Ιστορικό Λεύκωμα Βέροιας και ιστορική αλήθεια (2)

Συνεχίζουμε να σχολιάζουμε «επίμαχες» πλευρές του Ιστορικού Λευκώματος της Βέροιας. Ένα ακόμη απόσπασμα του λευκώματος που προσπαθεί να κρατήσει «ίσες αποστάσεις» και κυρίως να «στρογγυλέψει τα πράγματα» είναι αυτό που αναφέρεται στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου. Ας δούμε ορισμένες πλευρές:

1. Αναφέρει το απόσπασμα: «Στη διάρκεια του ο Έλληνες δεν είχαν αντίπαλο κάποια ξένη δύναμη η οποία απειλούσε την εδαφική ακεραιότητας της χώρας». Προφανώς το απόσπασμα ξεχνά ότι:

α. Οι Άγγλοι σε όλη τη διάρκεια της κατοχής και στο όνομα του «συμμαχικού αγώνα» παρεμβαίνουν πολύμορφα στα «Ελληνικά πράγματα» αλλά και στην ίδια την αντίσταση του λαού. Με την απελευθέρωση επεμβαίνουν στην Ελλάδα ως κατακτητές με το στρατό τους και με σκοπό το τσάκισμα του λαϊκού κινήματος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ και τη συγκρότηση εξουσίας του κεφαλαίου, επιβάλλοντας ουσιαστικά μια δεύτερη κατοχή. Αυτό αποτυπώνεται με την ένοπλη επέμβαση των Αγγλων και των ντόπιων μηχανισμών που στήριζαν έως τότε το κατοχικό καθεστώς, το Δεκέμβρη του 1944. Επέμβαση που κατέληξε στη Συμφωνία της Βάρκιζας. Ηταν η αρχή της νέας ένοπλης αντιπαράθεσης που πήρε το 1946 τη μορφή του εμφυλίου. Άλλωστε το φωτογραφικό υλικό του λευκώματος αποκαλύπτει την ύπαρξη στρατευμάτων της Μ. Βρετανίας και στη περιοχή μας μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας.

β. Οι ΗΠΑ εξαγγέλλουν το Σχέδιο Μάρσαλ με πρωταρχικό σκοπό την υπονόμευση του σοσιαλιστικού συστήματος και γενικά του κομμουνιστικού κινήματος, αλλά και τη μεγαλύτερη διείσδυση των αμερικανικών μονοπωλίων στην Ευρώπη. Η Ελλάδα ήταν μια από τις χώρες-υποδοχείς του «Σχεδίου Μάρσαλ» και του «Δόγματος Τρούμαν» (Μάρτης 1947). Σύμφωνα με το «Δόγμα Τρούμαν» η κυβέρνηση των ΗΠΑ έπαιρνε υπό την προστασία της τις αντίστοιχες αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας, αναλάμβανε τον εξοπλισμό τους και γενικά παρείχε κάθε βοήθεια, προκειμένου να καταστούν και οι δύο χώρες σταθερά αγκυροβόλια και ορμητήρια του καπιταλισμού. Ήταν η περίοδος που οι Εγγλέζοι αδυνατούσαν πια να σηκώσουν το αντίστοιχο βάρος και λίγο παραχωρούσαν τη θέση τους στις ΗΠΑ. Και φυσικά όλοι οι «Έλληνες» δεν ήταν το ίδιο. Η άρχουσα τάξη της χώρας μας (παλιά και νέα που φτιάχτηκε επί κατοχής) στήριξε την κυριαρχία της στις ξένες αυτές δυνάμεις. Να αναφέρουμε απλά την επίσκεψη του ίδιου του Βαν Φλητ στις αρχές του 1949 στην περιοχή μας…

2. Το απόσπασμα αναφέρει ότι: «Το καταστροφικό Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ακολούθησε ένας άλλος πόλεμος ο οποίος βασάνισε την Ελληνική κοινωνία από το έτος 1945 έως το έτος 1949» και «…Επρόκειτο για τον Εμφύλιο Πόλεμο ο οποίος διαχώρισε του Έλληνες σε αντίπαλες παρατάξεις…»  Απλά να θυμίσουμε ότι:

α. Ο πόλεμος αυτός έχει τις ρίζες του στην ίδια την κατοχή. Μετά την εισβολή των Γερμανών το τμήμα της αστικής τάξης που είχε οικονομικοπολιτικές σχέσεις με τους Αγγλους έφυγε από την Ελλάδα για τη Μέση Ανατολή, το δε τμήμα της που είχε ανάλογες σχέσεις με τους Γερμανούς έμεινε στην Ελλάδα και συγκρότησε το κατοχικό καθεστώς με διάφορα πολιτικά σχήματα και πρόσωπα και έναν κρατικό μηχανισμό και έναν «παρακρατικό», που θα αποτελέσουν, μετά την απελευθέρωση, έναν από τους πιο καλούς μηχανισμούς εξασφάλισης της εξουσίας του κεφαλαίου στο σύνολό του, με τη χρησιμοποίησή του από τον αστικό πολιτικό κόσμο, ο οποίος υποτίθεται ότι έκανε αντίσταση στη γερμανική κατοχή από το εξωτερικό, και τους Αγγλους.Σ' όλη τη διάρκεια του πολέμου, αυτό που απασχολούσε την άρχουσα τάξη της Ελλάδας ήταν το μεταπελευθερωτικό καθεστώς. Την απασχολούσε γιατί στην Ελλάδα άρχισε να οργανώνεται μια νέα κατάσταση, όπου ο λαός δημιουργούσε τα φύτρα της λαϊκής εξουσίας. Με τα όργανα λαϊκής αυτοδιοίκησης, τα λαϊκά δικαστήρια, αλλά και την Κυβέρνηση του Βουνού, την ΠΕΕΑ. Είχε ακόμη το δικό του λαϊκό στρατό, τον ΕΛΑΣ, και την πλειοψηφία του ελληνικού λαού συσπειρωμένη στο ΕΑΜ.Ετσι, η ιστορική αυτή περίοδος είχε, από την άποψη των κοινωνικοπολιτικών εξελίξεων, ως ένα βασικό χαρακτηριστικό της τη λαϊκή απελευθερωτική πάλη ενάντια στη χιτλερική κατοχή και υποδούλωση. Αλλά μόνο μ' αυτό το χαρακτηριστικό δεν αποτυπώνεται ολόκληρη η ιστορική αλήθεια. Η ταξική πάλη ανάμεσα στην άρχουσα τάξη της Ελλάδας, από τη μια πλευρά, και στην εργατική τάξη και στ' άλλα λαϊκά στρώματα, από την άλλη, διεξαγόταν ασίγαστα ακόμη και σ' αυτή την περίοδο. Και αυτό εκφράστηκε τόσο κατά την περίοδο της Κατοχής με τη διαπάλη για την συγκρότηση της κυβέρνησης μετά την απελευθέρωση, όσο και μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς ιμπεριαλιστές, την οποία ο λαός μας δεν πρόλαβε να χαρεί και να τη διατηρήσει για πολύ. Δηλαδή οι εξελίξεις είχαν ταξικό υπόστρωμα. Το ότι στον Εθνικό στρατό υπηρέτησαν αγροτόπαιδα ή εργατόπαιδα, δεν αλλάζει το χαρακτήρα ούτε του στρατού αυτού ως όργανου επιβολής της κυριαρχίας της αστικής τάξης (με την βοήθεια Μ. Βρετανίας-ΗΠΑ) στη χώρα μας μεταπολεμικά.

β. Ο συμβιβασμός από το ΕΑΜ και το ΚΚΕ στη Βάρκιζα (Φλεβάρης 1945), με βάση τον οποίο παραδόθηκαν τα όπλα του ΕΛΑΣ, σήμανε ταυτόχρονα την έναρξη ενός ανελέητου διωγμού κατά των εκατοντάδων χιλιάδων αγωνιστών της ΕΑΜικής Αντίστασης.

Ο αντίπαλος έκανε ολομέτωπη επίθεση για τον αφανισμό, αν ήταν δυνατό, του λαϊκού κινήματος, με τακτική και μεθόδευση, δημιουργώντας πρωτοφανείς συνθήκες δολοφονικού οργίου και ωμής βίας σε βάρος των ΕΑΜιτών. Ετσι, 15 μήνες από την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας, ο αιματηρός απολογισμός ήταν: «Φόνοι: 1.289. Τραυματίες: 667. Βασανισμοί: 31.632. Φυλακισμένοι: 8.624, ενώ καθ' όλον το έτος ξεπερνούσαν τις 30.000. Απόπειρες φόνων: 509. Συλληφθέντες: 84.931. Βιασμένες γυναίκες: 165. Λεηλασίες-καταστροφές: 18.767. Καταστροφές γραφείων: 667» (Στη δίνη του Εμφυλίου», σελ. 440, εκδόσεις «Προσκήνιο»- Περισσότερα τοπικά στο βιβλίο του Α. Χατζηκώστα «Η Ημαθία από τη Βάρκιζα στον Εμφύλιο).

Ο μονόπλευρος εμφύλιος είχε, λοιπόν, αρχίσει και η ευθύνη δεν "βαραίνει τις δύο πλευρές" αλλά την Ελληνική άρχουσα τάξη και τους συμμάχους της. Οι ένοπλες συμμορίες των Σούρλα, Μαγγανά κ.α, σε συνεργασία με τη Χωροφυλακή και το Στρατό, οργίαζαν στην ύπαιθρο, ενώ οι περιβόητες «επιτροπές ασφαλείας» έστελναν κατά χιλιάδες κομμουνιστές και άλλους ΕΑΜίτες στους τόπους εξορίας. Χιλιάδες καταδιωκόμενοι υποχρεώθηκαν να πάρουν τα βουνά και να υπερασπιστούν τη ζωή τους με το όπλο στο χέρι.(Στις ΦΩΤΟ του Λευκώματος υπάρχουν εξόριστοι στη Μακρόνησο που δεν είναι "αγωνιστές" της "ΠΑΟ" ή του "Πούλιου" αλλά αγωνιστές του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ/ΚΚΕ..)

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Κ.Α.Π: Δεν λείπει η ενημέρωση αλλά η αντίσταση σ’αυτήν…

Επόμενο άρθρο

Ποιες οι αρμοδιότητες ;