του επαναστατικού Κόμματος, διδασκόμενος από την ιστορία βλέποντας ταυτόχρονα τις νέες εξελίξεις, να εμπλουτίζεις διαρκώς τη στρατηγική σου.

Το σύγχρονο πρόγραμμα του Κόμματός μας χαράσσει το δρόμο που μπορεί να συμπορευτεί η εργατική τάξη, η φτωχή αγροτιά, οι αυτοαπασχολούμενοι των πόλεων, στον κοινό αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό και τα μονοπώλια. Ο μόνος δρόμος πάλης που μπορεί να οδηγήσει στη νίκη, την εργατική εξουσία, το σοσιαλισμό.

Όπως μας διδάσκει η ιστορία του Κόμματος, η παγκόσμια πείρα του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, οι καθημερινοί μας αγώνες, πάνω απ’ όλα πρέπει να υπηρετήσουμε αυτό το σκοπό: Να κατανοήσει η εργατική τάξη πρώτα απ’ όλα, το ρόλο και τη θέση της στην κοινωνία και ότι τίποτα δεν της χαρίζουν. Να γίνει η εργατική τάξη, τάξη για τον εαυτό της. Να καταλάβει τη δύναμή της. Ότι χωρίς αυτή γρανάζι δε γυρνά, ότι μπορεί να ζήσει χωρίς αφεντικά.

Πολλά θα κριθούν απ΄την προσπάθεια όλων μας να γινόμαστε συνεχώς όλο και περισσότερο ικανοί να δράσουμε ως πραγματικά πρωτοπόροι μέσα στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα, για την οργάνωση της πάλης του λαού. Να κάνουμε βήματα ώστε το Κόμμα να ισχυροποιηθεί, ιδεολογικά - πολιτικά μέσα στους χώρους δουλειάς, μέσα στα σχολεία, στους άλλους χώρους εκπαίδευσης. Εκεί που δουλεύει, μορφώνεται και ζει η νέα γενιά. Μέσα στην αγροτιά και στους βιοπαλαιστές επαγγελματίες, στις γυναίκες.

Ακούραστη δουλειά για να έρθουν σε επαφή και να γνωριστούν, η εργατική τάξη και τα άλλα στρώματα με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ. Να εμπιστευτούν το Κόμμα και να συμπορευτούν μαζί του. Να δυναμώσει το Κόμμα παντού. Αυτή είναι η μόνη απάντηση απ΄την οποία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό η πορεία του κινήματος, η αλλαγή συσχετισμών, η πορεία της πάλης γενικότερα.

Προϋπόθεση είναι η πρωτοπόρα δουλειά του Κόμματος, να δυναμώσει η οργανωμένη αντίσταση ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση που θα κλιμακωθεί. Ενάντια στον πόλεμο. Για να γίνουν αποφασιστικά βήματα για την ανασύνταξη του κινήματος, την προώθηση της κοινωνικής συμμαχίας. Σ΄αυτή την κατεύθυνση πρέπει να μπει σχέδιο παντού, για να μαζικοποιηθούν τα σωματεία, να δημιουργηθούν νέα.

Να ανασυγκροτηθούν οι αγροτικοί σύλλογοι. Να αλλάξουν οι συσχετισμοί παντού.

Να πρωτοστατήσουμε στην οργάνωση του αγώνα για τα προβλήματα της Υγείας, της Παιδείας, για το σύνολο των δικαιωμάτων της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Να συμβάλλουμε ώστε να προχωρήσει ο κοινός αγώνας για τη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών και των δικαιωμάτων.

Για να γίνει αυτό, απαιτούνται ορισμένες προϋποθέσεις, ιδιαίτερα σήμερα που το κίνημα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή.

Οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες, οι ΚΝίτες και οι ΚΝίτισσες, οι οπαδοί του Κόμματος, πρέπει να βρεθούν στην πρώτη γραμμή αυτής της πάλης. Τώρα είναι ανάγκη να κρατηθεί η σπίθα αναμένη για να μπορέσει να φουντώσει ξανά αύριο η φωτιά του αγώνα. Η κατανόηση αυτού του ζητήματος είναι στοιχείο και κριτήριο μαχητικότητας και επαναστατικότητας.

Άλλη προϋπόθεση είναι να σηκώσουμε γη και ουρανό, να μη φάνε οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες, οι μικροί επαγγελματίες το δόλωμα της "δίκαιης ανάπτυξης", της "μεταμνημονιακής εποχής". Να μη δεχτούν σαν δικούς τους, τους λεγόμενους εθνικούς στόχους της αστικής τάξης, της "γεωστρατηγικής αναβάθμισης της θέσης της χώρας".

Να πάμε για άλλη μια φορά κόντρα στο ρεύμα των αυταπατών, της υποταγής και της ενσωμάτωσης στο σύστημα. Η αποκάλυψη της ψευτιάς και της απάτης που εμφανίζει το παλιό και σάπιο σαν "το νέο".

Το παιχνίδι είναι για άλλη μια φορά στημένο. Πρέπει να γίνει κατανοητό τι παίζεται σήμερα.

Επιδιώκουν όχι μόνο να πάρουν συγχωροχάρτι απ’ τα ίδια τους τα θύματα για όλα τα εγκλήματα που διέπραξαν σε βάρος του εργαζόμενου λαού. Αλλά πάνω απ’ όλα επιδιώκουν να τους δοθεί η δυνατότητα να συνεχίσουν απρόσκοπτα και χωρίς εμπόδια την ένταση της εκμετάλλευσης, πάνω στο καθεστώς που δημιούργησαν με το τσάκισμα των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, μέσα απ’ τα μνημόνια. Να μην αμφισβητηθεί σε καμία περίπτωση αυτό το καθεστώς της καθίζησης των μισθών, των συντάξεων, των εργασιακών σχέσεων λάστιχο. Της εργοδοτικής ασυδοσίας, της μόνιμης φτώχειας και ανεργίας. Να συνεχιστεί ανεμπόδιστα η υλοποίηση των μέτρων που έχουν προαποφασιστεί και είναι στη σειρά για να εφαρμοστούν το επόμενο διάστημα, όπως η μείωση των συντάξεων, του αφορολόγητου, των ιδιωτικοποιήσεων, η μείωση των κοινωνικών δαπανών για Υγεία, Πρόνοια, την Παιδεία.

Σε όλα αυτά έχουν παράλληλο και ταυτόχρονα πολιτικό σχέδιο και στόχο, τόσο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όσο και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ (Κίνημα Αλλαγής), όλα τα αστικά κόμματα, ανεξάρτητα απ΄το τι λένε και πώς τα λένε.

Το σχέδιό τους είναι πιστό αντίγραφο του σχεδίου της πλουτοκρατίας, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ. Γι΄αυτό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ παίρνει όλο και πιο συχνά τα συγχαρητήριά τους.

Είναι μεγάλη απάτη ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι η έξοδος στις αγορές, η επιστροφή στην ευρωπαϊκή κανονικότητα, φέρνει το τέλος της λιτότητας και μεγάλα περιθώρια για την άσκηση φιλολαϊκής πολιτικής, μέσα από τη δίκαιη ανάπτυξη.

Αντιστρέφουν και διαστρέφουν την πραγματικότητα, άλλη είναι η αλήθεια που ζουν κάθε μέρα χιλιάδες άνθρωποι.

Ανάπτυξη υπάρχει ήδη σε ορισμένους κλάδους, που αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως είναι ο Τουρισμός.

Εκεί επικρατεί το καθεστώς βαρβαρότητας, με μισθούς πείνας, με εξαντλητικά ωράρια, με άθλιες συνθήκες δουλειάς, σίτισης και διαμονής, με εργοδοτική τρομοκρατία.

Ανάλογο καθεστώς βασιλεύει σε άλλους κλάδους που αναπτύσσονται, όπως αυτός των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, των Μεταφορών, των Λοτζίστικς, του Εμπορίου.

Αυτή είναι η διαστροφή των κριτηρίων που κάνουν οι ξεσαλωμένοι απατεώνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.

Θεωρούν κανονικότητα, ότι 657.000 εργαζόμενοι δουλεύουν με συμβάσεις μερικής απασχόλησης, από 8 μήνες, μέχρι μια ώρα.

Παρουσιάζουν για κανονικότητα ότι το 38% των εργαζόμενων που δουλεύουν 8ωρο, πληρώνονται χαμηλότερα από τον κατώτατο μισθό.

Θεωρούν κανονικότητα ότι με 385 ευρώ μεικτά καλείται να ζήσει ένας στους τρεις εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Ότι ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι επί μήνες, ένας στους δυο πληρώνονται με καθυστέρηση.

Το πιο επικίνδυνο και το πιο αισχρό που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι προσπαθεί να "μπολιάσει" στη συνείδηση του λαού ότι κανονικότητα στη ζωή του είναι να ζει με μισή δουλειά, με μισό μισθό, με μόνιμη ανασφάλεια, σε καθεστώς παρατεταμένης ανεργίας. Να ζει με επιδόματα φτώχειας σε συνθήκες εξαθλίωσης. Να συμβιβάζεται με το καθεστώς άγριας εκμετάλλευσης, δουλειάς χωρίς δικαιώματα.

Αυτή δεν μπορεί να είναι η προοπτική το μέλλον των νέων ανθρώπων. Τώρα πρέπει να καταδικαστούν όλοι όσοι σχεδιάζουν και προωθούν αυτά τα δεσμά σε βάρος τους. Να σηκώσουν τείχος, να βάζουν εμπόδια σ’ αυτές τις πολιτικές, να τις ανατρέψουν. Να διεκδικήσουν με βάση τις πραγματικές ανάγκες τους.

Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι νέοι άνθρωποι, οι μικροί επαγγελματίες, να σταθμίσουν και να αντιμετωπίσουν τις εξελίξεις. Να αντιμετωπίσουν με κριτήρια ταξικά, πολιτικά, με βάση την πείρα τους, τα όσα λένε και υπόσχονται, τα όσα κάνουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ.

Πίσω από τα μεγάλα λόγια, τις υποσχέσεις για τη "γεωστρατηγική αναβάθμιση της Κεντρικής Μακεδονίας", βρίσκονται τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων.

Να σκεφθεί ο καθένας και η καθεμία. Ποιος θα κερδίσει και ποιος θα χάσει απ΄την υλοποίηση των σχεδιασμών της αστικής τάξης στην Κεντρική Μακεδονία.

Η πείρα που υπάρχει εδώ στην Ημαθία, είναι αρκετή για να βγάζει κανείς συμπεράσματα.

Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα.

Πρώτο παράδειγμα: Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, στο Πλατύ, είναι σήμερα μαζί με αυτή της Ορεστιάδας οι μοναδικές βιομηχανίες παραγωγής ζάχαρης στην Ελλάδα. Παρ΄όλα αυτά έχει μπει στη λεγόμενη διαδικασία εξυγίανσης, δηλαδή πάει και αυτή για κλείσιμο, για "φούντο", που λέει ο λαός ή στο πούλημά της σε νέα αφεντικά.

Ενώ η Ελλάδα έχει τη

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.