Η 8η Μάρτη καθιερώθηκε ως μέρα της γυναίκας 110 χρόνια πριν από τη Διεθνή Συνδιάσκεψη σοσιαλιστριών γυναικών, ώστε να θυμόμαστε πάντα τους σκληρούς αγώνες που έδωσαν οι γυναίκες διεκδικώντας εργασία με δικαιώματα. Ο αγώνας συνεχίζεται…

Δεν αποδεχόμαστε ότι όλες οι γυναίκες είμαστε το ίδιο και πρέπει να είμαστε ενωμένες. Οι γυναίκες που δουλεύουμε στα εργοστάσια, στα super – market,  που παλεύουμε για ένα μεροκάματο δεν είμαστε το ίδιο με τη γυναίκα μεγαλοστέλεχος ή μεγαλοεργοδότρια. Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα.

Δεν συμβιβαζόμαστε με τις «ίσες ευκαιρίες». Η «ισότητα» και οι «ίσες ευκαιρίες» στην εργασιακή ζούγκλα που ζούμε αξιοποιούνται για να πιέσουν προς τα κάτω τους μισθούς και τα εργασιακά δικαιώματα όλων των εργαζομένων.

Λάστιχο ωράριο – λάστιχο ζωή

Οι σύγχρονές ανάγκες μας, η κοινωνική μας ζωή, η σχέση μας με το παιδί, την οικογένεια δεν συμβιβάζονται με τα δεσμά της ευέλικτης εργασίας και της ζωής – λάστιχο.

Όσο παλεύουμε μόνες με τα θεριά της καθημερινότητας, δεν θα βλέπουμε διέξοδο. Χρειάζεται οργανωμένος συλλογικός αγώνας για να διεκδικήσουμε τα σύγχρονα δικαιώματά μας.

Σήμερα η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορεί να εξασφαλίσει τη δυνατότητα να δουλεύουμε λιγότερες ώρες και να έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο, με μισθό που θα καλύπτει όλες τις σύγχρονες ανάγκες μας, με ολόπλευρη προστασία της μητρότητας από το κράτος.

Αγωνιζόμαστε για τη ζωή που μας αξίζει

Παλεύουμε για:

Μόνιμη, σταθερή εργασία με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για όλες τις γυναίκες

Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασιακής σχέσης

Σύνταξη στα 55 έτη για τις γυναίκες και στα 50 για τις εργαζόμενες σε ΒΑΕ

Πλήρη κάλυψη των ασφαλιστικών ταμείων από το κράτος και την εργοδοσία

Κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας

Αναγνώριση του κοινωνικού ρόλου της μητρότητας. Ουσιαστικά μέτρα στήριξης από το κράτος της εργαζόμενης μητέρας.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.