Λάθος παράδειγμα...

Σε ρεπορτάζ της ιστοσελιδας inveria.gr διαβάζουμε : «Αναφορά στην σημερινή επέτειο της Απελευθέρωσης της Βέροιας έκανε ο βουλευτής Ημαθίας του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργος Ουρσουζίδης, μιλώντας από το βήμα της Βουλής σήμερα (16/10) το βράδυ, στο πλαίσιο της συζήτησης του σχεδίου νόμου του Υπ, Οικονομικών για τα "Μέτρα για την Εφαρμογή Συμφωνίας  Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων".Ο Βεροιώτης βουλευτής αναφέρθηκε στο ιστορικό της παράδοσης της Βέροιας, λέγοντας πως ο τότε Δήμαρχος, Χαλίλ Αλί Βέης, βλέποντας τον Ελληνικό Στρατό προ των πυλών της πόλης θέλησε να αποφύγει νέες αιματοχυσίες και προσπάθησε να βρει ειρωνικό τρόπο μετάβασης της διοίκησης της πόλης, σε Ελληνικά χέρια. Το παραπάνω το έθεσε ως παράδειγμα προς μίμηση, για τους σημερινούς "αγώνες".

Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Να θυμίσουμε απλά τα όσα αναφέρει ο Σπύρος Μελάς στο βιβλίο του «Οι πόλεµοι 1912-1913»

«Οι πλούσιοι µπέηδες, από το άλλο µέρος, ήτανε τύποι µάλλον διεθνείς, όπως όλοι όσοι αισθάνονται βαριά την τσέπη τους. Το συµφέρον αυτό, µονάχα, κανόνιζε κάθε φορά τα δηµόσια φρονήµατα και τα πολιτικά αισθήµατά τους. Οι µπέηδες, λοιπόν, µε τη λεπτή εκείνη όσφρηση που έχουν σ’ αυτές τις περιστάσεις οι όµοιοί τους, είχανε νιώσει από µέρες τη θέση των πραγµάτων και, καθώς είχανε διδαχτεί πολλά από όσα είχανε φυγε ο τούρκικος στρατός, είχανε πετύχει να καταπραΰνουν τον ερεθισµό και να προλάβουν αντεκδίκηση εναντίον των χριστιανών που το άφευκτο αποτέλεσµά τους θα ήτανε µια εξέγερση αντίρροπη των χριστιανών, µόλις ο ελληνικός στρατός θα παρουσιαζότανε µπροστά στην πόλη. Και τα έξοδα θα τα πλήρωναν αυτοί. Την πολιτική τους, οι µπέηδες της Βέροιας, συµπλήρωσαν µε άµεση συνεννόηση µε τους Έλληνες πρόκριτους, που τους εξοµολογήθηκαν ότι, αν εξασφαλιζότανε η περιουσία τους, αδιαφορούσαν τέλεια αν οι οφειλέτες τους θα πιάνονταν στο εξής από τους χωροφύλακες του Σουλτάνου Μωάµεθ του Ε’ ή του Βασιλιά Γεωργίου του Α’. Και τους παρακάλεσαν να εξαντλήσουν αυτοί την επιρροή τους στον ελληνικό πληθυσµό. Κι έτσι λείψανε όλα τα δυσάρεστα µιας ξαφνικής αλλαξοκυριαρχίας, οι φόνοι, οι εµπρησµοί κι οι διαρπαγές.»

Πολύ απλά δηλαδή το κοινό ταξικό συμφέρον (Τούρκων και Ελλήνων ) οικονομικά ισχυρών επέβαλε τη στάση τους αυτή, δηλαδή την ειρηνική είσοδο του Ελληνικού στρατού στη Βέροιας στις 16/10/1912. Επομένως ο συμβιβασμός αυτός είναι κακό παράδειγμα για τους αγώνες του σήμερα, για την ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων…

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Με λαμπρότητα τα Ελευθέρια της Νάουσας

Επόμενο άρθρο

Πού ήταν τα τοπικά στελέχη της Ν.Δ;