ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Αναμνήσεις από την ΕΠΟΝ στη Βέροια

Στο βιβλίο με τίτλο «Προσωπικές αναμνήσεις από τον εικοστό αιώνα»( Ξάνθη 2010) ο συγγραφέας του Γιώργος Θ. Αποστολίδης με αφορμή την παρουσία του τις μέρες της κατοχής στη Βέροια, δίνει ενδιαφέρουσες προσωπικές του αναμνήσεις από τη δράση του στην ΕΠΟΝ: «…Στο Γυμνάσιο της Βέροιας στις δύο-τρεις τελευταίες τάξεις υπήρχαν μερικοί μαθητές πρόσφυγες από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, αλλά και από την Αθήνα και άλλες πόλεις της Ελλάδας, που μαζί με άλλους μαθητές αό φτωχές ή από παλιές προσφυγικές οικογένειες της Βέροιας, αποτέλεσαν την ΕΠΟΝ του Γυμνασίου της οποίας ως και ολίγων φοιτητών της Βέροιας ορίστηκα Γραμματέας. Αυτό δεν άργησε σύντομα να μαθευτεί και γι’ αυτό σε μια ημιημερήσια εκδρομή του Γυμνασίου που τραγουδούσαμε  μερικά από τα αντάρτικα τραγούδια που πρόσφατα είχαμε μάθει, ήλθε ανήσυχος ο καθηγητής της Γυμναστικής-ένα γραφικός τύπος που υπήρξε λοχίας στο τουρκικό στρατό και δεν είχε μάθει ακόμη απταίστως τα Ελληνικά- ζήτησε ποιος είναι ο Αποστολίδης και μου ζήτησε να σταματήσουμε τα τραγούδια «γιατί θα βρούμε μπελά». Και πράγματι σταματήσαμε…
Το μόνο που υπήρχε για μας, τουλάχιστον στη Βέροια ήταν ο παράνομος τύπος, οι εφημερίδες του ΕΑΜ, ο τύπος της ΕΠΟΝ,τα «ΛΕΥΤΕΡΑ ΝΙΑΤΑ» κ.α έντυπα σε μικρό σχήμα τα οποία κρατούσαμε σε αρχείο…Μάλιστα βγάλαμε και εμείς σαν ΕΠΟΝ του Γυμνασίου μια «εφημερίδα» στο πολύγραφο, την ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ σε ελάχιστα βέβαια αντίτυπα, που ακολούθησε τη τύχη του αρχείου…
Δεν είναι αλήθεια ότι στην οργάνωση της ΕΠΟΝ γινόταν μαρξιστική ή κομμουνιστική διαφώτιση. Στην ΕΠΟΝ κυριαρχούσε το στοιχείο της δράσης, ενώ η οργάνωση που χάραζε μια πολιτική ήταν το ΕΑΜ…Κύρια δραστηριότητά μας βέβαια ως οργάνωση της ΕΠΟΝ Γυμνασίου ήταν να στρατολογήσουμε και άλλους μαθητές. Δεν θυμούμαι, εκτός από τους μαθητές και ολίγους φοιτητές να υπήρχαν και άλλοι ΕΠΟΝιτες, τουλάχιστον στη Βέροια, κατά το διάστημα που ήμουν εκεί. Θυμούμαι ότι αρχικά ερχόταν  ο  καθοδηγητής μας από τη Νάουσα, ένας φοιτητής με το ψευδώνυμο Θωμάς, που τον ξαναείδα χρόνια πολλά μετά, ως καθηγητή μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, αλά μετά ήλθε ως καθοδηγητής της ΕΠΟΝ ο Βάσσος Ασπρίδης έγκλειστος μέχρι τότε  από την εποχή της 4ης Αυγούστου στις φυλακές της Κέρκυρας. Μέσα για προσέλκυση νέων μελών ήταν και οι «χορευτικές» συγκεντρώσεις ,  «πάρτυ» και «απρέ μιντί» κατά  την τότε ορολογία. Σε μια τέτοια συγκέντρωση στο σπίτι ενός συμμαθητή από τη Κοζάνη ήλθε και ο Ασπρίδης. Ενας άλλος συμμαθητής ο Στέλιος Σβαρνόπουλος απήγγειλε στίχους του Βάρναλη και εγώ βρήκα  την ευκαιρία να πω δύο λόγια και να καταφερθώ κατά της 4ης Αυγούστου που όπως ήξερα  κατεδίωξε το Βάρναλη. Στο τέλος όμως ο Ασπρίδης με πήρε κατ’ ιδίαν και μου είπε ότι δεν έπρεπε να πω όσα είπα για τον Βάρναλη  διότι «δεν κράτησε καλή στάση τον καιρό της 4ης Αυγούστου και τούτο διότι είχε πει ότι δεν αξίζει να αγωνίζεται κανείς όταν έξω στο λαό υπάρχει σκοτάδι»…Από τους λίγους συμμαθητές μας που δεν προσχώρησαν στην ΕΠΟΝ αλλά στη ΠΑΟ, είχαμε κάποιες αντιδράσεις όχι όμως και συγκρούσεις ,όταν δηλαδή γράφαμε κάτι συνθήματα στους τοίχους αυτοί τα έσβηναν… Μία τραγικής εξέλιξη (σ.σ μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΟ) αυτής της σύγκρουσης είχαμε και στο Γυμνάσιο μας. Τρεις  από τους συμμαθητές μας που ανήκαν στην ΠΑΟ πήγαν μια μέρα στη Νάουσα προφανώς για ψυχαγωγία. Ο ένας από αυτούς, ο Λουκάς, δεν γύρισε και μαθαμε ότι σκοτώθηκε και βέβαια από αριστερούς της περιοχής κάτω από άγνωστες συνθήκες…. Ηταν επομένως εύλογο να αρχίσουν να φοβούνται και οι συμμαθητές μας που ανήκαν στην ΠΑΟ και με το δίκιο τους. Αρκεί αν αναφερθώ στην ακόλουθη ιστορία που αποτυπώνει και το πνεύμα της εποχής. Βρισκόμουνα σαν εκπρόσωπος της ΕΠΟΝ σε μια συνεδρίαση μαζί με τους εκπροσώπους του ΕΑΜ, ΚΚΕ, της ΟΠΛΑ  στην οποία, πλην άλλων αναφέρθηκα και ποιοι από τους συμμαθητές μας ανήκαν στην ΠΑΟ.Στο τέλος κάποιος, που ανήκε προφανώς στην ΟΠΛΑ μου είπε: «Γιώργο να πάμε απόψε ή αύριο να πάρουμε τους  Τα, Θε., και Π( και ανέφερε τα ονόματα τριών συμμαθητών στη τάξη μου) και να τους καθαρίσουμε».Εγώ ανατρίχιασα: «Δεν είσαι καλά» του λέω. «Αν γίνει τέτοιο πράγμα με τι μούτρα θα πάμε εγώ και οι άλλοι ΕΠΟΝιτες στο σχολείο».Ετσι ματαιώθηκε η εκτέλεση και οι συμμαθητές μας επέζησαν. Ύστερα από λίγες μέρες με συνάντησαν μερικοί από τους συμμαθητές μου της ΠΑΟ και μου είπαν: «Γιώργο, αποφασίσαμε να προσχωρήσουμε και μεις στην ΕΠΟΝ.»Καλά κάνατε»τους είπα. «Όταν είμαστε μαζί θα κάνουμε πολλά πράγματα και καλύτερα..» (Δημοσιεύτηκε στην έντυπη "ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ")

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Χωρίς εκπλήξεις το νέο προεδρείο στο Δημοτικό Συμβούλιο της Βέροιας

Επόμενο άρθρο

Αύριο το πρωί η συνεδρίαση του Δ.Σ Βέροιας για εκλογή Προεδρείου και Επιτροπών