Η «αναρχία» και της αγροτικής παραγωγής…

του Αλέκου Χατζηκώστα

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης της Κοινοπραξίας των Ομάδων Παραγωγών του νομού μας, μετά και από ερωτήσεις αρκετή συζήτηση έγινε σχετικά με τις καλλιεργούμενες εκτάσεις του ροδάκινου στην Ημαθία και γενικότερα, καθώς και τις επιπτώσεις που θα έχει η εξάπλωση της καλλιέργειας τα επόμενα χρόνια.

Ο πρόεδρος του ΑΣΝ  Κώστας Ταμπακιάρης, αλλά και ο Χ. Γιαννακάκης πρόεδρος της Κοινοπραξίας είπαν ότι μέσω του ΟΣΔΕ φαίνεται ότι στην  χώρα μας υπάρχουν  172.000 στρέμματα με  συμπύρηνα ροδάκινα, 160.000 με επιτραπέζια και 75.000 με νεκταρίνια. "Από τα 172.000 στρέμματα με μέσο όρο τους 3 τόνους το στρέμμα, έχουμε 520.000 τόνους συμπύρηνα στην Ελλάδα. Η δυνατότητα απορρόφησης από την βιομηχανία είναι 230.000 τόνοι, ενώ 30.000 άλλοι τόνοι μπορούν να καταψυχθούν και 15.000 τόνους να πάρουν οι Βούλγαροι. Μένουν λοιπόν άλλοι 260.000 τόνοι που θα παραχθούν σε μια καλή χρονιά. Φανταστείτε ότι θα καταρρεύσουν οι τιμές και στην χυμοποίηση, θα πέσουν από τα 14 λεπτά στα 7! Το ίδιο θα γίνει και με τα επιτραπέζια ροδάκινα και με τα νεκταρίνια. Με μέσο όρο δυο τόνους το στρέμμα θα έχουμε παραγωγή 470.000 τόνους, όταν οι εξαγωγές μας ανέρχονται σε 170.000 τόνους. Είναι ψευδαίσθηση το ότι πάει καλά το συμπύρηνο. Οι τιμές είναι ικανοποιητικές για αυτούς που δεν έπαθαν ζημιές από το φετινό παγετό και το χαλάζι. Αν έχουμε υπερπαραγωγή του χρόνου τι θα γίνει; Αυτά είναι τα κακά της ελληνικής γεωργίας. Πρώτα φυτεύουμε και μετά ψάχνουμε για αγορές. Δεν είναι πανάκεια οι 6.300 τόνοι που θα επιδοτηθούν. Πρέπει να ξαναδούμε το θέμα της Ρωσίας. Η Ελλάδα έπαθε την μεγαλύτερη ζημιά από τις χώρες της Ε.Ε, αφού Ιταλία και Ισπανία ήταν κυρίαρχες στις αγορές της Δυτικής Ευρώπης" τόνισαν.

ΣΧΟΛΙΟ: Και στον τομέα του ροδάκινου, αλλά και γενικότερα, στο καπιταλιστικό σύστημα που ζούμε ισχύει αυτό που εδώ και 150 χρόνια είχε «αποκαλύψει» ο Κ. Μάρξ. Δηλαδή η λεγόμενη αναρχία στην παραγωγή. Και τούτο γιατί ,αυτή δεν γίνεται με κριτήριο την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών που ολοένα και αυξάνονται, αλλά την απόδοση του όσο το δυνατόν μεγαλύτερου κέρδους. Στον αγροτικό τομέα μια σειρά καλλιέργειες σταμάτησαν (π.χ καπνός, βιομηχανική τομάτα, τεύτλα κ.α, για να μιλήσουμε για παραγωγές του νομού μας άλλοτε) ενώ υπήρχε το «σπρώξιμο» σε άλλες (π.χ ροδάκινο), χωρίς σχεδιασμό και προγραμματισμό. Φυσικά όμως είναι λάθος οι διάφορες θεωρίες για «υπερπαραγωγή» μια και δεν βλέπουν τις ανάγκες της εσωτερικής αγοράς (που λόγω της φτώχεια των πολλών έχουν συρρικνωθεί…) αλλά μόνο τις εξαγωγές που και αυτές εξαιτίας της ακολουθουμένης πολιτικής χάνονται. Ριζικά διαφορετική πολιτική χρειάζεται και ο γεωργικός-διατροφικός τομέας στη χώρας μας στο πλαίσιο γενικότερων αλλαγών σ’αυτήν.

Σχόλια

• Δεν υπάρχουν σχόλια για αυτό το άρθρο.

Δεν σας επιτρέπεται η υποβολή σχολίων. Παρακαλούμε συνδεθείτε.

Προηγούμενο άρθρο

Αντώνης Μαρκούλης : ΑΝΑΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΒΕΡΟΙΑΣ Ή ΑΚΡΑΤΗ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ

Επόμενο άρθρο

Ο πίκατσου και οι πραγματικοί θησαυροί...